Για τον μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο

Σε δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών» (και των αναγνωστών) διάβασα με πολλή προσοχή τα της δίκης του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Αιγιαλίας κ. Αμβρόσιου. Ενημερώθηκα με κάθε λεπτομέρεια και, δεν το κρύβω, ορισμένα σημεία της διαδικασίας με προβλημάτισαν πολύ. Γι’ αυτό θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένα ερωτήματα σχετικά με το θέμα στις φιλόξενες στήλες σας:

1) Αρμόζει στο αξίωμα του κ. Αμβρόσιου η τόσο απαξιωτική, τόσο προσβλητική και τόσο εχθρική συμπεριφορά του προς τα μέλη της κοινωνίας μας, τα διαφέροντα από τους άλλους στο σεξουαλικό ζήτημα;

2) Επιτρέπεται ο κ. Αμβρόσιος, ως εκπρόσωπος του ανεξίκακου και μακρόθυμου Ναζωραίου, να απειλεί με όπλο αυτούς που… φτύνει;

3) Δήλωσε ο ιεράρχης πως ίσως να είναι αδέλφια μας οι ομοφυλόφιλοι, αλλά είναι παιδιά ενός άλλου Θεού! Τι εννοεί άραγε; Υπάρχει μήπως και άλλος θεός, που τον γνωρίζει μόνον ο κ. Αμβρόσιος;

Σεβασμιώτατε, εμείς οι απλοί χριστιανοί πιστεύουμε ότι ανήκουμε στην Εκκλησία της Αγάπης, της Επιείκειας και της Ελευθεροφροσύνης («όστις θέλει οπίσω μου ελθείν»), έτσι όπως δίδαξε με τα λόγια Του και σφράγισε με τον μαρτυρικό Του θάνατο ο γλυκύτατος Ιησούς, καθώς και οι μαθητές του και επιπλέον ο μεταστραφείς πρώην διώκτης των χριστιανών Παύλος, ο αποκαλούμενος Απόστολος των Εθνών.

Στο σημείο αυτό επιθυμώ να αναφέρω τις δύο πρώτες αράδες της Επιστολής του ρηξικέλευθου Παύλου προς Φιλιππησίους: «Αδελφοί, χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε, πάλιν ερώ χαίρετε. Το επιεικές υμών γνωσθήτω πάσιν ανθρώποις…».

Στη γειτονιά μας, εδώ στο Αστρος, Δέσποτα, ξεσηκωθήκαμε όλοι και, με τη συνδρομή άλλων πολλών συνανθρώπων μας, ανεγείραμε περικαλή Ναό του Αγίου Παύλου. Αναφέρομαι στην ανέγερση όχι για να μας απονείμετε εύσημα, αλλά για να καταστεί σαφές πως είμαστε ενεργά και δραστήρια μέλη της Μεγάλης Χριστιανικής Οικογένειας. Η ταπεινότητά μου, Σεβασμιώτατε, σας δηλώνω ευθαρσώς πως θέλω τους Ποιμένες της Εκκλησίας μας ανεκτικούς, μακρόθυμους και επιεικείς.

Η Δικαιοσύνη σάς αθώωσε. Δεν κρίνω την απόφαση. Με πικράνατε, όμως, και με απογοητεύσατε… Δεν ξέρω τι να πω στα εγγονάκια μου… Είναι, βλέπετε, και η τηλεόραση!

Χωρίς κακία, Σας εύχομαι να καλοσκεφτείτε πάλι και πάλι το θέμα… Σε καλά συμπεράσματα θα καταλήξετε.

Σας εύχομαι Καλή Ανάσταση

Στυλιανός Γρ. Παπαντώνης

Αστρος, συνταξιούχος δάσκαλος

* Η επιστολή δημοσιεύτηκε στη σελίδα «Ελεύθερη Εκφραση» στο σημερινό φύλλο της «Εφημερίδας των Συντακτών»