Περνάμε στην αντεπίθεση!

Ο διαρκής καταιγισμός μέτρων και αντεργατικών παρεμβάσεων από τραπεζίτες, εφοπλιστές και επιχειρηματικούς ομίλους συντονίζεται από τον ΣΕΒ. Οι βιομήχανοι μέσα από εβδομαδιαία δελτία, ημερίδες και συνεντεύξεις ξεδιπλώνουν τη στρατηγική του κεφαλαίου για τα νέα χτυπήματα στους μισθούς, τις συμβάσεις και τις εργασιακές σχέσεις, προκειμένου να ανακάμψουν και να αυξηθούν τα κέρδη και τα προνόμια των μονοπωλίων.

Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα πως αυτήν την περίοδο μια σειρά μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι σε κάθε κλάδο τροποποιούν τις επιχειρησιακές συμβάσεις προς το χειρότερο, πατώντας σε αυτές τις κατευθύνσεις. Επιδιώκουν να απασχολούν τους εργαζόμενους όσο, όπου, όποτε και όπως θέλουν.

Οι αντεργατικές στοχεύσεις του ΣΕΒ επικεντρώνονται στην ένταση της εκμετάλλευσης, στην παγίωση και την εμβάθυνση της επίθεσης στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, στην παραπέρα αύξηση της «ευελιξίας», στην επίθεση απέναντι στη λειτουργία των συνδικάτων, με προμετωπίδα την παραπέρα υπονόμευση του απεργιακού δικαιώματος.

Στο ίδιο μήκος κύματος, επιχειρεί να απειλήσει τους εργαζόμενους και τις διεκδικήσεις τους τονίζοντας πως «η επιστροφή στο καθεστώς εργασιακών ρυθμίσεων που ίσχυε πριν από την κρίση είναι μια ανιστόρητη ουτοπία».

Αυτό που απαιτούν είναι να συνεχιστεί η κατάργηση ουσιαστικά των κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων και η υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων με τις οποίες επιβλήθηκαν μεγάλες μειώσεις στους μισθούς, να συνεχιστεί η παραπέρα γενίκευση των ατομικών συμβάσεων εργασίας και να παραμείνει ο άθλιος νομοθετημένος κατώτερος μισθός των 586 και 511 ευρώ, ο οποίος αποτελεί γι’ αυτούς «ισορροπία της αγοράς»! Τις παραπάνω αξιώσεις τις υλοποιεί άμεσα, μία προς μία, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ.

Μετά από πρόταση και πίεση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ πήραν απόφαση για απεργία στις 14 Δεκέμβρη. Οι άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις τόσο πριν αλλά όσο και κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων απέφευγαν την πραγματοποίηση απεργίας, καλλιεργούσαν με τις τοποθετήσεις τους την ηττοπάθεια.

Η πανελλαδική απεργία στις 14 Δεκέμβρη πρέπει να αποτελέσει κλιμάκωση και όξυνση της κεντρικής αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική και τη στρατηγική του κεφαλαίου. Η ημερομηνία της απεργίας συμπίπτει με τη συζήτηση ενός ακόμα αντιλαϊκού-αντεργατικού προϋπολογισμού, ο όποιος περιλαμβάνει άγρια φοροληστεία, νέες αιματηρές περικοπές σε κοινωνικές παροχές, σε συντάξεις.

Συμπίπτει επίσης με την προετοιμασία για την ξύλωση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων με αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο, στο χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία. Πραγματοποιείται στο φόντο της έναρξης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και την απελευθέρωσή τους όσον αφορά την πρώτη κατοικία.

Σοβαρή εξέλιξη είναι επίσης η θεμελίωση όσων αντεργατικών νομών έχουν ψηφιστεί από το 2010 ώς σήμερα στη βάση ενός νέου κώδικα εργατικού δικαίου ως προαπαιτούμενου για την 3η αξιολόγηση. Απέναντι στην ενιαία επίθεση οι εργαζόμενοι έχουν συμφέρον να υιοθετήσουν το διεκδικητικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ με αιχμή τα αιτήματα για υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης, επαναφορά με νόμο του κατωτέρου μισθού στα 751 ευρώ, επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων, αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.

Το πλαίσιο αυτό δίνει ευθεία απάντηση στη φιλολογία περί δίκαιης ανάπτυξης, τις κοινωνικές λοταρίες του τζόγου και των κοινωνικών μερισμάτων, στη στρατηγική του κεφαλαίου, στη ζωή με τα ψίχουλα. To ΠΑΜΕ αποτελεί δύναμη αναζωογόνησης και ανασύνταξης. Με την παρέμβαση και την αποφασιστική δράση συνδικάτων, εργατικών κέντρων, Ομοσπονδιών και επιτρόπων αγώνα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, φουντώνουν αρκετές εστίες αντίστασης σε χώρους δουλειάς και κλάδους ενάντια στη βάρβαρη αντεργατική πολιτική.

Οι αγώνες στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, των υγειονομικών, των συμβασιούχων και των εργολαβικών σε μια σειρά κλάδους, των εργαζόμενων σε εργοτάξια, στον ΟΤΕ, στον Τοξότη, στον Καρυπίδη, των εμποροϋπαλλήλων, των καθαριστριών, οι κινητοποιήσεις απέναντι στις κυβερνητικές φιέστες των «αναπτυξιακών συνεδρίων», αποτελούν «κακό παράδειγμα», δεν τραβάνε τα φώτα της δημοσιότητας και γίνεται προσπάθεια να κρυφτούν.

Με την απεργία χρειάζεται να μπουν στο επίκεντρο των διεκδικήσεων τα θέματα που καίνε σήμερα τη ζωή των εργαζομένων, κόντρα στον αποπροσανατολισμό και την τζούφια κοκορομαχία κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Να ενοποιηθούν οι επιμέρους αγώνες και να εκφραστεί κεντρικά η αντίθεση με τις αξιώσεις του μεγάλου κεφαλαίου και της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ., της Ε.Ε. και των άλλων «θεσμών».

Το ΠΑΜΕ θα κάνει προσπάθεια αυτοί οι αγώνες να συντονιστούν, να εκφραστούν σε κεντρικό επίπεδο και να βγάλουν τους εργαζόμενους στον διεκδικητικό αγώνα ως πρωταγωνιστές των εξελίξεων και όχι στη γωνία.

* Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος και της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ