efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Απάντηση στο άρθρο του Γιώργου Κατσαμάκη από το Δ.Σ. της Eνωσης Ελληνικού Βιβλίου και το Δ.Σ. της Εταιρείας Συγγραφέων

Αθήνα, 30 Νοεμβρίου 2017

Κύριε διευθυντά,

Στο φύλλο σας της 28ης Νοεμβρίου φιλοξενείτε άρθρο του βιβλιοθηκονόμου κ. Γιώργου Κατσαμάκη σχετικά με την προετοιμασία και τον χαρακτήρα της διοργάνωσης «Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018», το οποίο εκφράζει την αγωνία του για την επιτυχή διεξαγωγή της –την οποία συμμεριζόμαστε–, περιέχει όμως και κάποιες ανακρίβειες.

Ο κ. Κατσαμάκης διαπιστώνει την «παντελή απουσία του χώρου του βιβλίου, τόσο στον σχεδιασμό όσο και στην οργάνωση των δράσεων: πουθενά οι εκδότες, οι Βιβλιοθήκες, οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, οι μεταφραστές, τα βιβλιοπωλεία». Αναφέρει επίσης ότι «δεν ρωτήθηκαν ή δεν κλήθηκαν οι Βιβλιοθήκες της Αθήνας. Αβλεψία ή άποψη από τον Γιάννη Τροχόπουλο; Ούτε καν η Εθνική Βιβλιοθήκη!»

Πρόκειται για ανακρίβεια καθώς, εδώ και πολύ καιρό, οι εκδότες, οι συγγραφείς, οι βιβλιοθηκονόμοι και η Εθνική Βιβλιοθήκη μετέχουν στην Επιτροπή Θεσμών που έχει συσταθεί και συναντάται σε τακτά χρονικά διαστήματα, ενημερώνονται για την πορεία της διοργάνωσης και καταθέτουν τη γνώμη τους σε καίρια ζητήματα.

Επιπλέον, η Οργανωτική Επιτροπή της «ΑΠΠΒ 2018» βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με τους εκδότες για την κατάρτιση του προγράμματος παρουσιάσεων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων. Επομένως το σχόλιο του κ. Κατσαμάκη ότι «οι εκδότες απορούν όταν τους ρωτάς και οι συγγραφείς το ίδιο. Ποιος σχεδιάζει λοιπόν όσα θα γίνουν και με ποιους θα παρουσιάσει στον διεθνή χώρο την Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Βιβλίου;» βασίζεται μάλλον σε ελλιπή ενημέρωσή του.

Τέλος, εξ όσων γνωρίζουμε, κανένας εκδότης δεν έχει αρνηθεί τη συνεργασία του με τη διοργάνωση. Ο κ. Κατσαμάκης σίγουρα δεν περιγράφει την πλειονότητα των εκδοτών λέγοντας ότι «ακόμη κι αν κάποιοι εκδότες ρωτήθηκαν αν θα έβαζαν τις παρουσιάσεις και τις εκδηλώσεις τους την ερχόμενη χρονιά κάτω από τη μαρκίζα ή το “καπέλο” της Παγκόσμιας Πρωτεύουσας Βιβλίου, το αρνήθηκαν, αφού αυτό δεν αποτελεί επ’ ουδενί συνεργασία».

Η Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018 αποτελεί όντως μια μοναδική ευκαιρία να αναδειχθούν το βιβλίο και οι δημιουργοί του, να συνομιλήσει η ελληνική με την παγκόσμια λογοτεχνική κοινότητα, να προβληθούν όψεις και εκφράσεις του πολιτιστικού μας γίγνεσθαι στο σύνολό του. Ολοι μας περιμένουμε πολλά και αγωνιούμε για την επιτυχή έκβαση της σπουδαίας αυτής διοργάνωσης. Αντί να μηδενίζουμε εκ των προτέρων τα πάντα, ας εργαστούμε για την επιτυχία της. Υπάρχει χρόνος μπροστά μας και πολλά που πρέπει να γίνουν.

Παρακαλούμε για τη δημοσίευση της επιστολής μας.

Με εκτίμηση,

Το Δ.Σ. της Ενωσης Ελληνικού Βιβλίου

Το Δ.Σ. της Εταιρείας Συγγραφέων

Η απάντηση του Γ. Κατσαμάκη

Κύριε διευθυντά,

Σέβομαι την ευαισθησία της ΕΝΕΛΒΙ και της Εταιρείας Συγγραφέων να απαντήσουν στο άρθρο για την Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου. Δεν απαντά όμως ο καθ’ ύλην αρμόδιος, ειδικά για το κόστος της διοργάνωσης και την κατανομή του, ούτε και για το μοντέλο συνεργασίας με τον χώρο του βιβλίου. Ας είναι…

Ενημερώνω ξανά τους αναγνώστες της «Εφ.Συν.» και τα μέλη των δύο εταιρειών πως ούτε η Εθνική Βιβλιοθήκη συμμετέχει στη διοργάνωση, καμία Βιβλιοθήκη δεν κλήθηκε να καταθέσει προτάσεις (ούτε καν η Δημοτική της Αθήνας), μόνο πρωτοβουλιακά κάτι φαίνεται να κινείται στις Βιβλιοθήκες των ξένων αρχαιολογικών σχολών. Επίσης δεν κλήθηκαν ανεξάρτητοι εκδότες, βιβλιοπώλες, βιβλιοδέτες, δημοσιογράφοι και κριτικοί του βιβλίου, εικονογράφοι, λέσχες ανάγνωσης, επιστημονικές ενώσεις, Πανεπιστήμια, γειτονικοί δήμοι.

Προκαλεί εντύπωση πως από τα τέσσερα σωματεία των εκδοτών, η ΕΝΕΛΒΙ (που συσπειρώνει τις πιο μεγάλες εκδοτικές επιχειρήσεις) είναι η μόνη που δυσφόρησε με το άρθρο. Φαντάζομαι πως και οι υπόλοιποι θα σπεύσουν να επιβεβαιώσουν κι εκείνοι την… άψογη συνεννόηση με τον κ. Τροχόπουλο, την οικονομική και θεσμική ενίσχυση της συμμετοχής τους από την… αόρατη Οργανωτική Επιτροπή!

Το άρθρο επιδίωξε να δώσει το έναυσμα για ένα πιο πλατύ, διαδραστικό, συμμετοχικό, πολιτικά καίριο πρόγραμμα δράσεων και υποδομών. Ας ελπίσουμε ότι η συμβολή των εκδοτών θα είναι γόνιμη. Οτι δεν θα περιοριστεί σε μια παρουσίαση ξένων συγγραφέων που θα μιλήσουν στο κοινό πουλώντας και βιβλία στον ίδιο χώρο, αλλά και ότι θα θελήσουν να συμβάλουν στην ανάδειξη της ιστορίας και της δυναμικής του ελληνικού βιβλίου.

Ας ελπίσουμε, τέλος, ότι η παγκόσμια διοργάνωση θα αφήσει πίσω της υποδομές, ότι θα διατεθούν κονδύλια γι’ αυτές και όχι για δημόσιες σχέσεις, ότι τα βιβλία θα είναι παντού στην Αθήνα, και όχι μόνο στο κέντρο της. Τα ερωτήματα του άρθρου απηχούν αγωνία, απορία για τις εξαιρέσεις και προβληματισμό για τον τρόπο οργάνωσης της διοργάνωσης. Δυστυχώς παραμένουν αναπάντητα!

Με εκτίμηση,

Γιώργος Κατσαμάκης