Κώστας Μαρούντας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πέρυσι, ξεγελαστήκαμε στις πρώτες αγωνιστικές αφού θεωρήσαμε πως θα βλέπαμε ένα ανταγωνιστικό (για την κορυφή) πρωτάθλημα. Φέτος, ευτυχώς, αυτό που διαφάνηκε εξαρχής διατηρείται σαν κυρίαρχη συνθήκη. Τα κομβικά σημεία διερεύνησης είναι πάρα πολλά…

Όμως, όσo πιο πολλά αυτά, τόσο πιο μεγάλο το μπέρδεμα. Τελικά, η Lady Hope έχει καταλήξει πως αν πάμε να προβλέψουμε συνυπολογίζοντας όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, μάλλον θα «παραιτηθούμε» εύκολα και θα αρκεστούμε στη «διαίσθηση» μας (που κουβαλάει και κάτι από τις επιθυμίες μας)…

Θα ρώταγε εύλογα κάποιος: τι θα κρίνει, ρε μάστορες, τον τίτλο; Τα ντέρμπι και ειδικά αυτά του δεύτερου γύρου; Οι εκτός έδρας αναμετρήσεις με μικρότερου βεληνεκούς ομάδες; Οι (λιγοστές μεν, καθοριστικότατες δε) εντός έδρας γκέλες; Η γενική εμπειρία ενός συνόλου; Η εμπειρία του στον πρωταθλητισμό; Οι υποχρεώσεις στην Ευρώπη (αν έχει τέτοιες η ΑΕΚ από Φλεβάρη); Οι ευρύτερες συμμαχίες και οι καλές σχέσεις με διάφορες ομάδες; Οι μεταγραφές της χειμερινής περιόδου; Η στήριξη των οπαδών; Η διαιτησία; Το εσωτερικό κλίμα; Οι προσωπικότητες εντός τεσσάρων γραμμών; Τα άτομα με ισχύ στα διοικητικά σχήματα; Η τύχη; Κάποιο παρατεταμένο φορμάρισμα; Η φυσική κατάσταση;  Κάποιος προπονητής; Ένας ποδοσφαιριστής που θα δώσει συνεχόμενα ρεσιτάλ; Ένα τυχαίο αποτέλεσμα σε ανύποπτο χρόνο; Ποιος μπορεί να αποκλείσει κάτι από τα προηγούμενα; Αλλά και ποιος μπορεί να προσδιορίσει το ακριβές ποσοστό επηρεασμού που έχει το καθένα στη «συνολική πίτα της τελικής έκβασης»; 

Ο φίλος μίας ομάδας, μάλλον, θα θεωρεί πως η δική του έχει τα περισσότερα πλεονεκτήματα. Βλέπει και μειονεκτήματα, αλλά (αναγκάζεται να το κάνει) γιατί έρχονται ορισμένα άσχημα αποτελέσματα. Εκεί πρέπει να βρεθούν αιτίες, και για να «μετριάσουν τον πόνο» και για να βρεθεί άλλοθι στην αφηρημένη ιδέα (η οποία πρέπει να είναι απρόσβλητη από φθαρτικές ερμηνείες). Οι άλλοι (πρέπει να) έχουν περισσότερα προβλήματα… Επί της ουσίας και επί του πρακτέου; Προχωράμε και το κουβάρι δεν ξετυλίγεται. Πλησιάζουμε στο τέλος του πρώτου γύρου και τα πράγματα ολοένα και σοβαρεύουν. H Lady Hope βλέπει καθαρά πως το άγχος για το μακροπρόθεσμο, δίνει άλλες διαστάσεις στο βραχυπρόθεσμο.