Η πετρελαιοκηλίδα, δεν είναι μόνο πετρελαίου

Η περιβαλλοντική συνείδηση, κατ’ επέκταση και η ανθρώπινη, προϋποθέτει την πολιτισμική / πολιτιστική συνείδηση. Αυτή, με την σειρά της, την εκπαίδευση Παιδείας.

Δυστυχώς, παντού πλέον υπάρχει μόρφωση. Όχι ότι, φυσικά, αυτό είναι το κακό. Αν και τείνει να καταλήγει, ως ένα εκ διαμέτρου αντίθετα επιθυμητό αποτέλεσμα (π.χ. λαμβανομένου υπ’ όψιν, πως κι αυτή η μόρφωση, όλο κι αυξανόμενα αποτελεί μερισματικά ή και καθ’ όλα εξαγοραζόμενη). Το δυστυχώς, καταλήγοντας, γιατί δεν υπάρχει Παιδεία ή έστω σωστή.

Για να υπάρχει σωστή Παιδεία, πρέπει να υπάρχουν σωστοί Δάσκαλοι (Δάσκαλος είναι και ο γονιός). Ο κόσμος μας είναι γεμάτος Καθηγητές κι όχι Δασκάλους.

Επιπλέον, η επιστημονική γνώση / πληροφορία που διαχέεται π.χ. σε forum, ημερίδες, συνέδρια, δημοσιεύσεις, ομάδες, ερευνητικά κέντρα, ακαδημαϊκά consortium κ.α. ως επί τω πλείστον παράγει, καθώς και ανακυκλώνει την επιστήμη-για την επιστήμη, σε ένα σχεδόν ή και καθ’ όλα, αλλά και συχνά έως πολύ συχνά «κλειστό» επίπεδο, με επιλεκτική κατά συνθήκη εξωστρέφεια ή και καθόλου.

Πολλές φορές, περαιτέρω, αυτού του τύπου η εξωστρέφεια είναι δικαιολογημένη. Για λόγους αναγκαίας επιβίωσης του βασικού ερευνητικού / ακαδημαϊκού έργου (μιας κι αυτό στηρίζεται στο όποτε κι αν θυμηθούν όσοι διαχειρίζονται σχετικά κονδύλια, αλλά και στον έτερο, αλλά και ένδο-ανθυγιεινού τύπου-ανταγωνισμό).

Φυσικά, όπως και σε κάθε-τι, υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις. 

Αυτό όμως το κείμενο, δεν εστιάζει σε εξαιρέσεις, που είναι και η κοινωνική δικαιολογία μας, για να υφίστανται οι πολύ λάθος τυπικοί, αλλά και άτυποι κανόνες, που όλοι γνωρίζουμε, σχολιάζουμε, σημειώνουμε και τέλος-τέλος συμμετέχουμε.

Σχεδόν μηδαμινό (με λίγες επίσης, εξαιρέσεις) είναι και το πραγματικό κοινωνικό αποτύπωμα της επιστήμης ή καλύτερα, αν θέλετε, αυτό που βρίσκει τον δρόμο του προς το κοινωνικό σύνολο. Που κι αυτό, με την σειρά του το αποτύπωμα, μέσα σε αυτό το άστατο «πρόγραμμα πλύσης» που περιγράφεται στο παρόν, γίνεται επικαλούμενο, καθώς, αλλά και μόνο τότε κατ’ αναγωγή αναγνωρίσιμα χρήσιμο από το κοινωνικό σύνολο (..λόγω έλλειψης παιδείας), μόνο σε περιόδους κρίσεων. Ούτε καν, γενικευμένων και καθ’ όλα υπαρκτών κρίσεων, αλλά στην πλειοψηφία περιπτώσεων επικαλούμενο, από όσους θίγονται τοπικά, χρονικά στιγμιαία και άμεσα της κάθε κρίσης.

Η επιστήμη, δεν υπάρχει για να διεξάγει, εκ φύσεώς της χωρίς διακρίσεις, μονάχα λύσεις. Καθώς και αυτό ας σημειώνεται, παραπάνω κι από εμφατικά, κάτω από ένα αδικαιολόγητα ανύπαρκτο διαχρονικά στρατηγικά εθνικό πλάνο / σχέδιο με πρακτικές (στην περίπτωση της Χώρας μας), άρα και παροπλίζοντας με αυτό τον τρόπο την δυναμική της επιστήμης από το να άγει, συμπορεύεται, αλλά και ηγείται ένα εφικτά εφαρμοζόμενο διαχρονικό σχέδιο με επιτυχημένες προτάσεις, αλλά, η επιστήμη υφίσταται και για να διεξάγει καλή πρακτική Παιδείας.

Δηλαδή, να εκπαιδεύει το εγγύτερα σωστό / ορθό πάνω στην ανθρώπινη φύση. 

Όλα λοιπόν τα παραπάνω, καταλήγουν στο ηθικό & αξιακό της ανθρώπινης φύσης.

Σε οποιοδήποτε θέμα, αν το παραπάνω δεν φτιαχτεί – συμμαζευτεί, είναι όλα μάταια. Δεν μπορείς να ζητάς από ένα παιδί να το φτιάξει, αλλά από αυτόν που εκπαιδεύει το παιδί. Στο ποιος είναι, καθώς και στον τρόπο και περιεχόμενο που το εκπαιδεύει. Το παιδί μεγαλώνοντας, θα επιλέξει τον δρόμο που επιθυμεί-καταλήγει. Ακόμα και τον λάθος. Σίγουρα όμως στις βάσεις του, θα υπάρχει το ανθρώπινα σωστό. Αυτό είναι και η απαρχή λύσης του κάθε προβλήματος.  

Όλα τα υπόλοιπα, είναι λέξεις σαΐτες, χαρτιά για να γίνουν πρόχειρο μετά.

Υπάρχει, υπήρχε και θα υπάρχει, ανθρώπινο δυναμικό υψηλής ποιοτικής και εφαρμοσμένης εκπαίδευσης, σε κάποιο ποσοστό (ευτυχώς ακόμα) και ηθικής, που θα παραμένει μια ζωή ανεκμετάλλευτο ή λάθος εκμεταλλευόμενο.

Γιατί, όλα πρέπει να λειτουργούν σύμφωνα με αυτό το «πρόγραμμα πλύσης» ατραπός. 

Καταλήγοντας, γιατί απλούστατα, κανείς ειδάλλως δεν θα μπορεί να δικαιολογήσει στον εαυτό του, καθώς και να «πουλήσει» σε όποιον το «αγοράζει» (που είναι και πάρα πολλοί, εκατέρωθεν), γιατί βρίσκεται εκεί που είναι, ενώ δεν θα έπρεπε να είναι. Όχι μόνο δεν θα έπρεπε, αλλά παράγοντας, σε πάρα πολλές και σημαίνουσες περιπτώσεις, κακό από εκεί που είναι. 

Αυτό, μιας και συμμετέχει, σε αυτό το διαχρονικά λάθος, επικίνδυνο και καταστρεπτικό «πρόγραμμα πλύσης». Είτε από επιλογή, είτε κατ’ ανάγκα. 

Εξαλείφοντας, κάτω από συνολική κοινωνική είτε τυπική, είτε και άτυπη απόφαση, την τελευταία επιλογή ή/και ανάγκη συμμετοχής, εξαλείφεται και αυτό το «πρόγραμμα πλύσης». Αμέσως επόμενη, εύκολη επιλογή, είναι ένα επόμενο «πρόγραμμα πλύσης».

Μιας λοιπόν και γενικά, τα «προγράμματα πλύσης» είναι (αφού όλοι ή ίσως οι περισσότεροι, κυρίως άτυπα / ανεπίσημα τα σημειώνουμε) ως αποδεδειγμένα, κάθε ένα κι από μια άσχημη ατραπός, τόσο για εμάς, αλλά και για όσους έρχονται…… 

ας αλλαχθεί το Πλυντήριο κι όχι το Πρόγραμμα.

Το Πλυντήριο, αποτελείται (χωρίς καμιά εξαίρεση) από κάθε έναν από εμάς.

*M.Sc. Ε.Μ.Π. | M.Sc. Παν. Πατρών | Β.Sc. Πανεπ. Αιγαίου Φυσικός Ωκεανογράφος

Τέως πρόεδρος της ίδρυσης του Συλλόγου Αποφοίτων Τμ. Επιστημών της Θάλασσας-Πανεπ. Αιγαίου

Πρώην εκπαιδευόμενος του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών