Σαν ορμηνευμένοι από καιρό εμφανίζονται οι συντριπτικά περισσότεροι στα μέσα μαζικής ενημέρωσης –γράφοντες και ομιλούντες. Οιμώζουν κι ολοφύρονται για τη σημαία, αρνούμενοι την κλήρωση μεταξύ των παιδιών, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω στη συντριπτική τους πλειονότητα με άριστα δέκα αποχαιρετούν το Δημοτικό.
Αντε, λες μια μέρα, άντε δύο. Αυτοί δεν λένε να το λήξουν. Κουρέλι την έχουν κάνει τη γαλανόλευκη περνώντας την από το πανεπιστήμιο, από τον στρατό, από τον αθλητισμό. Της έβαλαν δε και παραστάτες, την έπαρση της σημαίας και την κατάργηση του εκκλησιασμού. Ματαίως διαψεύδουν οι κυβερνητικοί.
Η ερώτηση «πρέπει» να γίνει και θα γίνει. Μπορεί να μη μάθαμε αναλυτικά για το νομοσχέδιο της Παιδείας, αλλά για τον υπουργό που δεν πήγε φαντάρος το εμπεδώσαμε -κι αυτοί που πήγαμε κανονικά, κι αυτοί που βάλαμε λυτούς και δεμένους για να είμαστε δίπλα στο σπίτι μας ή στα γραφεία των στρατιωτικών, κι αυτοί που… (δεν χρειάζονται περισσότερα).
Οπως μάθαμε ότι στον οικονομικό κυκεώνα που βρισκόμαστε μας έβαλαν ή τον διαχειρίζονται αριστούχοι (δες τη θιγμένη περί αριστείας ευρωβουλευτίνα της Ν.Δ., τέως δημοσιογράφο, αυτή που χαντάκωνε στοιχεία και τώρα ως αριστεύσασα –κάποτε; ακόμη; ες αεί;- διαμαρτύρεται).
Ολοι όμως, όλοι, ένθεν κακείθεν, γνωρίζουν καλά τα όριά τους και τις ματσαράγκες τους. Για τα θέματα που συμφωνούν ανάσα. Δεν τους παίρνεις λέξη. Και καλά οι πολιτικοί, αλλά οι δημοσιογράφοι (ευτυχώς όχι όλοι) τι ρόλο βαράνε και δεν έχουν στα κιτάπια τους την ερώτηση για τον ΕΝΦΙΑ και το Αγιον Ορος; Γιατί έχουν σφαλίσει ερμητικά τα στόματα; Ή δεν είναι αυτό το μείζον θέμα, κι έγιναν τα χεράκια που θα κρατούν τη σημαία;
Οι δε κυβερνητικοί ούτε ως επιχείρημα δεν τολμούν να το χρησιμοποιήσουν όταν επιχειρούν οι αλλοϊδεάτες να τους στριμώξουν για τον εκκλησιασμό. Να τους τα πουν, βρε αδερφέ, έξω από τα δόντια. «Για ποιον μιλάτε; Για εμάς, που απομακρύναμε κοτζάμ υπουργό Παιδείας, ιστορικό μας στέλεχος, επειδή διαφωνούσε με τα “θέλω” του εκκλησιαστικού ιερατείου; Για εμάς που σεβαστήκαμε την περιουσία του Αγίου Ορους –όπου γης; Εμείς, βρε ψεύτες, δεν θέλουμε να εκκλησιάζονται οι μαθητές;».
Ολοι έχουμε θέματα για τα οποία ντρεπόμαστε, σαν δεν ντρεπόμαστε. Δεν μας σώζει ούτε το «παρών».
Εχει κι αυτά τα μελτεμάκια που σε τρελαίνουν με τη ζεστή τους ανάσα. Δεν θα μας τρελάνουν κι αυτοί.
