Μεγάλο «εμπόδιο στην ανάπτυξη» έχει χαρακτηρίσει ο ΟΗΕ τη μάστιγα των ναρκωτικών. Πρόκειται για μεγάλο διεθνές πρόβλημα, που απειλεί και την Ελλάδα, πρωτίστως τη νεολαία.
Κάθε πρόβλημα απαιτεί και πολιτικές για την αντιμετώπισή του, γι’ αυτό στο πρόβλημα των ναρκωτικών υπάρχουν προοδευτικές και συντηρητικές πολιτικές. Προοδευτική είναι η πολιτική συμπαράστασης στα εξαρτημένα άτομα, συντηρητική η πολιτική που αντιμετωπίζει ως εγκληματίες τα άτομα αυτά και τα φυλακίζει.
Προοδευτική είναι η πολιτική που αναζητεί τις αιτίες του προβλήματος μέσα στην κοινωνία και τις δομές της, συντηρητική εκείνη που το αποδίδει είτε στην απομάκρυνση από τον θεό, είτε σε κάποια διεθνή συνωμοσία των Εβραιο-Αμερικανών.
Προοδευτική είναι η πολιτική που στηρίζει τις δομές απεξάρτησης και δεν ζητάει να φύγει ο ΟΚΑΝΑ δίπλα από το ΑΠΘ επειδή πρόσφατα εντοπίστηκε στον χώρο του Πανεπιστημίου νεκρός χρήστης ναρκωτικών.
Συντηρητική είναι η πολιτική που ενοχοποιεί για τη διακίνηση ναρκωτικών ολόκληρες κοινωνικές ομάδες, όπως οι Ρομά του Μενιδίου, που βρέθηκαν πρόσφατα στο στόχαστρο λόγω του θανάτου 11χρονου μαθητή από εποστρακισμό σφαίρας. Αραγε, δεν ήξεραν ότι το Μενίδι έχει γίνει «η αποθήκη ναρκωτικών της Αθήνας» εδώ και καιρό;
Τέλος, δεν είναι τυχαίο ότι οι δρόμοι των ναρκωτικών έρχονται από τον φτωχό Νότο προς τον πλούσιο Βορρά. Από τις χώρες των Ανδεων οι δρόμοι της κοκαΐνης φτάνουν στην Ευρώπη μέσω της Δ. Αφρικής, συναντώμενοι και με άλλα δίκτυα διεθνούς εγκληματικότητας, ενώ η προέλευση της ηρωίνης είναι κυρίως ασιατική.
Πώς είναι δυνατόν παιδιά που «τα έχουν όλα» να πέφτουν στα ναρκωτικά, αναρωτιούνται κάποιοι. Εχουν και τα παιδιά αυτά τις δικές τους ανασφάλειες για το μέλλον, ενώ ζουν και την κοινωνική υποκρισία που χαρακτηρίζει την «υψηλή κοινωνία και τους εκφραστές της».
Κραυγαλέο δείγμα υποκρισίας η ιερή οργή της Ν.Δ. και παρατρεχάμενών της για το τηλεφώνημα του υπουργού Εθνικής Αμυνας με ισοβίτη εφοπλιστή, καταδικασμένο για την υπόθεση του «Noor 1» με ταυτόχρονη αποσιώπηση της υπόθεσης εντοπισμού δύο τόνων ηρωίνης στο συγκεκριμένο πλοίο.
Ο αγώνας κατά των ναρκωτικών είναι από τους πιο σημαντικούς για το μέλλον των κοινωνιών και απαιτεί την κοινωνική και παγκόσμια αλληλεγγύη, αλλά και βαθιά συναίσθηση της αλληλεξάρτησης που χαρακτηρίζει τον σημερινό κόσμο.
Απαιτούνται, λοιπόν, έφοδοι αλληλεγγύης και ελπίδας και όχι έφοδοι της αστυνομίας κατά των τοξικομανών. Οι έμποροι των ναρκωτικών θα μείνουν άνεργοι, αν στις κοινωνίες ανθίσει η ελπίδα, ιδιαίτερα για τους νέους.
* μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ
