Σαν τα πουλιά πάνω στο σύρμα

Τα πουλιά πάνω στο σύρμα απολαμβάνουν τη θέα του εμπορικού δρόμου της πόλης. Κάθε τόσο προστίθεται κι ακόμα ένα στην παρέα. Το δειλινό δεν θέλει να τελειώσει, αναβάλλεται για λίγο η νύχτα. Τι θα μπορούσαν να βλέπουν με τόσο ενδιαφέρον;

Οι λουλουδάτες βιτρίνες της άνοιξης ανταγωνίζονται σε ομορφιά τα ανθισμένα παρτέρια στους δρόμους. Κόσμος πάει κι έρχεται, περνά, στέκεται και τις χαζεύει. Κόκκινα τριαντάφυλλα τυπωμένα σε άσπρα φορέματα. Σε ποιον χορό θα χορέψουν; Κι αυτή η λινή εσάρπα; Ποιους μαυρισμένους ώμους θα σκεπάσει;

Παρατηρώ τις γυναίκες μπροστά στις βιτρίνες. «Το μεγάλο αγοραστικό κοινό», όπως συνηθίζουμε να λέμε. Κοιτάζουν γοητευμένες -μαζί τους κι εγώ- τα όμορφα ρούχα που υπόσχονται κάτι περισσότερο από ένα ένδυμα. Υπόσχονται να μας βοηθήσουν ώστε η εμφάνισή μας να βελτιώσει την ψυχολογία μας. Να νιώσουμε όμορφες, επιθυμητές, κομψές.

Το «πόσο κάνει;», όμως, μπαίνει ανάμεσα σ’ εμάς και το αντικείμενο του πόθου μας. Κάποιες δαγκώνουν προβληματισμένες τα χείλη τους και διστακτικά μπαίνουν στα μαγαζιά. Οι περισσότερες απλά κοιτάζουν, σκέφτονται την αναλογία τιμής και επιθυμίας και αποχωρούν.

Θα το σκεφτούν καλά πριν αγοράσουν. «Μήπως υπάρχει κάτι το ίδιο όμορφο στην ντουλάπα μας από την προηγούμενη άνοιξη ή κι από παλιότερα χρόνια;», είναι μια πρώτη σκέψη. Τις επόμενες μέρες θα ακολουθήσει σίγουρα μια μεγάλη «κατάδυση» στα άδυτα της ντουλάπας.

«Ε, καλά τώρα! Εσείς οι γυναίκες έχετε πια ρούχα για να ντύσετε κι άλλες δέκα!», είναι η μόνιμη ατάκα των αντρών όταν θα μπει το θέμα στην παρέα. Και είμαι σίγουρη πως όλες θα τους κοιτάξουμε με το ίδιο δολοφονικό βλέμμα.

Δεν διαφωνούμε επί της ουσίας, είναι που δεν λες κάτι τέτοιο σε μια γυναίκα. Ιδιαίτερα την άνοιξη, που προσπαθώντας να αποτινάξουμε από πάνω μας τη μελαγχολία του χειμώνα και της δύσκολης περιρρέουσας ατμόσφαιρας, ένα καινούργιο ρούχο μοιάζει να είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Ακόμα λοιπόν κι αν δεν συμφωνούν οι άντρες, νομίζω πως η σωστή αντιμετώπιση είναι να χαμογελάσουν με κατανόηση σε τέτοιες συζητήσεις. Είναι μια στάση την οποία εμείς οι γυναίκες εκτιμούμε.

Ιδιαίτερα όταν μαζευόμαστε όλες μαζί, σαν τα πουλιά πάνω στο σύρμα, και κοιτάζουμε από μακριά όσα όμορφα βλέπουμε στις βιτρίνες και δεν μπορούμε να αγοράσουμε. Είναι κι αυτό μια αγαπημένη απόλαυση, ένα καθιερωμένο ραντεβού με τη θηλυκότητά μας τις ημέρες της άνοιξης.