Ο «θυμός» των Γάλλων

Η Μαρί Λεπέν είναι στον δεύτερο γύρο και είναι η μόνη ακροδεξιά ηγέτις μεγάλου δυτικοευρωπαϊκού κράτους που έχει κάποιες πιθανότητες να νικήσει. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, ο αντίκτυπος στη χώρα και διεθνώς θα είναι καταστροφικός.

Θέλω να πιστεύω όμως ότι ο Μακρόν θα επικρατήσει. Αλλιώς; Τα τείχη θα υψωθούν στη Γαλλία. Η Ε.Ε. θα αντιμετωπίσει μια κρίση που θα έθετε το Brexit στη σκιά. Το ΝΑΤΟ θα κινητοποιηθεί και τα ευρωπαϊκά κράτη θα πανικοβληθούν με τον φόβο ότι μπορεί να συμβεί και σε αυτά.

Πάνω απ’ όλα, όμως, η Γαλλία θα έχει στραφεί εναντίον του εαυτού της. Κοινωνικές και πολιτικές διαιρέσεις θα συμβούν με τρόπους που δεν έχουν δει οι Γάλλοι από το 1945. Η σταθερότητα της δημοκρατίας θα δοκιμαστεί τόσο όσο καμία χώρα της Δ. Ευρώπης δεν έχει βιώσει από τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, πριν από 70 χρόνια.

Ο «επιρρεπής» στα σκάνδαλα Φιγιόν έμεινε πίσω και ο σοσιαλιστής Αμόν δεν έπεισε.

Πώς θα κινηθεί ο Μακρόν τη δεύτερη προεκλογική εβδομάδα; Το κίνημά του «φαίνεται» διαφορετικό. Προσωπικά εστιασμένο, μη δοκιμασμένο και ιδιόμορφο. Και μέχρι πριν από λίγο καιρό ασαφές. Οι κεντρώοι έχουν κάτι κοινό – προσπαθούν πάντα να σπάσουν το παραδοσιακό αλλά αδύναμο κράτημα της παλιάς Κκεντροδεξιάς και της παλιάς Κεντροαριστεράς. Θα τα καταφέρει; Το ελπίζει όλος ο κόσμος.

Ο αριστερός Μελανσόν ανέβασε πολύ τους τόνους! Πού θα στραφεί στον δεύτερο γύρο;

Αυτό που δηλώνουν ότι νιώθουν οι Γάλλοι πολίτες είναι θυμός. Για τις μεγάλες ανισότητες. Για τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων. Ετσι η Μαρί Λεπέν έφτασε να ακουμπά σχεδόν την καρέκλα της προεδρίας. Ο Φ. Φουκουγιάμα λέει ότι ο θυμός ως «περήφανη πλευρά της ανθρώπινης προσωπικότητας» απαιτεί από τους άλλους αναγνώριση της αξιοπρέπειάς μας.

Η «περιφρόνηση» προκαλεί αισθήματα ντροπής ή θυμού και απογοήτευση από την ανικανότητα συμμετοχής στη διαδικασία διαμόρφωσης της δημόσιας βούλησης και τελικά το αίσθημα του αποκλεισμού που προκαλείται από τη φτώχεια. Το ξέρουμε καλά και στη χώρα μας.

Πάντως, μέσα στην κακοφωνία πολυάριθμων ήχων των ακροδεξιών ηγετών του όλου κόσμου εύχομαι να ακουστεί η φωνή του μεγάλου Γάλλου φιλοσόφου Π. Ρικέρ, ο οποίος στην ιστορική ομιλία για τη «Διαλεκτική της Αγάπης με τη Δικαιοσύνη» είπε ότι η εντολή «Αγάπα με» είναι πέραν οποιουδήποτε νόμου… Δεν μπορούμε να μιλάμε για δικαιοσύνη και ελπίδα στον κόσμο εάν δεν υπάρχει αγάπη…