ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Σπύρος Τσάμης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Απωθητική σοβαροφάνεια είχε καλύψει τα πρόσωπα των επισήμων, όσων κλήθηκαν να εκφραστούν με αφορμή την προχθεσινή «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας». Δεν ήταν αυτόβουλη, αποτέλεσμα πνευματικής ανάγκης η παρουσία τους στα βάθρα των ομιλητών, προφανές ήταν αυτό από τις τυπικές διατυπώσεις τους. Πρωτόκολλο επίσημης αναφοράς και όχι ουσία ήταν οι διατυπώσεις εκ μέρους τους για την αξία, το βάθος, το μεγαλείο της αληθινής ελληνικής γλώσσας. Επειδή αν εννοούσαν την απονομή τιμών για την ακριβή περιουσία της χώρας μας, γενικότερα του Ελληνισμού (αυτή είναι η συνώνυμη του πολιτισμού γλώσσα μας!), θα είχαν αναφερθεί και, αν όχι κυρίως, στις ενοχές τους.

Θα είχαν αναφερθεί με σκυμμένο κεφάλι στην απουσία των αρχαίων ελληνικών, έστω ως παράπλευρη, προαιρετική γνώση απ’ τα σχολικά προγράμματα αφού, ραγιάδες πολιτικοί και αξιωματούχοι σχετικών ιδιοτήτων, θεωρείτε τη ρίζα της γλώσσας μας αναχρονιστική μάθηση-πλεονασμό στην ψηφιακή εποχή της τεχνολογικής έξαρσης. Θα είχαν αναφερθεί στη σύμπραξη κατάλυσης της γλώσσας στην παιδεία. Η ταύτιση του ορθού λόγου με, περίπου ή, σαφείς εθνικιστικές θεωρίες και πρακτικές είναι αστεία. Νιώθω περήφανος όταν στο εξωτερικό διακρίνω σεβασμό-σπονδή στη γλώσσα μας και εντός συνόρων ακούω τα παιδιά, τους νέους και όχι μόνο να μιλούν μεταξύ ελληνικών, αγγλικών και συνθηματικών! Ακούσαμε: Μητσοτάκης: «Η γλώσσα μας να κατακτήσει τη θέση που της αξίζει». Τασούλας: «Η ελληνική γλώσσα μιλιέται απ’ όλους τους λαούς». Γεραπετρίτης: «Μείζονα παρακαταθήκη η γλώσσα μας». Μάλιστα…

Αναγνωρίζετε τους κινδύνους κατάλυσής της; Την ανάγκη αναδιάταξης του περιεχομένου και τη θέσπιση σχετικού στόχου του εκπαιδευτικού συστήματος; Αν ναι, παγκοσμιοποιημένοι οσφυοκάμπτες, ας προχωρήσετε σε πράξεις! Με όραμα! Ετησίως (9/2) θα γιορτάζεται η ίδια μέρα με πρωτοβουλία της UNESCO. Θα έπρεπε η πρωτοβουλία να ανήκει στην Ελλάδα! Εκτός απ’ τον υπογράφοντα, υπάρχουν στελέχη της εκπαίδευσης αλλά και απλοί, αλλά ανήσυχοι καθημερινοί άνθρωποι που συμμερίζονται την ίδια γλωσσική-πολιτισμική αγωνία…