Η Τουρκία «ιδρύει» θαλάσσιο πάρκο σε διεθνή έως σήμερα ύδατα, ανάμεσα στα σημερινά ελληνικά χωρικά ύδατα, εύρους 6 μιλίων, μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης. Ουσιαστικά επεκτείνεται πέρα από τα τουρκικά χωρικά ύδατα των 6 μιλίων. Μήπως παύει να τηρεί το Πρωτόκολλο της Βέρνης (1976) αλλά και την πρόσφατη Συμφωνία των Αθηνών («ήρεμα νερά»); Μήπως μας κλείνει το μάτι, παύουν οι περιορισμοί καλής θέλησης; Ελληνικά χωρικά ύδατα στα 12 μίλια μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου ενσωματώνουν το θαλάσσιο πάρκο, που νοιάζεται η γείτων, στην ελληνική κυριαρχία, εκεί που η αυστηρή αλιευτική και περιβαλλοντική νομοθεσία της Ε.Ε. εγγυάται τη διάσωση του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
Ο μιθριδατισμός που χρησιμοποιεί η Τουρκία έναντι ημών αλλά και της διεθνούς κοινότητας με διαρκείς διεκδικήσεις και προσβολές σε βάρος Ελλάδας και Κύπρου (ανάλογος ο γερμανικός πριν από τον Β’ Π.Π.), ίσως πρέπει να μας διδάξει. Ισως τελικά μια «στάγδην» επέκταση των χωρικών μας υδάτων να είναι θεραπευτική για τις παρανοϊκές βλέψεις των αναθεωρητών γειτόνων, π.χ. 12 μίλια στο Θρακικό ή 12 σε Θάσο, Σκύρο, Κάσο, ή…
Δεν πρέπει να είμαστε δεδομένοι αλλά να αξιοποιούμε την ανάγκη διατήρησης ανοιχτής της ελληνικής θάλασσας του Αιγαίου, που δεν ανήκει στα ανεξέλεγκτα αλιευόμενα από Τούρκους ψάρια του! Αυτό είναι το Αιγαίο: ελληνική θάλασσα, όχι ελληνική λίμνη. Αλλωστε η περίφημη ρήση του Κων/νου Καραμανλή ανάγεται σε χρόνια πριν από το ισχύον από το 1982 δίκαιο της θάλασσας.
Ομως για να προστατεύουμε αποτελεσματικά το θαλάσσιο περιβάλλον χρειαζόμαστε ωκεανογραφική έρευνα με ειδικά πλοία, κατάλληλα εξοπλισμένα. Εκλιπαρεί η επιστημονική κοινότητα για να αποκτήσει η χώρα μας νέο σκάφος. Να μην ξεχνάμε πως το (Βορειο)Μακεδονικό διογκώθηκε με πολλαπλές διεθνείς δημοσιεύσεις των γειτόνων. Πρέπει να είμαστε παρόντες σε όλα τα φόρα. Απρόβλεπτοι, ευρηματικοί, ενωμένοι, αποφασιστικοί και με ωκεανογραφικό(-ά) πλοίο(-α).
Για να μην τα κάνουμε μούσκεμα…
