Αποστεωμένα. Εχει γνωρίσει πολλά βάσανα ο Ελληνισμός. Ομόαιμα και βάρβαρα.
Στα πρόσφατα, η Κύπρος του ’74 αλλά και του ’64, και Κωνσταντινούπολη, Ιμβρος, Τένεδος. Στην Κατοχή τέσσερις φασισμοί εντός, γερμανικός, ιταλικός, βουλγαρικός (Μακεδονία και Θράκη), αλβανικός (Ηπειρος όλον), κεμαλικός ισλαμοφασισμός για τους υπόδουλους Ρωμιούς, σε συνέχεια της γενοκτονίας 1914-1923, αγγλικός ιμπεριαλισμός που δι’ αποκλεισμού επιδείνωσε τον λιμό στην Ελλάδα.
Τα πρόσωπα. «Πεινάω, πεινάω, πεινάω», γρυλίζοντας προθανάτια. Ή μήπως είχαν ήδη πεθάνει; Στο Κολωνάκι, στο Μεταξουργείο, στην Κοκκινιά. Κι έπεφταν.
Ιδια. Στα ναζιστικά στρατόπεδα, στη Θεσσαλονίκη, στην Μπιάφρα, στην Ουκρανία, στο Μεσολόγγι, στο Μπανγκλαντές, στην Κίνα, στη Γάζα. Σε όλους τους λιμούς.
Απολογητές του σύγχρονου λιμού των Παλαιστινίων, ιθαγενών και κυρίως προσφύγων στη Γάζα, μεταξύ άλλων και οι ιδεολογικοί ή και βιολογικοί απόγονοι των δωσίλογων, των μαυραγοριτών, των εκμεταλλευτών εβραϊκών περιουσιών, οι μέχρι χθες πωλητές αντισημιτισμού. Πρέπει να προβληματιστεί το σύγχρονο Ισραήλ που τιμάμε και στηρίζουμε.
Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν υπήρχε ροή απευθείας ειδήσεων. Οι ιθύνοντες όμως γνώριζαν, όπως γνώριζαν και οι Γερμανοί, περίοικοι και μη. Σήμερα, παρά τους περιορισμούς, έχουμε ζωντανή μετάδοση ζωών δίχως ζωντάνια.
Στιγμιαίο το αδίκημα της χούντας, πρωταίτιοι και οι άλλοι, ανενόχλητοι. Μηδαμινή η αποναζιστικοποίηση στη Γερμανία.
Αποστεωμένα τα πρόσωπα, ίδια παντού στον λιμό.
Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν.
Οφείλουμε ανθρωπιά στους αδύναμους, ακόμα και σε ενόχους.
Ολα τ’ άλλα είναι σκατόψυχα.
ΥΓ.: Δεν γνωρίζω ποιοι προσέγγισαν στη Σύρο. Ας σκεφτούμε όμως τη θέση μας αν πλοίο με Αττίλες, δολοφόνους, βιαστές, εμπρηστές και βέβηλους προσέγγιζε τρίτο λιμάνι για αναψυχή και αποθεραπεία και γινόταν δεκτό με ανθοστολισμούς.
