Κοντόφθαλμοι

Λένε πως οι αρνητικές επιπτώσεις σε μια χώρα μετά από έναν εμφύλιο πόλεμο κρατούν 50 χρόνια. Σε μας έχουν περάσει προ πολλού και ακόμη καλά κρατούν. Το είδαμε στον τρόπο που αντέδρασαν οι λογής λογής συστημικοί και αντιδραστικοί στον σχηματισμό κυβέρνησης από τους ηττημένους του εμφυλίου. Το είδαμε στη Μαύρη Αυγή. Τέτοιο μόρφωμα δεν συγκροτήθηκε πουθενά στην Ευρώπη. Το βλέπουμε και σε μεμονωμένες φανατικές κραυγές απογόνων των βασανιστών της Μακρονήσου –και όχι μόνο. Το είδαμε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο, ο οποίος είπε ότι, αν ήταν με τον Τσίπρα στον εμφύλιο, από τα χέρια του θα πήγαινε. Το βλέπουμε σε προσπάθειες, ακόμη και διανοουμένων, να εξαγνίσουν τα τάγματα ασφαλείας, τα οποία είχαν εξοπλιστεί από τους κατακτητές Γερμανούς, για να αντιμετωπίσουν την Αντίσταση, σφάζοντας αγωνιζόμενους Ελληνες πατριώτες. Και άλλα πολλά.

Ο θεωρούμενος νικητής του εμφυλίου στρατός καθόριζε μετά, μαζί με τον θρόνο, την πολιτική ζωή της χώρας και επομένως οι στρατιωτικοί είχαν ιδιαίτερη μεταχείριση. Νομίζαμε πως, με την καταστροφική τους δικτατορία και την προδοσία της Κύπρου, ο στρατός που περιορίστηκε επιτέλους στα καθήκοντά του και μόνο δεν θα είχε ιδιαίτερη μεταχείριση από το κράτος. Και τώρα, να. Δίνεται αύξηση μισθών μόνο στους ένστολους. Οχι στο νοσηλευτικό προσωπικό που έχει να κάνει με τη ζωή και την υγεία του πληθυσμού. Οχι στους εκπαιδευτικούς και στην εκπαίδευση που έχει να κάνει με το μέλλον αυτού του τόπου. Οχι και σε κανέναν άλλο. Χωρίς εκπαιδευμένους και υγιείς ανθρώπους μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο; Χωρίς κοινωνική συνοχή συγκροτείται αποτελεσματικός στρατός; Τι είδαμε στην επιστράτευση της χούντας; Ηταν τυχαία η κατάρρευση του όλου εγχειρήματός της; Ευτυχώς που δεν έγινε πόλεμος. 

Επιπλέον, εξαγγέλλονται τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, λες και βρισκόμαστε σε πόλεμο. Μα δεν ανήκουμε στο ΝΑΤΟ; Δεν ανήκουμε στην Ε.Ε.; Τι παιγνίδι παίζεται; Η παράδοση του στρατού-σωτήρα για τη Δεξιά και η ακροδεξιά στροφή που παρατηρείται στην Ευρώπη, μα και στη χώρα μας, φτάνει να οδηγήσει την πολιτική εξουσία σε ανορθολογικές αποφάσεις, που υπονομεύουν το μέλλον της χώρας; Και πολύ περισσότερο τώρα με την ανορθόδοξη και ίσως άλογη τραμπική πολιτική; Τελικά είναι τόσο κοντόφθαλμοι οι εξουσιολάτρες μας;