Καθημερινά μειώνεται ο πληθυσμός λόγω τροχαίων και εργατικών δυστυχημάτων. Ανύπαρκτη ή/και πλημμελής η δημόσια εκπαίδευση για τον σεβασμό και την προστασία των ανθρώπων στην εργασία, στη μετακίνηση. Επείγει να αναληφθούν πρωτοβουλίες. Να σταματήσουν δουλειές, σχολεία, πανεπιστήμια, πολιτικές διαδικασίες κ.ά. για μία ημέρα: να συζητήσουμε στους μαζικούς χώρους το γιατί.
Υπάρχουν και οικονομικοί λόγοι, υπάρχει και έλλειμμα αντίληψης και καλλιέργειας στην ασφάλεια. Αλλο η ανάποδη κλίση στη στροφή ή το φθαρμένο οδόστρωμα, άλλο το ξεπέταγμα της κατασκευής για να κονομήσει ο εργολάβος, κάνοντας και την «κοινή διανομή» σε συναρμόδιους. Αλλο η κάλυψη των πινακίδων από χουλιγκανάκους ή/και αποφασισμένους χούλιγκαν. Διαφορετικό να πέφτει στο κενό ο εργάτης δίχως τη σωστή σκαλωσιά ή δέσιμο.
Από κάπου όμως πρέπει να αρχίσουμε, παρουσία ειδικών, όσων έχουμε, με την πείρα και μεταδοτικότητα που έχουν. Να φτιάξουμε και να διαδώσουμε εκπαιδευτικό υλικό. Οχι μόνο στα ελληνικά. Σκοτώνονται και μετανάστες. Χρειάζονται περισσότερη εικόνα αλλά και κείμενα στα αλβανικά, στα πακιστανικά, στα αγγλικά, στα ρωσικά κ.λπ.
Καλές οι σποραδικές ιδιωτικές πρωτοβουλίες, αλλά δεν φτάνουν, ούτε επιτρέπεται να υποκαταστήσουν την ευθύνη όλων μας διά της πολιτείας μας. Ας αξιοποιήσουμε την επικείμενη εθνική εορτή (25η Μάρτη της Παλιγγενεσίας) προτάσσοντας ως μήνυμα τον σεβασμό της ζωής μας. Χανόμαστε, καταρρέουμε, αυτοκτονούμε ως λαός.
