Πιθανόν να έχετε δει την ταινία «Το Μεγάλο Σορτάρισμα» [The Big Short (2015)], που διηγείται τις «περιπέτειες» μιας ομάδας κερδοσκόπων του χρηματιστηρίου. Στο τέλος του κωμικού δράματος, όπου μας δίνεται μια συνοπτική περιγραφή για το μέλλον των πρωταγωνιστών της ταινίας, μαθαίνουμε ότι ο πιο «εκκεντρικός» της παρέας, ο οποίος είχε εντοπίσει πριν από όλους τη φούσκα ακινήτων στις ΗΠΑ –και θησαύρισε από αυτήν–, επιλέγει εφεξής να επενδύσει αποκλειστικά και μόνο σε ένα «προϊόν»: το νερό! Το καρέ αυτό ήταν αρκετό για να αφήσει στους σινεφίλ ένα αίσθημα ανατριχίλας… Μπορεί να αποτελέσει κερδοσκοπικό προϊόν ένα αγαθό απαραίτητο για την ανθρώπινη ζωή;
Δεν χρειάζεται να μεταφερθούμε σε μακρινές γωνιές του πλανήτη για να εντοπίσουμε τοπικές κοινωνίες που ήδη έχουν αρχίσει να ξεσηκώνονται, καταγγέλλοντας σχέδια ιδιωτικοποίησης του νερού. Σε νησιά των Κυκλάδων ή στην Κορινθία, δημοτικές παρατάξεις και συλλογικότητες αντιδρούν σε νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος για συγχωνεύσεις (κατ’ επέκταση και καταργήσεις) Δημοτικών Επιχειρήσεων Υδρευσης-Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ). Ενα νομοσχέδιο το οποίο ουδείς έχει δει σε γραπτό κείμενο, αλλά έχει επανέλθει στην επικαιρότητα και σχεδόν σε όλη την ελληνική επικράτεια γνωρίζουν το περιεχόμενό του: μια συγκεντρωτική κατανομή των ΔΕΥΑ ανά τη χώρα «χάριν αποτελεσματικότητας» και επέκταση των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ σε όμορους νομούς.
Στο επίκεντρο των αλλαγών μπαίνουν 124 ΔΕΥΑ και 147 δημοτικές υπηρεσίες ύδρευσης που έχουν αφεθεί υποστελεχωμένες και ορισμένες από αυτές υπερχρεωμένες σε παρόχους λόγω αυξημένου ενεργειακού κόστους, με τους δημάρχους και το ανώτατο συνδικαλιστικό τους όργανο να καταγγέλλουν για δεύτερη φορά το υπουργείο για αθέτηση υπεσχημένων: μεταξύ άλλων η ΚΕΔΕ θυμίζει ότι κατά τις διαβουλεύσεις της περσινής χρονιάς οι δύο πλευρές είχαν συμφωνήσει να παραμείνουν ως έχουν οι ΔΕΥΑ στα νησιά ως δημοτικές δομές, σε αντίθεση με τα σενάρια που επανέρχονται και θέλουν την ΕΥΔΑΠ να επεκτείνεται και σε κυκλαδίτικα νησιά, έχοντας την πλειοψηφία της μετοχικής σύνθεσης. Οι περσινές κυβερνητικές «δεσμεύσεις» για 100% δημόσιο χαρακτήρα των νέων Επιχειρήσεων Υδρευσης φαίνεται να «εξατμίζονται» όπως οι «διαψεύσεις» για αυξήσεις στα τιμολόγια νερού.
