Πολλά πανεπιστήμια ανά τον κόσμο, στη Βόρεια Αμερική αλλά και στην Ευρώπη, διέκοψαν συνεργασίες με ισραηλινά ιδρύματα ή συμφώνησαν για αποεπένδυση από αιματοβαμμένες εταιρείες εδώ και μήνες, μετά τη μεγάλη πίεση των φοιτητών τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη γενοκτονία στη Γάζα. Οπως έχει σημειώσει το παγκόσμιο κίνημα BDS (Μποϊκοτάζ, Απόσυρση Επενδύσεων, Κυρώσεις), στα σχεδόν 20 χρόνια εκστρατείας του δεν έχει δει τόσα «κέρδη» σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Στις ΗΠΑ, στο περίφημο Πανεπιστήμιο Κορνέλ συνδικαλιστές πέτυχαν επίσης ιστορικές αυξήσεις μισθών έως και 25%, ύστερα από περίπου δέκα μέρες απεργίας τον περασμένο μήνα. Χάρη στη συμφωνία θα ωφεληθούν εργαζόμενοι στη συντήρηση, στην τραπεζαρία, κηπουροί και επιστάτες.
Στα καθ’ ημάς Ελληνες φοιτητές έχουν υψώσει από πέρυσι παλαιστινιακές σημαίες καταγγέλλοντας με κινητοποιήσεις τη συνενοχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη στον πόλεμο ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς αλλά δέχτηκαν, μεταξύ άλλων, επικρίσεις περί έλλειψης μαζικότητας, ωσάν να μην ήταν επί μήνες προηγουμένως στους δρόμους διεκδικώντας να μην περάσει ο εκτρωματικός νόμος για την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ.
Φοιτητές και εργαζόμενοι του μεγαλύτερου εκπαιδευτικού ιδρύματος της χώρας, του ΕΚΠΑ, έγιναν ξανά πολύ συγκεκριμένοι το τελευταίο διάστημα. Πρώτον, ζήτησαν στις αρχές Σεπτέμβρη να σταματήσει η συνεργασία με την αμερικανική πολυεθνική οπλικών συστημάτων Lockheed Martin, η οποία επιδίωξε να αποκτήσει για πρώτη φορά πρόσβαση σε ελληνικό πανεπιστήμιο μέσω χορηγίας στο Τμήμα Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας.
Δεύτερον, επέμειναν να ανακληθεί η εκδικητική απόλυση του επί 19 χρόνια συμβασιούχου Δημήτρη Αντωνίου, που τον Φεβρουάριο συμμετείχε σε συμβολική δράση με στόχο να μην περάσει το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Ωστόσο, η δοίκηση δεν έχει ικανοποιήσει ακόμα κανένα από τα δύο αιτήματα.
Στον αντίποδα το Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων ANIMASYROS είχε την ευθιξία να διακόψει προχθές τη συνεργασία του με την πρεσβεία του Ισραήλ λόγω εκτεταμένων αντιδράσεων. Γιατί μπορεί το Ισραήλ να μη λογοδοτεί πουθενά και οι κυβερνήσεις που το στηρίζουν να εξακολουθούν να κάνουν τα στραβά μάτια, όμως οι φωνές υπέρ της ειρήνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν γίνεται να πηγαίνουν συνεχώς στο βρόντο.
