Στριμωγμένα ΑμεΑ

Το ταξίδι με πλοίο για τα άτομα με κινητικά προβλήματα δεν είναι μόνο ταλαιπωρία, μπορεί να βλάψει την υγεία τους, ψυχική και σωματική. Το περιστατικό με τη Μυρτώ έφερε ξανά στην επιφάνεια το πρόβλημα και πήρε διαστάσεις μετά την καταγγελία της μητέρας της, κ. Κοτρώτσου, για το απάνθρωπο στρίμωγμα στο γκαράζ του πλοίου, στην επιστροφή τους από την Αστυπάλαια, και την απαράδεκτη συμπεριφορά μέλους του πληρώματος.

Ανάλογο στρίμωγμα αντιμετωπίσαμε με τον σύζυγό μου, ΑμεΑ, κατά το ταξίδι μας στη Ζάκυνθο, τον Αύγουστο. Οταν επιβιβαστήκαμε στην Κυλλήνη επέμεναν να βάλω το αυτοκίνητο κοντά στα σιδερένια παράθυρα του φέρι μποτ, υποτίθεται για να παίρνουμε αέρα στο γκαράζ, ωστόσο μας χτύπησε κατακούτελα ο ήλιος και εισπνεύσαμε την κάπνα των φουγάρων επί μιάμιση ώρα.

Στην επιστροφή, για να μην πάθουμε τα ίδια, μας στρίμωξαν στην πόρτα που οδηγεί στο εσωτερικό του πλοίου. Αλλά έτσι δεν υπήρχε περιθώριο να ανοίξει η δεξιά πόρτα του αυτοκινήτου με τον ασθενή. Μετά από διαμαρτυρίες μάς μετακίνησαν σε άλλο σημείο, ωστόσο εκεί δεν άνοιγε η πόρτα του οδηγού. Οσο για την τουαλέτα για ΑμεΑ (ανεβήκαμε με τα χίλια ζόρια και τη βοήθεια δύο μελών του πληρώματος που σταμάτησαν τις κυλιόμενες σκάλες), ήταν μεν καθαρή, αλλά λειτουργούσε και σαν αποθήκη για τα σύνεργα καθαριότητας του πλοίου!

Προτεραιότητα στη επιβίβαση και την αποβίβαση, ειδικός χώρος στάθμευσης, ασανσέρ για τα καταστρώματα, ράμπες – η προσβασιμότητα των ΑμεΑ στα πλοία, που το υπουργείο Ναυτιλίας προχωρά με προεδρικό διάταγμα, έπρεπε να εφαρμόζεται από… χθες. Σίγουρα τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει βήματα από την πολιτεία, που αναγκαστικά εναρμονίζεται με την Ευρωπαϊκή Ενωση, ασφαλώς ο κόσμος δείχνει μεγαλύτερη ευαισθησία, ωστόσο είναι θέμα παιδείας η ισότητα και ο σεβασμός των ΑμεΑ. Στον καθημερινό τους αγώνα, που μοιάζει με άθλημα παραολυμπιακό.