Δύσκολη η άσκηση στην οποία επιδόθηκαν οι ΗΠΑ με τη Μ. Βρετανία και κάποιες χώρες της Ε.Ε., μεταξύ των οποίων η Γερμανία και η Ιταλία, προκειμένου να απαξιώσουν την κίνηση του εισαγγελέα του ΔΠΔ, Κ. Χαν, για εντάλματα εις βάρος του Μπ. Νετανιάχου και του υπουργού Αμυνας Γ. Γκαλάντ. Το Ισραήλ δεν είναι βεβαίως Χαμάς, αλλά δεν αρκεί η διαφορά για να παραταθεί κι άλλο ο πόλεμος στη Γάζα με τον τρόπο που διεξάγεται.
Δεν υπάρχει βάση δικαίου (ούτε λογικής) που να επιτρέπει τη διάπραξη ενός χειρότερου εγκλήματος έναντι ενός άλλου. Στυγερό το έγκλημα της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Εντούτοις δεν γίνεται να τιμωρούνται γι’ αυτό αδιακρίτως όλοι οι Παλαιστίνιοι, γυναίκες και παιδιά. Οι διεθνείς κανόνες περιλαμβάνουν την έννοια της αναλογικότητας.
Ειδάλλως, για να πάμε και στο πολεμικό μέτωπο της Ουκρανίας, θα δικαιολογηθεί και ο Πούτιν για την εισβολή επικαλούμενος επιθέσεις σε χωριά του Ντονμπάς από ουκρανικές παραστρατιωτικές (με άλλα λόγια τρομοκρατικές) ομάδες. Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε η Δύση είναι να συσχετιστεί το Ουκρανικό με το Παλαιστινιακό.
Οι ασύμμετρες απειλές συνιστούν πλέον σοβαρό κίνδυνο και για τις πιο φιλειρηνικές χώρες. Και οι άμετρες απαντήσεις επίσης συνιστούν κίνδυνο για εκθετική αύξηση της ασυμμετρίας και επιστροφή στις πιο σκοτεινές σελίδες της Ιστορίας.
Το ΔΠΔ της Χάγης δεν θα λύσει το Παλαιστινιακό, εντούτοις η πίεση, όπως και η παράλληλη διπλωματική πρωτοβουλία από χώρες της Ε.Ε. για την αναγνώριση κράτους της Παλαιστίνης, είναι κάτι απέναντι στη γραμμή Νετανιάχου. Ακόμα και αν η Ε.Ε. δεν καταφέρει να ομονοήσει στο συμβούλιο Εξωτερικών στις 27 Μαΐου, την επομένη ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες επιχειρούν να ανοίξουν μία ρωγμή στο πολεμικό αδιέξοδο. Η συνέχεια θα εξαρτηθεί από τις ΗΠΑ.
Το Ισραήλ έχει τώρα να σταθμίσει με την απειλή της Χαμάς τον ορατό κίνδυνο απομόνωσης από τη Δύση. Η απόφαση του Νετανιάχου ίσως είναι προειλημμένη. Το μέλλον της χώρας όμως δεν είναι ταυτισμένο με τη σημερινή κυβέρνηση.
