Το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα των έντονων αντιδράσεων. Στον αγωνιστικό χώρο, στους πάγκους, στις κερκίδες, μπροστά στις τηλεοράσεις. Στις νίκες και στις ήττες. Οι ενθουσιασμοί και οι απογοητεύσεις μεταδίδονται από τους παίκτες στους θεατές και τούμπαλιν.
Για τον λόγο αυτό είναι τόσο ξεχωριστή η φιγούρα του Αντρίι Λούνιν, τερματοφύλακα σε μία εκ των κορυφαίων ομάδων του κόσμου, τη Ρεάλ Μαδρίτης. Σε περιβάλλον χλιδής, ζάμπλουτων συμπαικτών που στοιχίζουν εννιαψήφια ποσά στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο και έντονων συναισθημάτων λόγω της διεκδίκησης των πρωτείων σε Ισπανία και Ευρώπη ο 25χρονος Ουκρανός μοιάζει παράταιρος.
Την προηγούμενη Τετάρτη ήταν πρωταγωνιστής στον αποκλεισμό της Μάντσεστερ Σίτι. Αφού επέζησε των 18 κόρνερ και των 117 επιθέσεων της Σίτι (!), απέκρουσε δύο πέναλτι παικτών της. Ηταν όμως ο μοναδικός «Μαδριλένος» που δεν χοροπηδούσε σαν τρελός όταν σφραγίστηκε η πρόκριση. Οταν έτρεξαν πάνω του οι συμπαίκτες του, τότε χαμογέλασε. Αυτός είναι ο χαρακτήρας του. Ψύχραιμος, σοβαρός, έως και ντροπαλός. Δείχνει να μην έχει πάθη αυτός ο άνθρωπος. Και όμως…
Το μοναδικό πάθος του είναι η οικογένειά του και η πατρίδα του. Στον λογαριασμό του στο Instagram ξεχωρίζουν οι διαρκείς αναφορές στήριξης στην Ουκρανία. «Οι άνθρωποί μου, οι φίλοι μου, το σχολείο μου… όλα είναι εκεί και δεν είναι εύκολο να εστιάζεις στο ποδόσφαιρο όταν έρχονται κακές ειδήσεις» δήλωσε την περασμένη εβδομάδα στο Μάντσεστερ. Εχει διενεργήσει δημοπρασία με υπογεγραμμένες φανέλες συμπαικτών του ώστε να χρηματοδοτήσει την αγορά drone για τον ουκρανικό στρατό, ενώ έχει πληρώσει ασθενοφόρα για τη φροντίδα των τραυματιών από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς. Η πατρίδα του αντιστέκεται και το ίδιο κάνει και αυτός, που πήρε την ευκαιρία του φέτος και έδειξε ότι έχει θέση στο πιο ανταγωνιστικό ρόστερ του κόσμου.
