Από «μέσα» και όχι από «Μέσα»

Ζούμε την εποχή της επικοινωνίας. Της εικόνας. Του… φαίνεσθαι. Ο επικοινωνιολόγος είναι ένα βασικό μέλος της ομάδας υποστήριξης ενός ανθρώπου που θέλει με τη δημόσια παρουσία του να περάσει κάποιο μήνυμα, ώστε να πείσει για τις προθέσεις ή τις ικανότητές του ή να επηρεάσει τους άλλους με στόχο να κερδίσει (εντυπώσεις, ψήφους, likes, χρήματα).

Οι μελέτες έχουν δείξει ότι από το σύνολο μιας παρουσίασης η σημασία τού τι λέμε, δηλαδή οι λέξεις (κείμενο) επηρεάζει κατά 7% το αποτέλεσμα. Το υπόλοιπο 93% έχει να κάνει με το «πώς το λέμε». Αυτό το 93% συμπληρώνεται κατά 53% από τη γλώσσα του σώματος, δηλαδή… αυτό που λέει το σώμα (κινήσεις, μάτια, ώμοι), η οποία πολλές φορές πηγάζει (ευτυχώς) από το (μαρτυριάρικο) ασυνείδητο, και κατά 38 % από τη φωνή (τόνος, παύσεις κ.ά.).

Να λοιπόν γιατί οι περισσότεροι πολιτικοί, και όχι μόνο, έχουν επενδύσει στους σύγχρονους τρόπους παρουσίας μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οχι μόνο γιατί είναι της μόδας και έχουν μεγάλη απήχηση, αλλά κυρίως γιατί… σκηνοθετούνται. Ενα κλιπάκι στο TikTok μπορεί να κρατάει λίγα δευτερόλεπτα, αλλά χρειάζεται ώρες πρόβας και γυρισμάτων για να προκύψει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Καμιά σχέση με τη ζωντανή επαφή, σε μια live τηλεοπτική συζήτηση για παράδειγμα ή με το παλιό καλό μπαλκόνι.

«Μα αυτό που περιγράφεις δεν είναι δουλειά ενός πολιτικού, αλλά ενός ηθοποιού» θα υποστηρίξει εύλογα κάποιος και δεν θα έχει άδικο. Υπάρχει όμως και η ανακουφιστική απάντηση: δηλαδή δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί ηθοποιοί; Και μια αλήθεια που δεν αμφισβητείται: αν κάτι δεν βγαίνει από μέσα μας (εξ ου και η κρυφή επίδραση του ασυνείδητου), το μήνυμα είναι αδύνατον να περάσει. Και τελικά ο καθένας εκπέμπει μόνο ό,τι πραγματικά έχει μέσα του και όχι τα Μέσα του.