Aγαπητέ Αϊ-Βασίλη, επειδή έχεις να πάρεις γράμμα μου από τότε που ήμουν παιδί, αποφάσισα να σου στείλω μέιλ (έμαθα ότι εκσυγχρονίστηκες) και να σου ζητήσω μερικά χατίρια πολιτιστικά:
● Κάνε οι τράπεζες να μου δώσουν δάνειο για να αγοράσω VIP εισιτήριο για την Ακρόπολη, που θα κοστίζει 5.000 ευρώ, όπως λένε, με πριβέ ξενάγηση και δωράκια από το πωλητήριο. Θα μου πεις και απλά εισιτήρια των 30 ευρώ να πάρω, θα χρειαστεί 120 ευρώ όλη η οικογένεια για μια επίσκεψη στην Ακρόπολη – περίπου δηλαδή όσο μία φιάλη στον Αργυρό!
● Φώτισε τον Σούνακ να μας επιστρέψει τα Γλυπτά του Παρθενώνα, διά παντός και χωρίς όρους και με δώρο, λόγω τόκων, το (επίσης) κλεμμένο «Διαμάντι του στέμματος». Θα το δώσουμε στην Ινδία, που το ζητάει πίσω ήδη από την ανεξαρτησία της, το 1947.
● Κάνε να βρεθεί επιτέλους ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στη Βεργίνα, στην Αμφίπολη, στην Αλεξάνδρεια, όπου αλλού, κουράστηκα με τις έριδες αρχαιολόγων και ιστορικών, που κάνουν τα κόκαλά του να τρίζουν.
● Φρόντισε να γίνουν πολλά στούντιο στην Ελλάδα, προκειμένου ο Λάνθιμος να μπορεί να γυρίζει εδώ τις ταινίες του και να μην ξενιτεύεται. Και επειδή ήταν καλό παιδί, όλο τον χρόνο, χάρισέ του και το Οσκαρ σκηνοθεσίας για το «Poor things».
● Δώσε μου και ένα εισιτήριο για Νέα Υόρκη, θέλω να πάω να κρεμάσω τη ροζ σημαία της Γεωργίας Λαλέ στην πρόσοψη του προξενείου. Με επιστροφή στην Αθήνα, για να βάλω το έργο και στην πρόσοψη του ΕΜΣΤ, που παρουσιάζει την έκθεση «Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο;».
Αϊ-Βασίλη μου, ξέρω, ζητάω πολλά, αλλά όχι ακατόρθωτα, όπως ειρήνη στη Γάζα και την Ουκρανία…
