Μια απέραντη έκταση γεμάτη σπασμένες ντιβανοκασέλες. Ή μάλλον τα σωθικά τους σε κοινή θέα. Επιπλο της ανάγκης των λαϊκών στρωμάτων, πολλαπλών χρήσεων, το μπαουλοντίβανο, όπως είναι επίσης γνωστό, είχε παλιότερα πολλαπλή σημασία.
Εκρυβε τους θησαυρούς του νοικοκυριού, έργα λαϊκής τέχνης, χειροτεχνήματα προσωπικής εργασίας, κεντήματα και πλεχτά, άλλες φορές προικιά και τις καλές τις φορεσιές. Και ως έπιπλο φύλαξης των φτωχικών πολύτιμων άλλοτε φυλούσε τα κλινοσκεπάσματα και τα χοντρά ρούχα, άλλοτε χρησιμοποιούνταν ως ντουλάπα είτε ως κρεββάτι που κατά τη διάρκεια της μέρας εκτελούσε και χρέη καναπέ. Σόκαρε η φωτογραφία με τα πολύχρωμα υφαντά έτσι όπως είχαν παρασυρθεί από τις πλημμύρες και καθώς αποσύρθηκαν τα νερά έμειναν τα τσακισμένα έπιπλα με το περιεχόμενό τους σπαρμένο να συμβολίζουν τις ζωές και το βιός που χάθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη, όσο διαρκεί μια θεομηνία.
Συνειρμική η αντιπαραβολή του ντοκουμέντου από τον Θεσσαλικό Κάμπο με τις εικόνες από τη βομβαρδισμένη Γάζα. Σκόνη, ισοπεδωμένα κτίρια και ερείπια. Πουθενά κάτι που να προδίδει ανθρώπινη ύπαρξη κανενός κρατούμενου, είτε Ισραηλινού είτε κατοίκου, στη μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή επί της Γης.
Συμβολικό σημείο τομής του απάνθρωπου εγκληματικού φανατισμού, τιμωρούνται συλλογικά όσοι είναι όμηροι της ακρότητας που δεν έχουν επιλέξει -από το 2006 έχουν να γίνουν εκλογές στη Γάζα- με τον εκλεγμένο κυβερνητικό φανατισμό των αντιπάλων. Ποιοι είναι πιο ένοχοι συλλογικά; Εγγυημένη η διαιώνιση του μίσους για τις επόμενες γενιές όσο συνεχίζεται η αιματοχυσία. Την ήττα της πολιτικής ωστόσο βαραίνει ακόμη περισσότερο και τούτο: υπάρχουν δημοκρατίες, ανάμεσά τους και η δική μας, που αρνούνται το στοιχειώδες, να σταματήσει δηλαδή η ανθρωποθυσία σε αυτό που ο γ.γ. του ΟΗΕ χαρακτήρισε όχι ανθρωπιστική κρίση, αλλά «κρίσης της ανθρωπότητας».
-320x213.jpg)
