Οι Ελληνες είμαστε πολυϊδιοκτήτες. Ακόμη και πένητες ή άστεγοι μπορεί να έχουν ένα χωράφι, ένα μικρό λιοστάσι, ένα βοσκοτόπι. Ολοι αυτοί, εκατομμύρια εκούσιοι ή ακούσιοι ιδιοκτήτες ακινήτων που κληρονόμησαν από γονείς, παππούδες, γιαγιάδες, κλήθηκαν εδώ και χρόνια σε όλες τις περιοχές της χώρας να τα δηλώσουν για να τα σώσουν. Το Κτηματολόγιο είναι ουσιαστικά η οριοθέτηση της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας επί της γης.
Είναι ένα στοιχειώδες έργο εκσυγχρονισμού, που στις περισσότερες χώρες του κόσμου έχει ολοκληρωθεί εδώ και δεκαετίες. Στη χώρα μας τείνει να γίνει το πιο μακρόσυρτο ανέκδοτο. Με συνεργούς την κλασική κρατική γραφειοκρατία και τους ιδιώτες που ανέλαβαν εκ μέρους της να τρέξουν το έργο, γιατί υποτίθεται θα το έκαναν πιο γρήγορα.
Η πρώτη φάση κτηματογράφησης ολοκληρώθηκε, περιλαμβάνοντας σχεδόν το 90% της χερσαίας επικράτειας. Τώρα, ολοκληρώνεται και η προανάρτηση των δηλώσεων, στην οποία κάθε πολίτης διαπιστώνει τι από όσα δήλωσε γίνεται δεκτό και τι απορρίπτεται. Κι έχει μια προθεσμία 45 ημερών -και λίγο παραπάνω με τις παρατάσεις- να εκφράσει τις αντιρρήσεις του για τα σημεία και τέρατα που διαπιστώνει.
Υπάρχουν περιοχές που ακόμη και το 70% των δικαιωμάτων που έχουν δηλωθεί απορρίπτονται. Είτε γιατί λείπει κάποιο στοιχείο, είτε γιατί το Δημόσιο βλέπει δάσος εκεί που ο άλλος δηλώνει χωράφι, είτε γιατί ο φάκελος που υπέβαλε ο πολίτης δεν ελέγχθηκε, από βιασύνη να παραδοθεί το έργο.
Και τώρα, εκατοντάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες υποχρεούνται να κάνουν την εξής διαδικασία, επιτομή του ψηφιακού έπους: για κάθε αμφισβητούμενο ακίνητο να υποβάλουν μια αίτηση επανεξέτασης την οποία θα κατεβάσουν, θα εκτυπώσουν, θα συμπληρώσουν χειρόγραφα με όλα τα στοιχεία τους και τον λόγο επανεξέτασης, θα την υπογράψουν, θα τη σκανάρουν και θα την καταθέσουν ή θα τη στείλουν ηλεκτρονικά στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο, μαζί με τα αναγκαία δικαιολογητικά, που συνήθως είναι τα ίδια με αυτά που είχαν υποβάλει αρχικά.
Φανταστείτε, ένα χωράφι μερικών στρεμμάτων με πολλούς συγκληρονόμους, για μια απόκλιση λίγων τετραγωνικών μπορεί να απαιτήσει πέντε ή δέκα τέτοιες χειρόγραφες αιτήσεις επανεξέτασης. Πόση «ψηφιακή διακυβέρνηση» υπάρχει σ’ αυτή τη γελοία χαρτο-διαδικασία, κατά το εποπτεύον υπουργείο, που επαίρεται για την ψηφιοποίηση του Κτηματολογίου;
