Στο Ωραιόκαστρο, η φωτιά στο εργοστάσιο ανακύκλωσης(;) ακόμη καίει, μαύρο πνιγηρό σύγνεφο σκέπασε την πόλη για τρεις μέρες, αλλά η μετενσάρκωση του Μωυσή έκανε επίδειξη ακόμη ενός θαύματος: σύμφωνα με τις μετρήσεις των σταθμών μέτρησης ατμοσφαιρικής ρύπανσης, κανένα επεισόδιο με φουράνια και διοξίνες δεν σημειώθηκε. Απορούμε γιατί κληθήκαμε να κλείσουμε τα παράθυρα αντί να ευχαριστηθούμε φρέσκα, καλοψημένα φουράνια.
Εκαναν σύσκεψη στο Ωραιόκαστρο υπουργοί, περιφερειάρχες, δήμαρχοι, έριξαν και 5 εκατομμύρια αποζημιώσεις στο τραπέζι, αλλά από σεμνότητα δεν πήγαν στο εργοστάσιο ανακύκλωσης να απολαύσουν καθαρό αέρα. Εκεί μόνο πυροσβέστες πάλευαν και δέκα από αυτούς οδηγήθηκαν στα νοσοκομεία γιατί ήταν… άμαθοι, δεν άντεξαν τόσο καθαρό αέρα.
Μόνο κακόβουλοι, γνωστοί ως «επαγγελματίες ευαίσθητοι» -ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τους βάζει στη θέση τους με μια μαγική λέξη-, λένε ότι τρεις σταθμοί μέτρησης είναι off -χωρίς εξηγήσεις- και οι άλλοι δεν μετράνε κάτι μικροσωματίδια, όπως τα ΡΜ1 και ΡΜ2,5. Αυτά είναι λεπτομέρειες καθαρά αντικυβερνητικής φύσεως. Αφού δεν κλήθηκε στα όπλα ο καθηγητής Συνολάκης, ο μητσοτακικός παράδεισος δεν κινδυνεύει.
Μια βδομάδα πριν είχαν πεθάνει τρεις άνθρωποι σε φωτιά επίσης στο Ωραιόκαστρο και ούτε δάκρυ δεν χύθηκε, διότι το έκρυψε ο Τσίπρας και δεν ενημερώθηκε η κυβέρνηση για την τραγωδία. Ολιγοβαρείς και ανάλαφροι σαν φουράνια, φορείς, θεσμοί, πρόσωπα της Θεσσαλονίκης παραμένουν, εθιμικά, σε ανέμελη αφωνία. Πόσο μακριά λέτε να είναι η επόμενη τραγωδία;
