Και ξαφνικά πήραν φωτιά τα τόπια με την έλευση ενός άφθαρτου και ευειδούς στην εσωκομματική αρένα. Ο Στέφανος Κασσελάκης, «επιχειρηματίας, απόδημος, υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.» όπως συστηνόταν ο ίδιος μέχρι πριν από λίγο καιρό, έγινε γνωστός στο πανελλήνιο με το γενναίο coming out του στα τέλη Ιουνίου. Τώρα και υποψήφιος πρόεδρος;
Η φιγούρα του κ. Κασσελάκη είναι σίγουρα πολλά βήματα μπροστά για μια χώρα όπου ελάχιστοι πολιτικοί βιώνουν ανοιχτά και περήφανα τη ΛΟΑΤΚΙ ταυτότητά τους. Μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η προσωπική διαδρομή του: νεότατος και ήδη εφοπλιστής, η προσωποποίηση του αμερικανικού ονείρου, προσγειώνεται στον ΣΥΡΙΖΑ και σε χρόνο dt φέρεται να διεκδικεί την ηγεσία του.
Με μεθοδολογία που στηρίζεται στην απευθείας επικοινωνία με την… Ο.Μ. Facebook του κόμματος, με ρητορική που μοιάζει να συνομιλεί με την κοινή λογική, αλλά προσομοιάζει σε μεταπολιτική, ο κ. Κασσελάκης που θέλει «να υπάρχουν τα σαλόνια και τα τένις κλαμπ και στο Κερατσίνι, όχι μόνο στην Εκάλη» κατέβασε προ ολίγων ημερών μια πλατφόρμα επί παντός επιστητού. Στη φούρια του να αλλάξει τα πάντα μετονόμασε μόνος του τον ίδιο τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. νοηματοδοτώντας το «Α» του ονόματος από «Αριστερά» σε «Ανασυγκρότηση». Μεσσίας για κάποιους, Βελζεβούλ για άλλους, αφού κατάφερε να θέσει έστω και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τη δική του ατζέντα, χθες ο κ. Κασσελάκης σε βίντεο αναφέρθηκε en passant στην Αριστερά, αφήνοντας για λίγο πίσω την Ανασυγκρότηση.
Πολλές λέξεις από «Α» αξίζει τον κόπο να θυμηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ (όπως αναστοχασμός), αλλά αν μία οφείλει να νοηματοδοτήσει συλλογικά μέσα από τις διαδικασίες του είναι η κακοπαθημένη Αριστερά. Και χρωστάει να πει ξεκάθαρα αν θα τη βγάλει ή όχι από τη μαρκίζα –και την πολιτική του– και τι, τέλος πάντων, ως προς την Αριστερά θα σημαίνει αυτό το «Α» στη νέα του εποχή. Ανάμνηση; Αναζήτηση; Αντίο;
