ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Μιχαήλ Άγγελος Κωνσταντόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Εκτός από τους Ιντεάλ και Aστορ, ο έτερος ιστορικός κινηματογράφος της Αθήνας που απειλείται πολύπλευρα είναι η «Ιριδα». Στην εκδήλωση-κινητοποίηση της Κυριακής 2 Απριλίου πολύ σωστά μπήκε στο «πλάνο» προστασίας των απειλούμενων κινηματογράφων και η ιστορική «Ιριδα», με τους φοιτητές του Πολιτιστικού Ομίλου Φοιτητών Πανεπιστημίου Αθηνών (ΠΟΦΠΑ) να συμπράττουν με τα κινήματα ανθρώπων του πολιτισμού και φίλων του κινηματογράφου.

Εδώ και πολλές δεκαετίες, η θεσπέσιας μεσοπολεμικής αρχιτεκτονικής «Ιριδα» λειτουργεί ως ένας χώρος φοιτητικής έκφρασης και δημιουργίας, ο οποίος είναι ανοιχτός και στο ευρύτερο κοινό της πόλης. Μέχρι και το τέλος του 2022, ανήκε στη Λέσχη του Πανεπιστημίου Αθηνών, όμως με νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης, που κατάργησε τις φοιτητικές λέσχες, ανήκει πλέον απευθείας στο ΕΚΠΑ και, δυστυχώς, όπως επισημαίνουν οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του ΠΟΦΠΑ, παραμένουν ανοιχτά όλα τα σενάρια «αξιοποίησής» του. Τέτοια είναι η μετατροπή σε αίθουσα διδασκαλίας ή αίθουσα εκδηλώσεων που θα προσφέρεται προς ενοικίαση, έως και συνολική αλλαγή της χρήσης του κινηματογράφου, εάν το κτίριο της Λέσχης του ΕΚΠΑ παραδοθεί σε κάποιον επιχειρηματικό όμιλο, όπως συνέβη με το Ιντεάλ.

Οι φοιτητές του ΠΟΦΠΑ δεν έμειναν απλώς στις κινητοποιήσεις του καλοκαιριού ενάντια στον νόμο 4957/2022 (νέοι ορίζοντες για τα ΑΕΙ), αλλά συνεχίζουν να μετέχουν δυναμικά στα πολιτιστικά δρώμενα με το φεστιβάλ Ιριδα Visions. Ξεκίνησε με ορίζοντα δύο μηνών, αλλά συνεχίζεται αδιάκοπα με προβολές και συζητήσεις, καθώς το έχει αγκαλιάσει ο φοιτητικός κόσμος, η νεολαία και το φιλότεχνο κοινό της πόλης. Μία από τις ομορφότερες, σχεδόν κινηματογραφικές, εικόνες που θυμάμαι τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα ήταν εκείνη του κόσμου που στήριξε τους κινηματογράφους από το Αστορ και την πλατεία Κοραή μέχρι το Ιντεάλ στην Πανεπιστημίου, για να καταλήγει στη συμβολή των οδών Ακαδημίας και Ιπποκράτους έξω από την «Ιριδα» και να παραμένει στην προβολή επί της Ακαδημίας μέσα στη βροχή. Οσο η καρδιά της πόλης χτυπά στους ιστορικούς της κινηματογράφους, μπορούμε να την ονειρευόμαστε περισσότερο ανθρώπινη, κόντρα στο κύμα «εξευγενισμού» της εποχής.