«Οποιος δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω του διαδικτύου προκαλεί ή διεγείρει σε απείθεια κατά των νόμων ή των διαταγμάτων ή εναντίον άλλων νόμιμων διαταγών της αρχής, τιμωρείται με…». Αρθρο 183 του έκτου κεφαλαίου του νόμου 4619/2019, με τίτλο «Διέγερση σε ανυπακοή».
«Οποιος δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω του διαδικτύου απειλεί ότι θα διαπραχθούν εγκλήματα και δημιουργεί έτσι φόβο σε αόριστο αριθμό ανθρώπων ή σε ορισμένο κύκλο ή κατηγορία προσώπων, τιμωρείται με…». Αρθρο 190 του ίδιου νόμου και κεφαλαίου, με τίτλο «Απειλή διάπραξης εγκλημάτων».
«Η εγκατάσταση και λειτουργία των τεχνικών μέτρων της περ. α’ εντός των ΑΕΙ επιτρέπεται μόνο για την πρόληψη και αντιμετώπιση των αξιόποινων πράξεων που προβλέπονται στα κεφάλαια έκτο, δέκατο τρίτο, δέκατο πέμπτο, δέκατο έκτο, δέκατο όγδοο, δέκατο ένατο και εικοστό τρίτο του Ειδικού Μέρους του Ποινικού Κώδικα». Παράγραφος 2, του άρθρου 12, του νόμου 4777/2021 στο πρώτο κεφάλαιο του δεύτερου μέρους, με τίτλο «Πολιτική ασφάλειας και προστασία των ΑΕΙ».
«Δεν είναι αντικείμενο ενδιαφέροντος (σ.σ. της ΟΠΠΙ) το τι γίνεται στις αίθουσες διδασκαλίας, ποιες είναι οι σχέσεις των παιδιών μας, ποιες είναι οι πολιτικές τους αντιλήψεις», Τάκης Θεοδωρικάκος στα «Parapolitika 90,1 fm».
Ποιοι είναι εκείνοι που κρίνουν ότι ορισμένοι φοιτητές «διεγείρουν σε απείθεια», ότι «δημιουργούν φόβο» σε «ορισμένο κύκλο ή κατηγορία προσώπων» και θα σχηματίζουν δικογραφίες; Οι «αστυνομικοί» της ΟΠΠΙ που παρακολουθούν «για την πρόληψη» των ανωτέρω εγκλημάτων. Δεν προσδιορίζονται έτσι «οι σχέσεις των παιδιών» και «οι πολιτικές τους αντιλήψεις»; Προσδιορίζονται. Ερωτάσθε λοιπόν ρητορικώς, υπουργέ: Γιατί φωτίζετε μόνο εκείνα τα τμήματα των νόμων που σας συμφέρουν;
