Η ατόφια, ισότιμη ειρηνικής επανάστασης, συμπεριφορά και τα λόγια που τη συνοδεύουν από τον άλτη Μίλτο Τεντόγλου ρέει, την ίδια χρονική περίοδο, στην επικαιρότητα, άρα και στη σκέψη μας, παράλληλα με την αποκρουστική προσπάθειά τους να ξεπλύνουν τη χυδαιότητα της παρουσίας ενός βιαστή ανηλίκων! Γεγονότα-αναφορές που συνυπάρχουν -και αναπόφευκτα μάχονται- τις τελευταίες ημέρες, συμβολισμός ικανός να συνεγείρει τη σκέψη…
Συγγνώμη, Μίλτο Τεντόγλου, που αναφέρω τη γνησιότητα της συμπεριφοράς σου σε συνάρτηση με την αηδία που προκαλεί ο ανθρώπινος ξεπεσμός… Αλλά τόσες μέρες θαρρώ πως, παράλληλα με την προσπάθεια επιβολής της ανωμαλίας-διαστροφής ως δικαιώματος, εσύ, με καταλυτική απλότητα κι ειλικρίνεια, υποδεικνύεις-προτείνεις φως! Δεν χορταίνουμε να σε αναδεικνύουμε λοιπόν, ξέρεις γιατί; Επειδή έχουμε ανάγκη την απλότητα, τον ανδρισμό σου! «Γιατί νιώθετε έκπληξη; Με πολλή δουλειά και αγάπη σ’ αυτό που κάνεις είσαι ικανός να πετύχεις σημαντικές επιδόσεις! Στις προηγούμενες διοργανώσεις ήμουν καλύτερος και νίκησα δίκαια, τώρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Ορεγκον θα ήταν ντροπή να νικήσω με άλμα στα 8,32 μ. Οι αντίπαλοί μου ήταν καλύτεροι, δίκαια έμεινα τρίτος…» είπες. Αλήθεια, παράταιρο ηχεί να χρησιμοποιείς εσύ τη λέξη «ντροπή»! Τη λέξη που θα έπρεπε να φωνάζουν βαθιά μέσα τους αλλά και μπροστά στον καθρέφτη τους τόσο ο -αποδεδειγμένα και μέσω της Δικαιοσύνης- έκφυλος όσο και οι χορηγοί της χυδαίας παρουσίας του, έτσι επιλέγουν να αυτοπροσδιορίζονται, είτε το κατανοούν είτε όχι…
Ξέρω, δεν θέλεις να λερώσεις τα χέρια σου, αλλά εσύ, Μακεδόνα άλτη, είσαι ο πλέον κατάλληλος να σταθείς μπροστά του και να δώσεις στον Λιγνάδη το δυνατό χαστούκι που ανταποκρίνεται στην απέχθειά μας…
