Εκλογικές τακτικές

Οπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά, λέει ο λαός. Και σε ό,τι αφορά τα σενάρια περί προκήρυξης πρόωρων εκλογών δεν κυκλοφορούν τυχαία. Τροφοδοτούνται από κυβερνητικές διαρροές, από κέντρα προσκείμενα στην κυβέρνηση, από τη ρητορική και τις κινήσεις της. Μόλις χθες ανακοινώθηκαν άλλες τέσσερις υποψηφιότητες για τα «γαλάζια» ψηφοδέλτια, τα οποία εφόσον πιστέψουμε τον πρωθυπουργό θα είναι έτοιμα το 2023, καθώς τότε θα στηθούν κάλπες. Δύσκολο όμως να γίνει πλέον πιστευτός ο κ. Μητσοτάκης. Ακόμη και η αποστροφή του περί εφεδρειών που κρατά, σε σχέση με τη λήψη πρόσθετων μέτρων κατά της ακρίβειας, μαρτυρά μέρος της στρατηγικής για εκλογές με ορίζοντα φθινοπώρου.

Στο πρωθυπουργικό μέγαρο μοιάζει να έχουν κατεβάσει μολύβια για την παραγωγή κυβερνητικού έργου και ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με το πώς θα οργανώσουν την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, που απ’ ό,τι φαίνεται δεν θα αργήσει. Δεν είναι τυχαία η εσωτερική οδηγία προς εργαζομένους και στελεχικό δυναμικό της Ν.Δ. να έχουν επιστρέψει από διακοπές μέχρι τις 15 Αυγούστου. Αλλωστε, το κλίμα μεταξύ των κομμάτων είναι προεκλογικό, με περιοδείες, εξαγγελίες και σταδιακό ανέβασμα των τόνων. Ο κ. Τσίπρας όπου σταθεί κι όπου βρεθεί ζητάει εκλογές. Ο κ. Ανδρουλάκης έχει θέσει το ΠΑΣΟΚ σε εγρήγορση.

Το μεγάλο ζητούμενο είναι πάντως η προεκλογική περίοδος να μη διεξαχθεί σε ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα. Προφανώς να περιλαμβάνει πολιτικά επιχειρήματα, διλήμματα, ένταση και τις εύλογες διαφωνίες, αλλά όχι τυφλή πόλωση, τοξικότητα και λασπομαχίες. Αν συμβεί το πρώτο, κερδισμένοι θα είναι οι πολίτες και ο προγραμματικός διάλογος. Είναι ωστόσο περίπου βέβαιο ότι Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ, αδιαφορώντας για την ουσία, θα επενδύσουν στο δεύτερο. Γνωρίζουν ότι μόνο έτσι θα συσπειρώσουν τα σκληρά κομματικά ακροατήρια, χάνοντας βέβαια την πλειονότητα της κοινωνίας, που αποστρέφεται αυτού του είδους τις αντιπαραθέσεις.