Τρεις μεγάλες μάχες βρίσκονται σε εξέλιξη, με επίκεντρο τις Βρυξέλλες. Τρεις μάχες που οι «νικητές» τους θα καθορίσουν το βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο μέλλον μας.
Η πρώτη αφορά τον πληθωρισμό. Παρ’ όλο που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει αποφανθεί ότι η άνοδος του πληθωρισμού θα είναι προσωρινή, αρκετές είναι οι φωνές εντός και εκτός της ΕΚΤ, που λένε ότι… ήρθε για να μείνει.
Ηδη, οι προβλέψεις που ανέφεραν ότι θα υποχωρούσε ύστερα από λίγους μήνες έχουν διαψευστεί και όσοι πιστεύουν ότι, όταν οι τιμές ξαναπέσουν, θα φτάσουν ξανά στα επίπεδα προ ιστορικών ρεκόρ, μάλλον πλανώνται οικτρά.
Εκεί, λοιπόν, ανάμεσα στα γεράκια της ΕΚΤ που θέλουν αύξηση των επιτοκίων και της πιο ήπιας γραμμής που επιδιώκει τη διατήρηση της πιο χαλαρής νομισματικής πολιτικής, προκύπτει η δεύτερη μάχη, που διεξάγεται κυρίως από τις πρωτεύουσες: είναι η διεκδίκηση της… ρεβάνς ύστερα από τα χρόνια της λιτότητας.
Ισπανία, Πορτογαλία και άλλες χώρες ήδη προχωρούν σε αύξηση του κατώτατου μισθού, παρά τις ανησυχίες των «τσιγκούνηδων», ότι αυτό θα υποβοηθήσει τον πληθωρισμό. Πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων το Βέλγιο, δίνουν σκληρή μάχη για την προστασία των νοικοκυριών από την αύξηση των τιμών ενέργειας: μειώνουν τον ΦΠΑ στους λογαριασμούς, αυξάνουν αυτόματα τους μισθούς.
Η τρίτη και πιο μακροπρόθεσμη διένεξη αφορά την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Οι Βορειοευρωπαίοι ακονίζουν τα μαχαίρια τους, οι Νότιοι και οι Σοσιαλιστές ετοιμάζονται για σκληρή μάχη.
Οι Βρυξέλλες φημίζονται για τους συμβιβασμούς τους. Ομως, θα έχει ενδιαφέρον πού θα οδηγήσει αυτό το μπρα-ντε-φερ δύο οικονομικές κρίσεις (τουλάχιστον) και μια πανδημία μετά…
