Φθινόπωρο

Τυπικά σήμερα μπαίνουμε στο φθινόπωρο. Την εποχή που τα φύλλα των δέντρων αρχίζουν να κιτρινίζουν και σταδιακά να πέφτουν. Οι ρομαντικοί θα γεμίσουν με την ομορφιά της εικόνας, οι απαισιόδοξοι με θλίψη και οι αθεράπευτα αισιόδοξοι με τη χαρά ότι ο κύκλος της ζωής και των εποχών συνεχίζεται ώσπου να ξανάρθει η άνοιξη και το καλοκαίρι.

Ολα τα ανωτέρω αφορούν τη φύση και μερικοί υποστηρίζουν ότι το ίδιο συμβαίνει και με την πολιτική. Δεν ξέρω εάν έχουν δίκιο ή άδικο, μπορώ όμως να παρατηρήσω ορισμένες ομοιότητες με όσα γίνονται και σε αυτό το πεδίο. Εδώ και καιρό, για παράδειγμα, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη άφηνε να διαρρεύσει ότι θα έκανε έναν ανασχηματισμό που θα έμοιαζε με άνοιξη, αντί όμως αυτού ακολούθησε τον νόμο του φθινοπώρου κι απλά έδιωξε μερικά φύλλα που δεν την εξυπηρετούσαν. Ο βασικός κορμός παρέμεινε ο ίδιος και τα κλαδιά με την ακροδεξιά παρέκκλιση που έχουν «φυτρώσει» σε αυτόν τα τελευταία χρόνια, δεν αγγίχτηκαν. Φαίνεται μάλιστα να ενισχύθηκαν αφού σε αυτά προστέθηκε ακόμα ένα.

Οι όποιες ελπίδες των πολιτών ότι θα ερχόταν η άνοιξη, πήγαν περίπατο και αντιλήφθηκαν για άλλη μια φορά ότι τα όποια άνθη προβάλλονταν από τα «πετσωμένα» ΜΜΕ δεν ήταν τίποτα άλλο από μερικά ανθάκια, που εμφανίζονταν μεγάλα, γιατί πάνω σε αυτά έκαναν συνεχές και επίμονο ζουμ οι κάμερές τους. Είναι αμφίβολο εάν αυτά τα ανθάκια γίνουν ανθός και δώσουν κάποτε καρπούς. Το πιθανότερο είναι ότι θα ακολουθήσουν την πορεία της φύσης. Θα μαραθούν δηλαδή μαζί με τα φύλλα και θα πέσουν.