Η βλακεία δεν πληρώνει δασμούς

Κι όμως κάνουμε εξαγωγή βλακείας. Προχτές, όπως θα έχετε μάθει, νέκρωσε το Βέλγιο από τη γενική απεργία. Εκεί, βλέπετε δεν διοργανώνουν γενικές απεργίες κάθε τρεις και λίγο, ξεφτιλίζοντας την ανώτερη μορφή πάλης, όπως κάνουν εδώ οι δικές μας ενσωματωμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες για να πείσουν τους εργαζόμενους και τους άνεργους ότι πράττουν το ταξικό καθήκον τους.

Εκεί, όταν αποφασίσουν γενική απεργία είναι γενική απεργία και όχι αναιμικές συναθροίσεις για τα μάτια του κόσμου.

Ήταν η μεγαλύτερη, εδώ και εννιά χρόνια, κινητοποίηση που έγινε στη χώρα, όπου βρίσκονται η έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Συμμετείχαν και τα τρία μεγάλα συνδικάτα (το σοσιαλιστικό FGTB, το χριστιανικό CSC και το φιλελεύθερο CGSLB).

Δεν ξέρω αν έχουν μολυνθεί από το ελληνικό κουσούρι των ξεχωριστών πορειών, ωστόσο το πολιτικό σύστημά τους ή, για να ακριβολογούμε, ένα κομμάτι του, το πιο συντηρητικό, έχει προσβληθεί από το μικρόβιο της βλακείας που ταλαιπωρεί τα τελευταία χρόνια την ελληνική Δεξιά.

Ο ηγέτης του υπερσυντηρητικού φλαμανδικού κόμματος N-VA Μπαρτ ντε Βεφέρ χαρακτήρισε ανοιχτά τις απεργίες πολιτικές και έφτασε στο σημείο να αποκαλέσει το σοσιαλιστικό συνδικάτο FGTB «ένοπλη πτέρυγα της σοσιαλιστικής αντιπολίτευσης»!

Όχι, οι απεργοί δεν κατέβηκαν στους δρόμους ένοπλοι, ούτε επιχείρησαν να καταλάβουν εξ εφόδου τα Χειμερινά Ανάκτορα των Βρυξελλών, απλώς διαδήλωσαν, απαιτώντας να μην περάσουν τα αντιλαΪκά μέτρα που έχει στα σκαριά η κυβέρνηση.

Σας θυμίζει κάτι η φράση περί «ένοπλης πτέρυγας»; Σας παραπέμπω στη γραπτή ανακοίνωση της κ. Βούλτεψη ότι «ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανέχεται στο εσωτερικό του κόμματός του τις ένοπλες συνιστώσες»!

Ανοιχτά σύνορα έχουμε και έτσι κυκλοφορούν ελεύθερα οι άνθρωποι, τα προϊόντα, οι υπηρεσίες και βεβαίως η βλακεία.