Ο παράγοντας της αποχής

Η στάση των απεχόντων από την εκλογική διαδικασία αναμένεται να διαδραματίσει ίσως τον πιο καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση του αποτελέσματος των εκλογών, όποτε και αν αυτές διεξαχθούν. Με βάση τα μέχρι τώρα δημοσκοπικά δεδομένα, η αποχή μπορεί να μην κρίνει την πρωτιά, θα καθορίσει όμως τα ποσοστά των κομμάτων της σημερινής αντιπολίτευσης, αφού το κυβερνών κόμμα της Ν.Δ. δεν έχει να προσδοκά κάτι από όσους τα τελευταία χρόνια επιλέγουν να απέχουν.

Βάσει των εκλογικών καταλόγων του υπουργείου Εσωτερικών το ποσοστό της αποχής από το 2012 και την έλευση των μνημονίων κινείται από 35% έως 47%, ενώ τον Ιούνιο του 2023, τη χρονιά δηλαδή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκλέχθηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά πρωθυπουργός με 40,79%, η αποχή κατέγραψε ιστορικό ρεκόρ, αγγίζοντας το 47,17%. Σημειώνεται ότι από το 1974 έως το 2004 η αποχή κυμαινόταν συνήθως μεταξύ 19% και 24%. Σίγουρα οι εκλογικοί κατάλογοι έχουν σφάλματα εξαιτίας της μη εκκαθάρισής τους και το πραγματικό ποσοστό της αποχής είναι χαμηλότερο, αυτό όμως δεν αναιρεί την τάση αποστροφής ενός σημαντικού τμήματος του εκλογικού σώματος προς το πολιτικό σύστημα, ιδίως προς τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει.

Η κινητοποίηση των απεχόντων, λοιπόν, αποτελεί ξεκάθαρα υπόθεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και ειδικά του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ. Ωστόσο, η δυναμική αλλά και η κυβερνητική προοπτική τους εξαρτάται από τη δυνατότητά τους να σηκώσουν από τον καναπέ τους ψηφοφόρους που επιλέγουν την αποχή έναντι της συμμετοχής.