Θα συμμετάσχει ο Τραμπ στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα στις αρχές Ιουλίου; Ενα είναι βέβαιο: ότι η μετάβαση του προέδρου των ΗΠΑ στην τουρκική πρωτεύουσα εξαρτάται κατά κύριο, αν όχι αποκλειστικό λόγο, από την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, έτσι ώστε και οι δύο αντίπαλες πλευρές να μπορούν να ισχυρισθούν ότι είναι νικήτριες.
Από τις μέχρι στιγμής συνομιλίες διαπιστώθηκε ότι η στρατηγική προτεραιότητα του Ιράν δεν είναι η διαφύλαξη της τεχνολογίας και της τεχνογνωσίας που θα του επιτρέψει να επιστρέψει την κατάλληλη στιγμή στην προσπάθεια απόκτησης πυρηνικού οπλοστασίου, αλλά η αναγνώριση της Ισλαμικής Δημοκρατίας ως περιφερειακής δύναμης που δεν μπορεί να παρακαμφθεί σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία επιμέρους ή συνολικής σταθεροποίησης.
Τα παραπάνω είχαν γίνει αντιληπτά στη διαπραγμάτευση της Τεχεράνης με την κυβέρνηση Ομπάμα στην περίοδο 2013-2015 και τη σταδιακή προσέγγιση με τις χώρες του Κόλπου, με κορυφαίο παράδειγμα τη Σαουδική Αραβία.
Η απόσυρση των ΗΠΑ το 2018 με πρωτοβουλία του Τραμπ από τη Συμφωνία του 2015 για τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης δεν επηρέασε τη βελτίωση των σχέσεων του Ιράν με τις χώρες του Κόλπου.
Το καλοκαίρι του 2023, με τη διαμεσολάβηση της Κίνας, Τεχεράνη και Ριάντ αποκατέστησαν διπλωματικές σχέσεις. Στα τέλη Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς, το Ιράν που έλεγχε το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της Υεμένης, πήρε μέρος στην κοινή Διάσκεψη Κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου και του Οργανισμού της Ισλαμικής Διάσκεψης, με την οικογενειακή φωτογραφία να επιβεβαιώνει πανηγυρικά το τέλος της περιφερειακής απομόνωσης της Τεχεράνης.
Η εισβολή της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία στον Νετανιάχου στην προσπάθειά του να ρυμουλκήσει στη γραμμή σκληρής αντιπαράθεσης με το Ιράν. Ο πόλεμος των 12 ημερών πέρυσι τον Ιούνιο κατέδειξε την αδυναμία ανατροπής του ισλαμικού καθεστώτος, καθώς και την πλήρη καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων της χώρας.
Αν μη τι άλλο, έπειτα από έναν χρόνο ο Τραμπ συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει ελεγχόμενη σύγκρουση που να μη διατρέχει τον κίνδυνο να γίνει ανεξέλεγκτη. Τούτων λεχθέντων, οι εξελίξεις στη διαπραγμάτευση ΗΠΑ – Ιράν δεν είναι η μόνη μεταβλητή που θα καθορίσει αν ο Τραμπ θα μεταβεί στην Αγκυρα. Σε κάθε περίπτωση, η ανατροπή του καθεστώτος στην Κούβα με ρεσάλτο τύπου Βενεζουέλας είναι ένα επαρκώς αξιόπιστο άλλοθι για ματαίωση της επίσκεψης στην Αγκυρα. Το χαοτικό διεθνές σύστημα δεν προσφέρεται για μια παρωδία ρωμαϊκού θριάμβου για τον Τραμπ. Λίγους μήνες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, ο θρίαμβος είναι πολύ κοντά στο φιάσκο.
-320x213.png)
