«Πρωτάθλημα» ανθρωπιάς

Η ανάγκη μας για αισιοδοξία, ελπίδα και απεγκλωβισμό από το γκρίζο των ημερών που βιώνουμε είναι επιτακτική. Καθημερινά όλοι, ή σχεδόν όλοι, αναζητούμε στα media μια ευχάριστη είδηση, ένα νέο που θα μας κάνει να χαμογελάσουμε, που θα μας βγάλει από το πέπλο της απογοήτευσης και, με μια καρδιά πιο χαλαρή, πιο φωτεινή, θα πάμε παρακάτω. Και αυτό το φως μάς το χάρισε απλόχερα πριν από μερικές μέρες ένας νέος άνθρωπος, μόλις 28 χρόνων.

Για να είμαι ειλικρινής, το όνομά του το είχα ακούσει, γιατί μ’ αρέσει το ποδόσφαιρο, ωστόσο πολλά πράγματα δεν γνώριζα γι’ αυτόν, καθώς δεν είμαι ΑΕΚ. Ο Λάζαρος Ρότα, διεθνής ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ, ήταν μια όμορφη έκπληξη, ήταν μια ανάσα ζωής και ελπίδας, γιατί ήρθε και με τον τρόπο του μας έδειξε ότι δεν έχουν όλα βαλτώσει, ότι υπάρχουν ακόμα λουλούδια που ανθίζουν στις βεράντες της Αθήνας. Και δεν μπορώ να μην τον συγχαρώ, καθώς την ημέρα που η ομάδα του πανηγύριζε την κατάκτηση του πρωταθλήματος, την ώρα που συνθήματα και φωνές ακούγονταν παντού, αυτός επέλεξε έναν άλλον δρόμο… πανηγυρισμού. Και όταν του έδωσαν το μικρόφωνο για να μιλήσει για την επιτυχία της ομάδας του, ευγενικά, ζήτησε δυο λεπτά από τον χρόνο των δημοσιογράφων και μίλησε από καρδιάς. Αναφέρθηκε στην αυτοκτονία των δύο 17χρονων κοριτσιών στην Ηλιούπολη, στέλνοντας το δικό του μήνυμα ανθρωπιάς, νοιαξίματος, αλληλεγγύης, στήριξης, αγκαλιάς. Και κάπως έτσι ο Λάζαρος Ρότα κέρδισε τον σεβασμό μου!