Ενα βήμα πιο πέρα πηγαίνει με τη συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης, σε σχέση με τις πολλές συνεντεύξεις που έδωσε τις προηγούμενες ημέρες (πρόσωπο των ημερών γαρ). Αιχμηρός παρά ποτέ, καταθέτει την άποψή του για όσα έγιναν, ανοίγει τα χαρτιά του για όσα θα γίνουν…
● Σε διαρροές της η Κουμουνδούρου σάς κατηγόρησε για κρυφή ατζέντα. Τι απαντάτε, κύριε ευρωβουλευτά;
Είναι ντροπή για τη δημοκρατία η απόφαση διαγραφής μου. Βλάπτει τον χώρο και τη δημοκρατία. Η στάση του Φάμελλου και των συμβούλων του δείχνει πανικό. Και η επιλογή τους να ομιλούν με «διαρροές» και «κύκλους» για να εκφραστούν δείχνει ενοχή και προσωπικά αδιέξοδα. Διεγράφην επειδή χαρακτήρισα καλοδεχούμενο το ενδεχόμενο ένα κίνημα των πολιτών να μετεξελιχθεί σε κόμμα. Αυτό και μόνο δείχνει πού οδηγεί το κόμμα ο Φάμελλος και οι συν αυτώ. Σε ό,τι με αφορά, η μόνη ατζέντα που έχω είναι αυτή με την οποία εκλέχτηκα ευρωβουλευτής. Εργάζομαι για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και της πατρίδας μου στο μεγάλο ευρωπαϊκό μας σπίτι.
«Καταλογίζω στον πρόεδρο (του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.) και τους συμβούλους του αντιδημοκρατική συμπεριφορά την οποία τροφοδοτεί ο πανικός από την αποδεδειγμένη αδυναμία τους να πείσουν την κοινωνία»
Η ενίσχυση των αγροτικών πόρων, η διαφάνεια στη νομή των ευρωπαϊκών κονδυλίων, η προστασία των δανειοληπτών από τα κερδοσκοπικά funds, οι εθνικές θέσεις για την εξωτερική πολιτική και τις θαλάσσιες ζώνες, η περιφερειακή συνοχή και η μείωση του ενεργειακού κόστους είναι μέρος αυτής της ατζέντας και αυτό το γνωρίζουν καλά όλοι. Τίποτα δεν αλλάζει αυτή την πραγματικότητα –συνεχίζω με τον ίδιο ζήλο, διότι τώρα που εισερχόμαστε σε μια νέα πολιτική κρίση, η κοινωνία και η πατρίδα μας χρειάζονται ακόμη περισσότερο την παρέμβαση στα ευρωπαϊκά τραπέζια των αποφάσεων.
● Στη δήλωσή σας με την οποία απαντήσατε στην αποπομπή από τον ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείτε το πρώην πια κόμμα σας ότι απομακρύνθηκε από τα μαζικά κινήματα. Από πότε το διαπιστώσατε; Γιατί τώρα, τότε, το διαζύγιο;
Καταλογίζω στον πρόεδρο και τους συμβούλους του αντιδημοκρατική συμπεριφορά που τροφοδοτεί ο πανικός από την αποδεδειγμένη αδυναμία τους να πείσουν την κοινωνία. Μπήκα στην πολιτική προς τριετίας με το σύνθημα «Δικαιοσύνη παντού», όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν σε δίσεκτα χρόνια κι όχι την εποχή της κυβερνητικής εξουσίας του. Εδωσα, δεν πήρα. Δεν εξαργύρωσα καμία συγγένεια με κάποια έμμισθη θέση, ούτε τρύπωσα σε κανένα «Επικρατείας». Ούτε σε κάποια δημόσια υπηρεσία με παχυλό μισθό.
«Δεν εξαργύρωσα καμία συγγένεια με κάποια έμμισθη θέση, ούτε τρύπωσα σε κανένα “Επικρατείας”, ούτε σε κάποια δημόσια υπηρεσία με παχυλό μισθό»
Στόχος μου ήταν να βοηθήσω τον χώρο, μέσα από την επιστημονική μου κατάρτιση αλλά και την παρουσία μου παντού σε όλη την Ελλάδα, να ξεπεράσει τα προβλήματα και να διεκδικήσει ξανά τη διακυβέρνηση της χώρας. Πρώτα όμως, ένα κόμμα οφείλει να αφουγκράζεται την κοινωνία για να μπορεί να απαντά με ουσιαστικό και αποτελεσματικό τρόπο στα προβλήματα των πολιτών. Ετσι καταλαβαίνω εγώ την πολιτική.
Γι’ αυτό σε όλη τη διάρκεια της θητείας μου βρίσκομαι αδιαλείπτως στο πεδίο, δίπλα στους πολίτες – πρωταγωνιστές, είτε μιλάμε για τα μπλόκα των αγροτών, είτε για τις διαδηλώσεις των Τεμπών, είτε στη Δαμασκό στη Συρία, εν μέσω σφαγών, για να συμπαρασταθώ στις χειμαζόμενες κοινότητες εκεί. Τα κοινωνικά κινήματα δεν μας ανταγωνίζονται· μας στέλνουν μηνύματα για να διαμορφώσουμε ανάλογες πολιτικές. Ωστόσο, φαίνεται ότι κάποιοι τα φοβήθηκαν όπως δείχνει η περίπτωσή μου, ίσως επειδή δεν μπορούν να τα εκφράσουν ή να εκφραστούν μέσα απ’ αυτά. Ο Φάμελλος και οι σύμβουλοί του λειτούργησαν αντιδημοκρατικά και επέλεξαν την εσωστρέφεια και την ανασφάλεια αντί για το καλωσόρισμα οποιουδήποτε προσώπου των κινημάτων στην πολιτική. Αυτή είναι η αλήθεια και όλα τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.
● Κάτω από ποιες προϋποθέσεις θα βρεθείτε σε ένα Κίνημα μαζί με τη Μαρία Καρυστιανού και με ποια διαφορετική στόχευση σε σχέση με τις άλλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης;
Εχω πει (και αυτή ακριβώς ήταν η αφορμή της πρωτοφανούς και αντιδημοκρατικής διαγραφής μου) ότι οποιαδήποτε κινηματική πρωτοβουλία είναι «καλοδεχούμενη», διότι εκφράζει τις ζωντανές αγωνίες της ελληνικής κοινωνίας για αλήθεια και δικαιοσύνη. Το «Κίνημα των Τεμπών» κατέβασε την Ελλάδα στις πλατείες. Ας το θυμούνται αυτό όσοι καταλογίζουν προσωπικά κίνητρα και ιδιοτέλεια. Και μάλιστα κάποιοι συνάδελφοι επικαλούνταν αυτό το κίνημα για να επανεκλεγούν στις ευρωεκλογές του 2024 δηλώνοντας «προστάτες» του στις προεκλογικές κομματικές βασιλόπιττες. Ετσι εξελέγησαν. Δήλωσα επίσης ότι συζητήσαμε θεσμικά για τα ζητήματα διαφθοράς και δικαιοσύνης. Δικαίωμά μας. Δεν κατάλαβα, θα δώσω λογαριασμό με ποιον συζητώ ζητήματα διαφάνειας;
Πρόσφατα συνδιοργάνωσα μια εξαιρετική θεσμική εκδήλωση μαζί με διακεκριμένους συνταγματολόγους και συναδέλφους από την Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη. Εν τούτοις, δεν προεξόφλησα ούτε ανακοίνωσα τη συμμετοχή μου σε κανένα κόμμα. Οι εξελίξεις είναι πυκνές και είναι πιθανό ο ΣΥΡΙΖΑ να μην υπάρχει καν ως αυτοτελές κόμμα μέχρι τις εκλογές, σύμφωνα με όσα έχουν λεχθεί και αποφασιστεί από την ηγεσία του. Στο σημείο στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα δεν μου αρέσει να σπεύδω να προεξοφλήσω κάτι και προτιμώ να τοποθετηθώ στον προσήκοντα χρόνο με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και το κοινωνικό καλό, όταν θα έχω να πω ή να ανακοινώσω κάτι χειροπιαστό.
● Οι σχέσεις με τον Αλέξη Τσίπρα ποιες είναι; Σε τηλεοπτική συνέντευξή σας αποφύγατε να επικρίνετε τη Μ. Καρυστιανού για όσα εκείνη είπε κατά του πρώην πρωθυπουργού…
Ο καθένας εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Προσωπικά η «μνημονιολογία» και η παρεθοντολογία δεν με αφορούν. Ούτε συνέπραξα, ούτε συμμετείχα την περίοδο εκείνη, με τα καλά και τα κακά της. Ούτε έχει νόημα να επιστρέφουμε συνεχώς στο παρελθόν και να αναμοχλεύουμε όσα δίχασαν και πλήγωσαν. Οποιος κοιτάζει συνεχώς προς τα πίσω εν τέλει απολιθώνεται. Κι έπειτα, είναι πιο σημαντικό να μιλήσει κανείς για το «μνημόνιο» που υφίσταται η ελληνική κοινωνία σήμερα, με την ακρίβεια, το υψηλότερο μεσοσταθμικά ενεργειακό κόστος στην Ευρώπη και τη στάση πληρωμών στον πρωτογενή τομέα. Τα μεγάλα κοινωνικά στρώματα δηλώνουν απογοήτευση, αντιμετωπίζοντας τη φτώχεια και τα αδιέξοδα ως κατάσταση μη αναστρέψιμη. Οι πολίτες τείνουν να αποσύρονται και απέχουν από τις πολιτικές διαδικασίες. Επειδή δεν μπήκα στην πολιτική από τον κομματικό σωλήνα ούτε έχω τζάκια να με υποστηρίζουν, θέλω να δω και πάλι τους Ελληνες να αγωνίζονται για μια καλύτερη ζωή, για ευημερία και για μια δίκαιη Ελλάδα. Αυτά είναι πολύ σπουδαιότερα από ατελέσφορες παρεξηγήσεις προσώπων, όποιον ρόλο κι αν έχουν διαδραματίσει στην πολιτική ζωή του τόπου.
● Είστε παρών στα ευρωπαϊκά κέντρα λήψης αποφάσεων, κύριε Φαραντούρη. Ποιος ο ρόλος που καλείται να παίξει η Ευρώπη, μετά τις πρόσφατες, δυσοίωνες διεθνείς εξελίξεις;
Η Ευρώπη ταλανίζεται από τις εσωτερικές αντινομίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Η απουσία στίγματος και παρεμβάσεις στις πρόσφατες διεθνοπολιτικές εξελίξεις δείχνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν διαθέτει γεωπολιτικό βάρος ούτε στιβαρές ηγεσίες με όραμα για την κοινή ευρωπαϊκή μας πορεία. Αυτό συμβαίνει επειδή ο νέος διπολισμός μετατοπίζει το κέντρο βάρους του πλανήτη από την Ευρώπη στην Ασία, κάτι το οποίο σε συνδυασμό με το νέο δόγμα Τραμπ-Μονρόε, αλλάζει τις στρατηγικές προτεραιότητες της υπερδύναμης.
Ωστόσο, σε όλη μας τη διαδρομή, από τη Συνθήκη της Ρώμης μέχρι σήμερα, έχουμε επιτύχει αρκετά χάρη στο όραμα διανοητών όπως ο Σπινέλι και χάρη στην κανονιστική δύναμη των ευρωπαϊκών θεσμών, δηλαδή στην εφαρμογή κανόνων, στο κράτος δικαίου και στην προσήλωσή μας στο διεθνές δίκαιο. Βλέποντας όσα συμβαίνουν στο δυτικό ημισφαίριο και εν όψει κυοφορούμενων εξελίξεων, οφείλουμε να προχωρήσουμε στην απαραίτητη ευρωπαϊκή στρατηγική μας αυτονομία. Κάτι τέτοιο θα ήταν προς όφελος και των δύο, επιτρέποντας στη δική μας πλευρά να επιμείνει στο ζήτημα της πολυμερούς διπλωματίας και των διεθνών κανόνων. Ο κόσμος χρειάζεται την Ευρώπη και οι Ευρωπαίοι πολίτες συνιστούν την Ευρώπη. Γι’ αυτό πιστεύω ότι τώρα είναι η ώρα της Ευρώπης και των Ευρωπαίων πολιτών, των κινημάτων και των συλλογικών δράσεων.
«Η κυβέρνηση βλέπει τους αγρότες σαν ακόμα ένα πιόνι στο πολιτικό σκάκι»
● Πώς σχολιάζετε, τέλος, την τροπή που πήρε το αγροτικό ζήτημα;
Κάθε Σαββατοκύριακο που επιστρέφω από τις Βρυξέλλες, επισκέπτομαι μπλόκα σε διάφορες περιοχές της χώρας. Ακουσα από κοντά τον θυμό, την απόγνωση και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανή την ελληνική γη και τις οικογένειές τους. Αυτός δεν είναι ένας τυχαίος αγώνας. Είναι αγώνας επιβίωσης για τον πρωτογενή τομέα και για την εθνική μας επισιτιστική ασφάλεια.
Οπως μου είπαν αγρότες και κτηνοτρόφοι στη Θεσσαλία, τη Δυτική και Κεντρική Μακεδονία και την Αιτωλοακαρνανία, πολλοί δεν έχουν λάβει ούτε ένα ευρώ, ενώ όσοι πληρώθηκαν έλαβαν ποσά κουτσουρεμένα, άσχετα με πραγματικές ανάγκες και δικαιώματα. Και ενώ η κοινωνία βλέπει τις τιμές στα ράφια να ανεβαίνουν επειδή το κόστος παραγωγής έχει εκτιναχθεί, αποκαλύπτονται από την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ στοιχεία που εξοργίζουν: παρατυπίες, ευνοϊκές πληρωμές, δίκτυα ημετέρων.
Αυτή η κατάσταση επιβεβαιώνει τις καταγγελίες της Ευρωπαίας Εισαγγελέως περί σύστασης εγκληματικής οργάνωσης, στην οποία είχα αναφερθεί πρώτος ήδη από το καλοκαίρι. Αποκαλύπτει όμως και κάτι άλλο: η κυβέρνηση βλέπει τους αγρότες σαν ένα ακόμα πιόνι στο πολιτικό σκάκι. Καλώ την κυβέρνηση να ρίξει τους τόνους, να ανοίξει πραγματικά το τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις που δεν θα ταλαιπωρούν τον πολίτη αλλά θα δικαιώνουν τον παραγωγό. Η κοινωνία δεν πρέπει να γίνει όμηρος της κυβερνητικής ολιγωρίας, της ανεπάρκειας και δυστυχώς, για ακόμη μια φορά, της διαφθοράς.
