Με έδρα ένα φιλόξενο σημείο στη γειτονιά του Γκύζη στην Αθήνα, εδώ και μερικά χρόνια δραστηριοποιείται ένας δυναμικός, μαχητικός χώρος, με επαφή με τη γειτονιά, συμμετοχή στους αγώνες και τις κινητοποιήσεις και μαζικές παρεμβάσεις.
Είναι ο Πολιτικός Χώρος «Ηλέκτρα Αποστόλου» με σαφές εργατικό, αντιφασιστικό, αντιιμπεριαλιστικό, αντικυβερνητικό χαρακτήρα, ο οποίος, εν μέσω πυκνών πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και παγκοσμίως, μετεξελίσσεται σε Μετωπικό Πολιτικό Σχηματισμό.
Το Σάββατο 29 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί η ιδρυτική συνέλευση για τη δημιουργία του νέου σχηματισμού (στις 18.00 στη Νομική Σχολή Αθηνών) και η «Εφημερίδα των Συντακτών» παρουσιάζει τις θέσεις, τις προτάσεις και τους στόχους των συμμετεχόντων μέσα από τα δικά τους λόγια.

Μετά από χρόνια πορείας πώς φτάσατε σε αυτή την απόφαση για μετεξέλιξη του Πολιτικού Χώρου «Ηλέκτρα Αποστόλου»; Είναι μια κίνηση που έρχεται μετά από συνεχείς ζυμώσεις/συζητήσεις/αναλύσεις ή επιταχύνθηκε λόγω των εξελίξεων των τελευταίων ετών σε Ελλάδα και διεθνώς;
Αυτό είναι μία αρκετά σημαντική ερώτηση. Οι ζυμώσεις και οι αναλύσεις καθορίζονται με βάση την πολιτική κατάσταση. Όταν επιλέξαμε να ξεκινήσουμε την πολιτική και οργανωτική συγκρότηση του Πολιτικού Χώρου «Ηλέκτρα Αποστόλου», είχαμε σαν στόχο να κατοχυρώσουμε, σε επίπεδο κινηματικό, την ύπαρξη μίας μαχητικής κόκκινης τάσης του κινήματος, σε αντιφασιστική και αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση. Αφενός, θεωρούμε, και σε αυτό θα αφιερώσουμε και το πρώτο σκέλος της εκδήλωσής μας, πως αυτός ο στόχος σε γενικές γραμμές επιτεύχθηκε. Αφετέρου, η έναρξη της ρωσο-νατοϊκής σύγκρουσης με επίκεντρο την Ουκρανία, δηλαδή ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που διεξάγει ο άξονας ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και η αυξανόμενη πιθανότητα πρόκλησης ενός Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου, επιτάχυναν τις ζυμώσεις και τις αναλύσεις μας, και μας οδήγησαν στην απόφαση να καλέσουμε ιδρυτική συνέλευση ανασυγκρότησης του Πολιτικού μας χώρου στις 29 του Ιούνη, με σκοπό να μπορέσουμε να γίνουμε ακόμη πιο χρήσιμοι πολιτικά για τις εργατικές – λαϊκές ανάγκες.
Το Σάββατο 29 Ιουνίου είναι η ανοιχτή ιδρυτική συνέλευση. Στόχος είναι η συζήτηση αυτή να φέρει μια μεγαλύτερη διεύρυνση στο πολιτικό πλαίσιο που έχετε θέσει;
Η ιδρυτική συνέλευση έχει πολυεπίπεδες στοχεύσεις. Αρχικά, να τονωθεί η κατεύθυνση του αγώνα, της λαϊκής πάλης και της αναγκαιότητας της οργάνωσης. Της οργάνωσης, σε ένα πλαίσιο αντιφασιστικό, αντιιμπεριαλιστικό και αντικυβερνητικό με μετωπικό χαρακτήρα και με σκοπό να βρεθεί πλάι στις λαϊκές ανάγκες από συγκεκριμένη ταξική – αντιιμπεριαλιστική και αντιφασιστική σκοπιά. Υπό αυτή την έννοια, η διεύρυνση του πολιτικού πλαισίου, θα γίνει από την στιγμή της συγκρότησης αυτού του Μετωπικού σχήματος, πάνω στις ελάχιστες, κατά τη γνώμη μας, πολιτικές συμφωνίες που έχουμε οριοθετήσει. Αυτές είναι: Αρχικά, η αποδοχή της ύπαρξης ενός ιμπεριαλιστικού άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και η ανάγκη της ήττας του, αποτελώντας ένα σημείο που συμβάλλει στην ανασυγκρότηση της λαϊκής πάλης διεθνώς και εγχώρια. Δεύτερον, η ανάλυση της Ελλάδας ως εξαρτημένης χώρας και του αναγκαίου αγώνα για την έξοδο από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Τρίτον, η ανάγκη της μαχητικής λαϊκής πάλης απέναντι στην κρατική τρομοκρατία (κρατικό εκφασισμό) και την νεοναζιστική-παρακρατική τρομοκρατία που απειλεί να γυρίσει πίσω στην Ευρώπη ως αποτέλεσμα της στήριξης στο ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου. Τέταρτον, η αναγκαιότητα συμβολής στην ταξική – λαϊκή πάλη, στην υπεράσπιση των λαϊκών αναγκών, των εργατικών δικαιωμάτων, του μισθού, της πρώτης κατοικίας κλπ. Από αυτό το σημείο και ύστερα, η πολιτική συζήτηση για θέσεις θα είναι ανοιχτή εντός των δημοκρατικών διαδικασιών του Μετώπου. Επομένως, ως στόχος, ορίζεται η οργανωτική ενδυνάμωση αυτής της κατεύθυνσης και το, μετέπειτα, άπλωμα της στην υπόλοιπη Αττική και σταδιακά, στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πώς αντιλαμβάνεστε στην παρούσα φάση την έννοια «Σχηματισμός»; Σε μια πιο «δημοσιογραφική» γλώσσα αυτό θα σήμαινε ακόμη και μια μορφή κόμματος, ενδεχομένως και συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες.
Σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για την ίδρυση Κομμουνιστικού Κόμματος με ενιαία ιδεολογική-πολιτική αναφορά, δημοκρατικό συγκεντρωτισμό κλπ. Μιλάμε για την ανασυγκρότηση του Πολιτικού Μας Χώρου σε ένα Μετωπικό Σχήμα, πάνω στις παραπάνω πολιτικές συμφωνίες που αναφέρθηκαν, δηλαδή μία συνένωση σε επίπεδο μελών, αντιφασιστών και αντιφασιστριών, αντιιμπεριαλιστών, εργατών και εργατριών, νέων απλών λαϊκών ανθρώπων, που θέλουν να στήσουν ανάχωμα απέναντι στον επερχόμενο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, την κρατική και παρακρατική τρομοκρατία και να απλωθούν στους μαζικούς χώρους της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας (γειτονιές, χώροι δουλειάς, πανεπιστήμια, σχολεία, γήπεδα).

Μια μεγάλη συζήτηση που υπάρχει εδώ και χρόνια στον χώρο της ευρύτερης αριστεράς είναι το πώς μπορούν τα κινήματα με αντιφασιστικό, δημοκρατικό, διεθνιστικό χαρακτήρα να βρουν κοινά σημεία επαφής με ομάδες, λαούς και άτομα που αντιστέκονται. Κινούμαστε με βάση την αρχή της αλληλεγγύης και της αντίστασης απλά; Φέρνω ως παράδειγμα τις εξελίξεις στο Σαχέλ, το Ντονμπάς και την Παλαιστίνη τις οποίες αναφέρετε και στο κάλεσμα για την ιδρυτική ανοιχτή συνέλευση. Γιατί ενδεχομένως να μην μοιραζόμαστε κοντινές πολιτικές θέσεις με τέτοιες ομάδες.
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα για εμάς είναι απλή. Δεν είμαστε γενικά και αόριστα αλληλέγγυοι στους λαούς του Σαχέλ, του Ντονμπάς, της Παλαιστίνης, της Υεμένης κλπ. Θεωρούμε πως πολεμάμε από κοινό μετερίζι γιατί στο σήμερα όλη μας η δράση είναι μια κραυγή πολέμου ενάντια στον ιμπεριαλισμό και μια παλλόμενη έκκληση για την ενότητα των λαών ενάντια στο κυρίαρχο εχθρό του ανθρώπινου γένους: τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Αναγκαζόμαστε να χρησιμοποιήσουμε την ρήση του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, γιατί δεν βρίσκουμε κάτι πιο επίκαιρο, από την συγκεκριμένη πολιτική τοποθέτηση – κραυγή του επαναστάτη Ερνέστο Τσε Γκεβαρα.

Και στο αυστηρά εσωτερικό τοπίο; Υπάρχει εδώ και χρόνια ένα «πάγωμα» στο κομμάτι της διεκδίκησης, για την ακρίβεια στη δυνατότητα συγκρότησης ενός μεγαλύτερου μετώπου. Αυτοκριτική υπάρχει; Μήπως τα κινήματα θα κληθούν να βρουν εναλλακτικούς τρόπους διεκδίκησης ή επικοινωνίας με σκοπό τη διεύρυνση και τη μεγαλύτερη απήχησή τους;
Είμαστε λάτρεις της έννοιας της αυτοκριτικής, με την έννοια ότι χωρίς αυτοκριτική, η κριτική είναι άχρηστη, και χωρίς αυτοκριτική δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά ο αγώνας. Εμείς, με βάση την περίοδο δράσης μας, θεωρούμε πως έχουμε συμβάλλει στην κοινή δράση των δυνάμεων, τόσο στο μέτωπο της αντιφασιστικής πάλης [όπως για παράδειγμα στην κοινή στάση του κινήματος απέναντι στην πανευρωπαϊκή ναζιστική φιέστα της 1ης Νοέμβρη, στις απαγορεύσεις των συγκεντρώσεων των Ιμίων (Χρυσή Αυγή- Propatria)] όσο και στο αντιιμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό κίνημα και στο κομμάτι της πάλης στις γειτονιές. Θεωρούμε, πως δεν κατορθώσαμε, την περίοδο των Τεμπών να πείσουμε και να δώσουμε το εκατό τοις εκατό των δυνάμεων μας για την συγκρότηση ενός μετωπικού πλατιού κέντρου αγώνα και για την, σε ανώτερο βαθμό, πολιτική – οργανωτική συμφωνία των δυνάμεων του κινήματος με σκοπό την όξυνση της ταξικής – λαϊκής πάλης, την πολιτικοποίηση του κινήματος των Τεμπών, που θα οδηγούσε στην πτώση της κυβέρνησης.
Οι επόμενες κινήσεις για τον Μετωπικό Πολιτικό Σχηματισμό τι περιλαμβάνουν;
Δεν μπορούμε να απαντήσουμε σε κάποια ερώτηση που θα προκαθορίσει τις αποφάσεις της ιδρυτικής συνέλευσης. Ωστόσο, καλούμε κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, νέο και νέα, αντιφασίστα και αντιφασίστρια, αντιιμπεριαλιστή και αγωνιστή – αγωνίστρια, να πλαισιώσει την Ιδρυτική Συνέλευση της 29ης Ιούνη στις 18:00 στη Νομική, με σκοπό να χαράξουμε από κοινού ένα κομμάτι του δρόμου για το απελευθερωτικό μονοπάτι του λαού μας. Μπορούμε και δικαιούμαστε να ζήσουμε σε μία Ελλάδα της προκοπής και της αξιοπρέπειας, έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς βάσεις θανάτου του ΝΑΤΟ, κόβοντας το κεφάλι του φιδιού του ναζισμού-φασισμού, τσακίζοντας το κράτος – χωροφύλακα και την κυβερνητική πολιτική, για να γίνει ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του!
