Τον ξέρουμε ως Μιθριδάτη, δημοφιλή (όχι τυχαία) καλλιτέχνη, τραγουδοποιό, στιχουργό, ερμηνευτή και μέλος του hip hop μουσικού συγκροτήματος «Ημισκούμπρια», μαζί με τους Δημήτρη Μεντζέλο και τον DJ Πρύτανη. Τώρα θα τον μάθουμε και ως Μιθριδάτη Χατζηχατζόγλου, υποψήφιο βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ στον Νότιο Τομέα. Είναι δύο διαφορετικά άτομα αυτά; Ούτε καν. Το μουσικό του έργο «Για να μην τα χρωστάω» πριν από δύο χρόνια έκανε 1,5 εκατομμύριο προβολές μέσα στις πρώτες δέκα μέρες και είναι αυτό που συνδέει απολύτως τον καλλιτέχνη Μιθριδάτη με τον υποψήφιο βουλευτή Μιθριδάτη. Με το που ανακοινώθηκε, βέβαια, η υποψηφιότητά του, ξεκίνησαν κάποιες αντιδράσεις τόσο εσωκομματικά από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και, κυρίως, από πρωτοκλασάτα κυβερνητικά στελέχη και μερίδα δημοσιογράφων. Τον ρωτήσαμε αναλυτικά για όλα αυτά, κάνοντας μια μεγάλη συνέντευξη. Ο ίδιος απαντάει σε όλα, αλλά κυρίως μας «συστήνει» στη δική του ιδεολογία, ξεκαθαρίζοντας πως τα όσα του καταλογίζουν είναι ψέματα και κάθε tweet του γράφηκε με συγκεκριμένη αφορμή, σε συγκεκριμένο χρόνο. «Ολα υπάρχουν. Εγώ είμαι τα τραγούδια μου και πάντοτε δημόσια τα έλεγα» εξηγεί. Και πως το «Για να μην τα χρωστάω» (ένα μουσικό έργο που πραγματικά είπε όλες τις αλήθειες για τα τεκταινόμενα της κυβέρνησης) είναι ο λόγος της αντίδρασης των κυβερνητικών στελεχών.
Ο Μιθριδάτης μεγάλωσε στην Κυψέλη τη δεκαετία του ’80 (γεννήθηκε το 1975), εργάστηκε από έφηβος ακόμα ως σκιτσογράφος και ασχολήθηκε νωρίς με τη μουσική. Πέρασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, την οποία (παράλληλα με τη συμμετοχή του στα «Ημισκούμπρια», ένα συγκρότημα πρωτοποριακό, ειδικά για τα δεδομένα της Ελλάδας τότε) ολοκλήρωσε με άριστα. «Μεγάλωσα σε μια έντονα πολιτικοποιημένη οικογένεια και ήμουν και μέλος της ΚΝΕ απ’ την εφηβεία μου. Εμαθα από μικρός πως όλες οι αποφάσεις μας είναι πολιτικές κινήσεις. Ακόμα και η μη ενασχόληση με την πολιτική, πολιτική κίνηση είναι» μας λέει.
«Προφανώς δεν ήταν καθόλου εύκολη απόφαση το να πολιτευθώ ενεργά, καθώς η πρόταση που μού έγινε, φέρει μαζί της μεγάλη ευθύνη και προς εμένα και προς τον κόσμο και προς το κόμμα με το οποίο συστρατεύομαι. Αλλά ξέρεις κάτι; Με την κατάσταση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια με την κυβέρνηση της ΝΔ, δε μένει σε κανέναν άνθρωπο το περιθώριο που δεν συμφωνεί με αυτή την πολιτική, να μην πολιτικοποιείται στο μέγιστο! Μιλώ για όλους μας: δεν γίνεται πια να στεκόμαστε μουδιασμένοι και άπραγοι, να καθόμαστε στ’ αυγά μας ή να είμαστε απαξιωτικοί απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα το οποίο ναι, έχει πολύ μεγάλα προβλήματα, αλλά η απαξίωση, η ισοπέδωση και ο μηδενισμός δεν οδηγούν σε καμία αλλαγή. Και δεν αντέχει ούτε ο λαός, ούτε η χώρα την μη αλλαγή: ο λαός πονάει και πρέπει ν’ ανακουφιστεί άμεσα. Ζούμε σε ένα απόλυτα αυταρχικό καθεστώς ζόφου! Δεν μπορώ πια να αποφασίζει άλλος για μένα. Δεν μπορώ, πώς το λένε! Θα πάρω την ευθύνη μου. Πάντα έπαιρνα ρίσκο εξάλλου: όταν ξεκινούσαμε τα Ημισκούμπρια ξέραμε τι ανταπόκριση θα είχαμε; Όχι φυσικά. Κάναμε κάτι που δεν είχε ξαναγίνει. Οι στίχοι μας περιείχαν βαθιά πολιτική και κοινωνική κριτική. Όταν έβγαλα το “Για να μην τα χρωστάω” ήξερα τι θα γίνει; Ρίσκο ήταν και αυτό. Αλλά αυτός ο ζόφος πλέον δεν αντέχεται. Κάποιοι λένε πως “φτύνω εκεί που έγλειφα”. Ποτέ δεν έγλειφα κανέναν. Το να αναρωτιούνται γιατί τώρα κατεβαίνω υποψήφιος είναι σαν να λένε πως δεν θα έπρεπε να σατιρίζω τα κακώς κείμενα της κοινωνίας και την ίδια στιγμή να ζητάω από αυτή την κοινωνία να αγοράσει τους δίσκους μου – έχει λογική αυτό; Λέω πάντα την άποψη μου και ευελπιστώ στον προβληματισμό. Δίνω μία εναλλακτική στον κόσμο να ψηφίσει κάτι διαφορετικό. Αυτό έκανα δηλαδή για 27 χρόνια με τη μουσική μου. Τώρα το κάνω και με την υποψηφιότητά μου. Εναλλακτική δίνω – η απόφαση ανήκει (πάντα) στον κόσμο.
»Κατεβαίνω υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί, ρεαλιστικά μιλώντας, με βάση το πρόγραμμά του μπορεί να καλυτερέψει η ζωή του μέσου Έλληνα, άμεσα. Υπάρχουν συγκεκριμένες προγραμματικές θέσεις που έτσι και υλοποιηθούν, θα πάρουμε μια ανάσα. Θέσεις όπως η προστασία της πρώτης κατοικίας, η αναβάθμιση της δωρεάν Παιδείας και της δημόσιας Υγείας – αυτά είναι τα υλικά για να χτιστεί το μέλλον μας! Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια επικράτησε ως κανονικότητα ότι αυτά τα αγαθά πρέπει να είναι προνόμιο μιας ελίτ. Επίσης πρέπει να υπάρχει ενίσχυση των κρατικών δομών και επανακρατικοποιήσεις, όπως στο πεδίο της ενέργειας για παράδειγμα. Από την άλλη, η σημερινή κυβέρνηση το έχει τερματίσει! Στα πάντα! Με στελέχη που προέρχονται από τα σπλάχνα της άκρας Δεξιάς, σε νευραλγικές θέσεις. Μια ακραία, ανάλγητη κυβέρνηση που στροβιλίζει μια χώρα στη δίνη του Νεοφιλελευθερισμού της.
»Ο Αδωνις για παράδειγμα. Αυτός που το μόνο που κάνει είναι να λέει ψέμματα. Αυτό που ισχυρίστηκε σε τηλεοπτική εκπομπή για ένα tweet που και καλά είχα γράψει (δεν τόλμησε βέβαια να πει καν το όνομά μου) εναντίον των γυναικών, είναι ένα τεράστιο ψέμα! Ας φέρει να το δείξει – πότε έγραψα αυτό που ξεστόμισε; Η απάντηση είναι ποτέ! Ολες αυτές οι κατηγορίες που προσπάθησαν να επικοινωνήσουν, είναι ξεκάθαρα συκοφαντίες και μπορώ να το αποδείξω ανά πάσα στιγμή. Μου το φυλάγανε, όμως, από το “Για να μην τα χρωστάω”… Τι να εξηγώ τώρα; Τι σημαίνει χιούμορ; Το χιούμορ, τη σάτιρα ακόμα και την ειρωνεία τα χρησιμοποιώ ως καλλιτέχνης και έχουμε κάνει δίσκους για όλα τα μεγάλα ζητήματα (έμφυλα, κοινωνικά, αδικίας, ανθρώπινες σχέσεις κ.λπ) με το συγκρότημα. Τα τραγούδια μας είναι όλα εκεί! Από κει και πέρα, το να μπαίνουμε στο παιχνίδι να απαντάμε για κάποια τουίτς δωδεκαετίας, σε μια κυβέρνηση που με έχει άχτι δυο ολόκληρα χρόνια, πέφτουμε σε παγίδα.
«Δεν είναι όλοι ίδιοι»
«Η Δεξιά ποντάρει πάρα πολύ στον ατομισμό, στο προσωπικό συμφέρον. Δεν έχει ιδεολογία – μόνο συμφέροντα. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά με την Αριστερά. Από την άλλη, ζούμε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Το θέμα είναι, μέχρι να το ανατρέψουμε, τι κάνουμε μέσα σε αυτό το σύστημα, πώς το βελτιώνουμε, πώς λειτουργούμε προς όφελος των πολλών. Αυτό θέλει κόπο, κούραση, στρατηγική. Αυτό απαιτεί ρεαλισμό, προετοιμασία, να ξέρουμε τη δυναμική μας, αυτή των γειτόνων, των – πάντα σε εισαγωγικά- «φίλων» και «εχθρών» μας και να δράσουμε αντίστοιχα. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν βλέπουν ότι το μέλλον μας προβλέπεται πραγματικά κατάμαυρο και ότι πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Οχι μόνο για τον εαυτό τους, αλλά για το σύνολο. Πάντοτε ψήφιζα, και τώρα όλοι πρέπει να ψηφίσουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει το καλύτερο που μπορεί, γιατί θα παραλάβει κυριολεκτικά στάχτες. Το πολιτικό μας σύστημα έχει μεγάλα προβλήματα, αλλά δεν είναι όλοι ίδιοι. Δεν κατανοώ πώς κάποιος μπορεί να πει “εγώ θα πάω για μπάνιο την Κυριακή των εκλογών”. Γιατί, μετά την Κυριακή των εκλογών, έχεις κάποιον, που δεν πήγε για μπάνιο, να έχει αποφασίσει για τη δική σου μοίρα, για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Τόσο απλό είναι…
»Εχουν γεμίσει τον κόσμο με φόβο. Ο φόβος είναι φυσιολογικό συναίσθημα, αλλά οφείλουμε να τον υπερβαίνουμε. Υπάρχει κάποιος που να έχει αγωνιστεί, να έχει παλέψει και να μη φοβάται; Γι’ αυτό λέμε ότι κάνουν ηρωισμό – γιατί υπερβαίνουν τον φόβο τους. Αλλιώς θα τους λέγαμε τρελούς… Γι’ αυτό κι εγώ την Πρωτοχρονιά ευχήθηκα: “Καλή χρονιά με δράση και αντίδραση. Γιατί η δική μας δράση και αντίδραση είναι το κλειδί για το παρόν και το μέλλον μας».
