Ο Μπεν Μπλούσι αποφεύγει να απαντήσει ευθέως για τον χαρακτηρισμό «Τσίπρας της Αλβανίας», που του αποδίδουν στη χώρα του, λόγω της βασικής του προτεραιότητας που είναι η ανατροπή του κατεστημένου στη χώρα του.
Αλλά σε πολλά σημεία της συζήτησής μας, «οσφραινόμουν» μια δόση από ελληνική πολιτική εμπειρία, ακόμη και στην παρατήρησή του «είτε η Αλβανία θα νικήσει τη φτώχεια, είτε η φτώχεια θα νικήσει την Αλβανία».
Του λέω αμέσως πως το ίδιο περίπου είχε πει για τη χώρα του ο Ανδρέας Παπανδρέου, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αναφερόμενος, όμως, στο χρέος.
«Η Αλβανία δεν είναι η Ελλάδα του 2008, του 2009 ή του 2012. Εμείς είμαστε χειρότερα, είμαστε πολύ χειρότερα.
Αλλά, για καλή μας τύχη, δεν είμαστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, για να υποχρεωθούμε σε τόσο μεγάλες υποχωρήσεις, όσο η Ελλάδα…
Ομως θεωρώ απαραίτητο να λάβουμε όλα τα μέτρα για να νικήσουμε τη φτώχεια.
Εάν η φτώχεια νικήσει την Αλβανία, η χώρα θα καταλήξει ιδιωτική περιουσία μερικών οικογενειών. Αυτό πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία».
Από τους γνωστότερους πολιτικούς και συγγραφείς στη χώρα του -μεταφρασμένος και στην Ελλάδα («Να ζεις σε νησί», εκδ. Καστανιώτη)-, ο 48χρονος Μπλούσι ήταν για χρόνια ο δριμύτερος επικριτής του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Εντι Ράμα, στο κόμμα του οποίου ανήκε μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2016.
Τότε αποχώρησε, ιδρύοντας το δικό του κόμμα, με την ονομασία ΛΙΜΠΡΑ, ακρωνύμιο των λέξεων «Ισότιμη Λίστα», το οποίο τουλάχιστον στο «Μανιφέστο» του παρουσιάζεται σαν ένα καθαρά αριστερό κίνημα.
Αν και με λιγότερο από έναν χρόνο ζωή, το ΛΙΜΠΡΑ εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις όχι μόνο να πιάνει το απαραίτητο όριο του 3%, αλλά να διαδραματίζει και ρόλο στις μετεκλογικές εξελίξεις.
Οι ριζοσπαστικές απόψεις, που στοχεύουν να αποδομήσουν το κατεστημένο (Δημοκρατικό και Σοσιαλιστικό κόμμα που κυβερνούν εναλλάξ τα τελευταία 25 χρόνια), φαίνεται να βρίσκουν ανταπόκριση σε σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος, αν και αυτό μένει να επιβεβαιωθεί στις κάλπες.
Πάντως, η άποψη του Μπλούσι είναι ότι «εάν συνεχίσει να κυβερνά το κατεστημένο, είναι αναπόφευκτη η κοινωνική σύγκρουση».
Διότι, συνεχίζει, «είναι μια πολιτική κάστα που δουλεύει μόνο για τα συμφέροντα μιας μικρής ομάδας πλουσίων. Η Αλβανία είναι σήμερα η πιο πολωμένη χώρα στην Ευρώπη, όπου τρεις χιλιάδες άτομα έχουν περισσότερο πλούτο από τα τρία εκατομμύρια του πληθυσμού της».
Ξαναγυρίζοντας στο θέμα του «Αλβανού Τσίπρα», τον ρωτώ εάν η εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία χρόνια και τελικά η αναρρίχησή του στην εξουσία αποτελεί προηγούμενο ώστε και άλλα κόμματα στην περιοχή να επιχειρήσουν τη ρήξη με το κατεστημένο.
«Πιστεύω πως ναι, γιατί οι λαοί μοιάζουν ο ένας με τον άλλον, προπάντων στη Μεσόγειο. Μοιάζουν και έχουν την ανάγκη να αλλάξουν.
Ειδικά η Μεσόγειος, όπου ζούμε εμείς, μετατρέπεται στην πιο περιθωριοποιημένη περιοχή της Ευρώπης, δημιουργείται ένα νέο χάσμα μεταξύ της Μεσογείου και της Βόρειας Ευρώπης.
Εχω την εντύπωση πως όλα αυτά θα επηρεάσουν και την Αλβανία, ώστε οι Αλβανοί να αναζητήσουν άλλη μια ευκαιρία.
Εάν οι Αλβανοί βρουν μια κυβέρνηση που να μην τους βλάπτει, πιστεύω πως μπορεί να ζήσουν καλύτερα».
Τη στιγμή που σχεδόν μισό εκατομμύριο Αλβανοί ζουν με 30 ευρώ τον μήνα, το ΛΙΜΠΡΑ δεσμεύεται για ένα ελάχιστο εγγυημένο μηνιαίο εισόδημα 130 ευρώ.
Μάλιστα, ο Μπλούσι τονίζει ότι αυτός είναι ένας αδιαπραγμάτευτος όρος για ενδεχόμενη κυβερνητική συνεργασία μετά τις εκλογές.
Και πού θα βρεθούν αυτά τα λεφτά;
«Δύο είναι οι βασικές επιλογές του κρατικού προϋπολογισμού: ή να δώσεις όλα τα χρήματα στους ολιγάρχες ή να τα χρησιμοποιήσεις και για τους φτωχούς.
Οι τελευταίοι προϋπολογισμοί ήταν θηριώδεις: όλα τα χρήματα πήγαν στους ολιγάρχες μέσω στημένων διαγωνισμών, συμβάσεων παραχώρησης και μονοπωλίων».
Σε αντίθεση με τις προβλέψεις, οι ελληνοαλβανικές σχέσεις δεν αποτελούν μέρος της προεκλογικής ατζέντας στη γειτονική χώρα.
Ωστόσο, κανένας σοβαρός πολιτικός δεν αγνοεί τη σπουδαιότητα των σχέσεων αυτών. Το ίδιο και ο Μπεν Μπλούσι.
«Η Αλβανία πρέπει να είναι ανοιχτή προς τους γείτονές της, να αποδεικνύει σε όλους ότι επιθυμεί ειρήνη και αλληλεγγύη.
Ασφαλώς, το γεγονός ότι στην Ελλάδα ζουν 700-800 χιλιάδες Αλβανοί υποχρεώνει την Αλβανία να αποδίδει στρατηγικό χαρακτήρα στις σχέσεις με την Ελλάδα.
Πρέπει να φροντίζουμε πολύ για μια χώρα που έχει στεγάσει και έχει προσφέρει εργασία σε σχεδόν ένα εκατομμύριο συμπατριώτες μας, οι οποίοι έχουν συνεισφέρει όσο κανένας άλλος στην οικονομία μας τις δύο τελευταίες δεκαετίες.
Χωρίς τα χρήματα των μεταναστών, η Αλβανία θα μπορούσε να έχει χρεοκοπήσει τρεις- τέσσερις φορές».
*Εκδότης της αλβανόφωνης εφημερίδας «Tribuna», που εκδίδεται στην Αθήνα, και ανταποκριτής του αλβανικού καναλιού ABC
