Νέο χτύπημα Αμβρόσιου σήμερα κατά του υπουργείου Παιδείας Νίκου Φίλη. Υπενθυμίζεται ότι χθες στην Βουλή και κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την Παιδεία, ο υπουργός παρουσίασε ένα φυλλάδιο που κυκλοφορεί στην μητρόπολη Αιγιαλείας και Καλαβρύτων με ευθύνη του μητροπολίτη, στο οποίο ο τελευταίος τον «στολίζει» με διάφορα «κοσμητικά» επίθετα και επαναλαμβάνει τη ρήση «παχεία γαστήρ, λεπτόν ου τίκτει νοόν», που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει ότι το χοντρό στομάχι δεν γεννά έξυπνους ανθρώπους.
Αφού λοιπόν ο ιεράρχης ευχαριστεί τον υπουργό για την τιμή που του έκανε, επανέρχεται δριμύτερος με χαρακτηρισμούς εναντίον του, όπως «ευτελής» και «γραφικός», ενώ δεν παραλείπει να αναλύσει και το γνωμικό για το οποίο έγινε τόσος ντόρος.
Γράφει λοιπόν: «Δεν γνωρίζετε να διαβάζετε και να ερμηνεύετε το αρχαίο κείμενο! Εδώ δεν γίνεται λόγος για τους παχείς ανθρώπους.
Δεν γίνεται λόγος για το παχύ σώμα, αλλά γιά την χοντρή κοιλιά, δηλ. Για τους καλοφαγάδες, τους καλοπερασάκηδες κλπ. Ναί, το γνωμικό αυτό δεν αναφέρεται στους υπέρβαρους ανθρώπους, αλλά στις χοντρές κοιλίτσες! Η παχειά κοιλιά, λέγει, δεν γεννάει έξυπνο μυαλό! Άρα η επίθεσή μου ΔΕΝ αφορούσε τη σωματική διάπλαση του ανθρώπου, δηλ. τους υπέρβαρους, όπως ισχυρισθήκατε, αλλά εκείνους που έχουν μεγάλη κοιλίτσα! Επομένως τα λόγια μου αναφέρονταν στο μυαλό Σας καί όχι στο σώμα Σας. Και “ο νοών, νοείτω”»!
Τώρα, κάποιος θα μπορούσε να πει στον άγιο Καλαβρύτων ότι η μισή ιεραρχία και βάλε έχει «χοντρές κοιλίτσες». Άρα τους παίρνει κι αυτούς η μπάλα της ανάλυσης του γνωμικού του;
Το ζητούμενο όμως δεν είναι αυτό. Το ζητούμενο ήταν και παραμένει ο μισάνθρωπος και ρατσιστικός λόγος ενός ιεράρχη, ο οποίος επανειλημμένα προκαλεί την κοινή λογική. Αν η Εκκλησία απ’ τη πλευρά της θεωρεί ότι τέτοιου είδους παρεμβάσεις κάνουν καλό στην εικόνα της και βοηθούν στο διάλογο που επιχειρείται για το θέμα των θρησκευτικών, τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αντίληψης της πραγματικότητας εκ μέρους της. Και αυτό είναι τόσο θλιβερό όσο και η παρατεταμένη σιωπή της, στα λογιών λογιών μισάνθρωπα ξεσπάσματα των εκπροσώπων της, οι οποίοι κομπάζουν ότι «επί σαράντα και τόσα χρόνια αναλίσκονται για το γενικό καλό», λησμονώντας προφανώς τη ρήση, «Οστις δε υψώσει εαυτόν ταπεινωθήσεται, και όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται» [Ματθ. κγ’10-12]
