H κατάσταση μπορεί να χαρακτηριστεί και déjà vu: Ο Ανδρέας Λοβέρδος κάνει κόμμα. Πολύ ωραίο. Το είχε επιχειρήσει και στο τέλος του 2012, όταν διαμαρτυρόταν που τον διέγραψε ο Ευάγγελος Βενιζέλος χωρίς λόγο, αν εξαιρέσεις την ασήμαντη λεπτομέρεια ότι ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε… δικό του κόμμα. «Ριζοσπαστική Κίνηση Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας» ή αλλιώς ΡΙΚΣΣΥ.
Επειδή όμως δεν άντεχε να κουβαλάει αυτές τις «αριστερές ιδεοληψίες» της σοσιαλδημοκρατίας, λίγους μήνες μετά ίδρυσε με κάτι άλλους πρώην βουλευτές τη «Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα», που δεν πήγε και πολύ καλά, αφού το 2014 ξαναγύρισε στο ΠΑΣΟΚ (Ελιά) και έγινε για λίγο υπουργός των «Σαμαροβενιζέλων». Και, αφού προσπάθησε δύο φορές (2015, 2021) να γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δεν τα κατάφερε, είπε να κάνει πάλι «δικό του» κόμμα το 2024. Με σύνθημα «Εμπρός», σε στιλ Μακρόν.
● Αφήστε να μαντέψουμε: (νέο)φιλελεύθερο στο οικονομικά, «την πάπια» στα κοινωνικά και σκληρά δεξιό σε εθνικά θέματα, μεταναστευτικό, δημόσια τάξη κ.λπ. Κλασικό «Κέντρο» δηλαδή, που, ω του θαύματος, καταλήγει συνήθως στα φιλόξενα λιμάνια της συντηρητικής παρατάξεως. Μην απορήσετε αν το εγχείρημα Λοβέρδου έχει ευρεία στήριξη από πολιτικομιντιακά συμφέροντα ή το στηρίζουν και διάφοροι πρώην κεντροαριστεροί που τους αρέσει ο Μητσοτάκης, όπως π.χ. η Αννα Διαμαντοπούλου. Αλλωστε, με την πρώην συντρόφισσα ο Λοβέρδος θα ταιριάξει γάντι, διότι θα μας προειδοποιούν παρέα ότι δεν πρέπει να γεμίσει η Ελλάδα και η Ευρώπη μαυριδερούς. Εννοείται ότι, για να μη συμβεί αυτό, θα πρέπει να ψηφίσουμε τους ίδιους και όχι π.χ. να το ρίξουμε σε Βελόπουλο, Νατσιό ή τίποτα «Σπαρτιάτες» με περικεφαλαία.
● Και επειδή ο πρώην σύντροφος Ανδρέας κάθε άλλο παρά αφελής είναι και ούτε πιστεύει ότι θα εκλεγεί ο ίδιος ευρωβουλευτής, ο στόχος είναι προφανώς άλλος. Τι θα μπορούσε, λοιπόν, να προσφέρει, εν όψει ευρωεκλογών, ο τρίτος στη σειρά εκλογής υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ το 2021 με 70.000 σταυρούς και ποσοστό 26% στον α’ γύρο της εσωκομματικής αναμέτρησης; Μα, φυσικά, να στερήσει από τον Ανδρουλάκη μια μεγαλύτερη άνοδο ή να τον κρατήσει π.χ. κάτω από 15% ή ακόμη και να του στερήσει τη δεύτερη θέση, αν είναι οριακή η διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος θα ωφελούνταν σε αυτή την περίπτωση; Μα, φυσικά, ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης Κυριάκος, στην πολιτική αγκαλιά του οποίου είναι πολύ πιθανό να καταλήξει ο αγαπητός Ανδρέας μετά τις ευρωεκλογές και αφού το πράγμα έχει πάει, όπως το σκέφτονται και το σχεδιάζουν ορισμένοι. Βέβαια, συνήθως λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, εν προκειμένω χωρίς τους ψηφοφόρους, που στις τελευταίες εκλογές δεν έδειξαν να συγκινούνται από τους εξωσχολικούς φίλους του Μητσοτάκη και προτίμησαν να ψηφίσουν απευθείας Μητσοτάκη, ειδικά στον Βόρειο Τομέα της Αττικής.
● Στο μεταξύ, είναι να αναρωτιέσαι πραγματικά μερικές φορές ποιοι κρατούν τα ηνία (λέμε τώρα) της χώρας. Δηλαδή, δικαιολογώ μέχρι και τον Μητσοτάκη που τα παίρνει στο κρανίο πολλές φορές με αυτά που λένε και έχει φτάσει να τους λέει δημοσίως μέσα στο υπουργικό «να βουτάμε τη γλώσσα στο μυαλό πριν μιλήσουμε». Πρωταγωνιστής πάλι ο Λευτέρης Αυγενάκης, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και εκείνος που εκβίαζε τους πολίτες πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές ότι, αν δεν ψηφίσουν τους εκλεκτούς της Ν.Δ., θα αργήσουν να πάρουν τις αποζημιώσεις τους. Το αποτέλεσμα μετά τη μεγαλειώδη παρέμβασή του; Πάει η περιφέρεια Θεσσαλίας για τη Ν.Δ.
● Γι’ αυτό είπε να συνεχίσει να κάνει δημοφιλή την κυβέρνησή του και τσακώθηκε με τον αγρότη Χρήστο Σιδερόπουλο από τη Λάρισα, στον «αέρα» του ΟΡΕΝ, ο οποίος αντέδρασε όταν άκουσε από τον Αυγενάκη να πετάει το μπαλάκι σε άλλον υπουργό για κάποιο θέμα και του είπε ότι υπουργοί πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους. Με αρκετό ύφος ο Αυγενάκης του απαντάει το αμίμητο: «Ηρεμα τώρα. Ηρεμα. Ξέρουμε πάρα πολύ καλά τη δουλειά μας. Μην κάνετε και υποδείξεις. Αρκετά. Μέχρι εδώ». Οπότε ο Σιδερόπουλος επανήλθε και του λέει χωρίς περιστροφές: «Το αρκετά, κ. υπουργέ, να το πείτε στον οδηγό σας». Και άντε να του πεις ότι έχει άδικο.
