》Ας θεωρήσουμε ότι μπορεί να ισχύουν ακόμη και οι πιο ακραίες απόψεις που ακούγονται αυτή την περίοδο εντός ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή, είτε το ότι έχει εκλεγεί ένας ξενόφερτος και ακατάλληλος πρόεδρος, άσχετος με τη χώρα και την Αριστερά, που συμπεριφέρεται ως αυτοκράτορας είτε ότι μια οργανωμένη ομάδα τοξικών και ξεπερασμένων πολιτικών βαριδιών σαμποτάρει το κόμμα για την προσωπική της πολιτική επιβίωση. Αυτό που σίγουρα δεν μπορεί να αποδέχεται κανείς ως φυσιολογικό είναι ότι πρωτοκλασάτα στελέχη του κόμματος θα βγαίνουν κάθε μέρα στα ΜΜΕ ή στα social media και θα «λούζουν» τον νεοεκλεγμένο πρόεδρο με ό,τι (πολιτικό ή μη) χαρακτηρισμό τούς έρθει στο κεφάλι, χωρίς συνέπειες. Σημειωτέον ότι τα περισσότερα στελέχη που έχουν αυτή τη συμπεριφορά, έχουν αποτύχει να εκλεγούν, επομένως έχουν αποδοκιμαστεί και οι ίδιοι από το εκλογικό σώμα, όχι μόνο ο υποψήφιος πρόεδρος που στήριξαν. Αν το έχουν καταλάβει, που δεν είμαι καθόλου σίγουρος…
》Το ερώτημα που προκύπτει απ’ όλα αυτά είναι αν μιλάμε για μια διαλυτική κατάσταση που θα βυθίσει το κόμμα ακόμη περισσότερο ή αν μιλάμε για ωδίνες ενός πολιτικού τοκετού που θα οδηγήσει σε μια λυτρωτική διάσπαση: Ο μεν Κασσελάκης να φτιάξει τον ΣΥΡΙΖΑ που επιθυμεί και για το οποίο εκλέχτηκε, οι δε να φτιάξουν έναν κομματικό σχηματισμό της Αριστεράς (όπως την εννοούν) και να δοκιμάσουν την εκλογική τους τύχη. Το επόμενο διάστημα θα φανεί.
》«Ο Κασσελάκης να θέσει εαυτόν εκτός ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και να ιδρύσει ένα νέο κόμμα, όπως το θέλει», είπε ο πρώην βουλευτής Θοδωρής Δρίτσας. Οταν συνεχίζεις να πιστεύεις ότι έχεις δίκιο, ενώ η βάση του κόμματος έχει αποφασίσει ποιος θα είναι πρόεδρος
》Βλέπω με ενδιαφέρον την απαίτηση πολλών στελεχών (Βίτσας, Φίλης, Γιαννούλης, Σκουρλέτης, Μπαλτάς, Τεμπονέρας κ.λπ.) που συμπυκνώνεται στη φράση «να πάρει θέση ο Τσίπρας για όσα συμβαίνουν», γιατί «εσύ μας τον κουβάλησες αυτόν για πρόεδρο». Μια πρώτη απάντηση έδωσε η αντιπρόεδρος της Βουλής, Ολγα Γεροβασίλη, η οποία είπε ότι «ο Τσίπρας ούτε αποτελεί μέρος του σημερινού προβλήματος ούτε βεβαίως έχει λόγο να αποτελέσει». Επισήμως ο τέως πρόεδρος δεν ανακατεύεται. Τηρεί μια στάση Καραμανλή, χωρίς τις χασαποταβέρνες και τις πολλές εκδρομές. Ανεπισήμως όμως οι πολιτικοί φίλοι και συνομιλητές του αναφέρουν ότι όσοι σήμερα επιτίθενται στον Κασσελάκη είναι αυτοί που υπονόμευαν τόσα χρόνια τον Αλέξη και τη στρατηγική του, που δεν τον άφησαν να φτιάξει ένα σύγχρονο αριστερό κόμμα εξουσίας χωρίς αγκυλώσεις και που τελικά οδήγησαν στην παραίτησή του.
》Μιας και ο λόγος για Τσίπρα και Καραμανλή, υπέρμαχος της τακτικής Κασσελάκη εμφανίστηκε ο επικοινωνιολόγος Γιάννης Λούλης. «Αριστα πράττει» με τις διαγραφές, τόνισε χαρακτηριστικά («Πρώτο Πρόγραμμα»), προσθέτοντας ότι πρέπει να τολμήσει να πει καθαρά πως το κόμμα πρέπει να πάει κεντροαριστερά. Αναφερόμενος στους τρεις προς διαγραφή (Φίλης, Σκουρλέτης, Βίτσας) ο Λούλης έκανε λόγο για «βαρίδια» που «έχουν μείνει όχι απλώς στο παλιό, είναι το παλαιότερο του παλιού».
》Δεν μπορώ να μη σχολιάσω και την επανεμφάνιση του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος πήγε να μιλήσει στην παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Χαρβαλιά «Γιαβόλ!» στη Θεσσαλονίκη. Οπως αντιλαμβάνεται κανείς και από το βιβλίο που προλογίζει ο πρώην πρωθυπουργός, για όλα τα δεινά της χώρας εδώ και έναν αιώνα φταίνε οι… Γερμανοί και πάντως σε καμία περίπτωση η συντηρητική παράταξη της χώρας που έχει γράψει ιστορία σε τομείς όπως πελατειακό κράτος, διαφθορά, φαυλότητα, αυταρχισμός, ελλείμματα κ.λπ. Ακόμη και τώρα, 13 χρόνια μετά τη χρεοκοπία της χώρας, ο Καραμανλής αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες του για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό του 2009, κατηγορώντας την Ε.Ε. και τη Γερμανία, λες και είναι ο… Λαφαζάνης.
》Στο άλλο μέτωπο, αυτό του σκανδάλου των υποκλοπών, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η αποκάλυψη ότι μόλις οι εισαγγελείς ζήτησαν εκ νέου την περασμένη Παρασκευή από την ΑΔΑΕ να ελέγξει εάν οι 92 τηλεφωνικές συνδέσεις που είχαν γίνει στόχος του Predator παρακολουθούνταν ταυτόχρονα και από την ΕΥΠ (άρα να η απόδειξη της «παράγκας»), τους πήραν την υπόθεση από τα χέρια μέσω Αρείου Πάγου. Για τον λόγο αυτό η τομεάρχης Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη καταγγέλλει προσπάθεια κουκουλώματος της υπόθεσης και υπογραμμίζει με νόημα ότι «κανενός είδους επιτάχυνση δεν μπορεί να επιτευχθεί όταν η υπόθεση ανατίθεται σε έναν εισαγγελέα που δεν έχει παρακολουθήσει καθόλου την πορεία της έρευνας έως τώρα και θα πρέπει να διαβάσει μια δικογραφία χιλιάδων σελίδων πριν μπορέσει να κάνει οτιδήποτε».
