Νομίζει πως απευθύνεται σε χαζούς ο αγαπητός Άδωνις, χωρίς να θέλω βέβαια να κρίνω το ακροατήριό του. Επέμενε λοιπόν και σήμερα το πρωί στον ΑΝΤ1 να λέει πως ναι μεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο αλλά όχι μέσα σε αυτό, μόνο απ’ έξω, στους γύρω δρόμους.
Είναι φανερό εδώ πως η σκοπιμότητα του πολιτικού Άδωνη Γεωργιάδη υπερισχύει της σοβαρότητας του συγγραφέα. Και μάλιστα του συγγραφέα ενός… ιστορικού έργου αντιγραφής, του βιβλίου «Θεοδώρα Φραντζή: Η Άλωσις» των Εκδόσεων Γεωργιάδης (βεβαίως).
Ένας συγγραφέας λοιπόν παύλα ιστορικός θα έπρεπε να γνωρίζει από πολιορκίες και τι συμβαίνει σε αυτές. Όταν οι Τούρκοι πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη φρόντισαν να απομονώσουν το φρούριο πριν κάνουν έφοδο. Και σκότωναν όσους έβγαιναν από τις διάφορες εξόδους.
Έτσι γίνεται σε όλες τις πολιορκίες, οι πολιορκητές απομονώνουν τα όποια οχυρά. Ό,τι συνέβη και το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου το 1973, με το στρατό να απομονώνει το Πολυτεχνείο από τους έξω. Και τα στρατιωτικά οχήματα που έρχονταν από το Γουδή, αυτό στόχευαν, εξ ου και οι διάφοροι πυροβολισμοί, είτε στον αέρα ώστε να εξαφανιστεί ο άσχετος κόσμος είτε στο ψαχνό όπου χρειαζόταν.
Λογικό λοιπόν οι νεκροί να είναι εκτός Πολυτεχνείου, Άλλωστε, σύμφωνα με τα επίσημα ντοκουμέντα της χουντικής αστυνομίας, βρέθηκαν μετά αρκετοί τραυματίες από σφαίρες μέσα στο πρόχειρο ιατρείο που είχαν στήσει οι φοιτητές. Άνθρωποι που πυροβολήθηκαν στους γύρω δρόμους και που μπήκαν ξανά μέσα για τις πρώτες βοήθειες.
Ας το σταματήσει λοιπόν το παραμύθι ο Άδωνις Γεωργιάδης για τους νεκρούς έξω από το Πολυτεχνείο. Εκτός κι αν δηλώνει ανιστόρητος. Αλλά ολόκληρη Θεοδώρα Φραντζή να πάει χαμένη;
