Είναι γνωστό -και πριν από τον Covid 19- ότι σε κάθε σύγχρονο κράτος υπάρχει μια γραμμή που οριοθετεί το σημείο στο οποίο η εξουσία πάνω στη ζωή μετατρέπεται και σε εξουσία επί του θανάτου.
Υποστηρίζεται επίσης ότι η εξουσία ενεργεί σε στενή συνεργασία με τον δικηγόρο, τον γιατρό, τον στατιστικολόγο και, ενίοτε, τον συνταγματολόγο – αφού με τον συνταγματάρχη πλέον δεν της χρειάζεται. Αλλά να που για πρώτη φορά η εξουσία συνεργάζεται και με τον λιανέμπορο.
Αυτό όμως που δεν είναι γνωστό -αν και ενδόμυχα το καταλαβαίνουμε- είναι πως όλοι μας θέλουμε να ζήσουμε πάση θυσία.
Ελα όμως που αυτή η συμφωνία -η μόνη δυστυχώς που δείχνει και τη μεταξύ μας αλληλεγγύη- είναι σε τελευταία ανάλυση εξευτελιστική όταν φτάνει στο σημείο η ζωή του ενός να σημαίνει τον θάνατο του άλλου.
