«Ο Ερντογάν είναι αστείος» στις ιδιωτικές του στιγμές, όπως αναγράφεται στο περιβόητο πρωτοσέλιδο σκίτσο του «Charlie Ebdo».
Όμως ένας τύραννος ποτέ δεν μπορεί να είναι αστείος, τουλάχιστον για τις δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες του που έχουν υποφέρει αφάνταστα –και εξακολουθούν να υποφέρουν– εξαιτίας της πολιτικής του.
Αρκεί να αναλογιστούμε πόσο αστείο βρίσκουν τον Τούρκο ηγέτη οι γονείς, τα αδέλφια και οι φίλοι των νέων που πέθαναν ύστερα από κάποια μακρά και βασανιστική απεργία πείνας.
Εδώ το χαμόγελο παγώνει και το γαλατικό χιούμορ γίνεται φαρμάκι στα χείλη εκείνων που από πρώτο χέρι έζησαν την αστειότητα του πράγματος.
Δεν είναι «αστείος» ο Ερντογάν, όπως δεν ήταν αστείοι και οι ημέτεροι Παπαδόπουλος και Παττακός – κι ας κυκλοφορούσαν ανέκδοτα γι’ αυτούς.
