«The Economist: «Οι Χιλιανοί δεν είναι θυμωμένοι μόνο με τις τιμές στα ΜΜΜ. Πληρώνουν ένα σωρό για το σύστημα υγείας και γενικά, πρέπει να περιμένουν μεγάλο διάστημα για να δουν έναν γιατρό. Η δημόσια παιδεία είναι υποβαθμισμένη. Οι συντάξεις, τις οποίες διαχειρίζονται ιδιωτικές εταιρείες βάσει ενός συστήματος που εγκαθίδρυσε η χούντα του Πινοτσέτ, είναι χαμηλές. Η αυξανόμενη ανισότητα εντείνει την οργή. To 2017, το εισόδημα του πλουσιότερου τμήματος του πληθυσμού ήταν 39,1 φορές υψηλότερο από το εισόδημα του φτωχότερου τμήματος, σύμφωνα με έρευνα του υπουργείου Κοινωνικής Ανάπτυξης. Οι μισοί Χιλιανοί κερδίζουν λιγότερα από 400 δολάρια τον μήνα. Και μέσα σε όλα αυτά, έρχεται η αύξηση των εισιτηρίων σε μία από τις ακριβότερες πόλεις της Νότιας Αμερικής. Η αύξηση, αν εφαρμοζόταν, θα μπορούσε να ανεβάσει το κόστος της μεταφοράς στα 32 δολάρια τον μήνα για κάθε κάτοικο της πρωτεύουσας».
Απόσπασμα από το σημερινό ρεπορτάζ της Κορίνας Βασιλοπούλου στην ΕφΣυν. Κι αν όλα αυτά σας φαντάζουν κάπως μακρινά δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στα νομοσχέδια για την Παιδεία, στις προτάσεις «λαγούς» του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, στις νέες πρακτικές του ΟΑΣΘ, στη δια νόμου διαγραφή σκανδάλων, στα προνόμια των καναλαρχών και στο πρόσφατο «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
