Θ. Αναστασιάδης 2007: Με τίτλο: «Αιδώς Αχρείοι» έγραφε: «Αν ήταν το δικό σου -χτύπα ξύλο- παιδί, πόσα θα ‘θελες για αποζημίωση, Κώστα Καραμανλή; Αν ήταν πάντως τα δικά μας παιδιά -χτύπα ξύλο ξανά- και μας μίλαγες για λεφτά, θα ήσασταν εσείς στο χώμα κι εμείς στη φυλακή. Πώς έχασε την ανθρωπιά του ο Κώστας Καραμανλής, πώς κατάφερε να μην πει ούτε μία αληθινή συγγνώμη για τους 64 νεκρούς, και δη για τα τόσα παιδάκια; Ειλικρινά, μένουμε με το στόμα ανοιχτό».
Θ. Αναστασιάδης 2018: Με τίτλος: «Είναι πολλά τα νεκρά παιδιά και είναι και πολύ µικρά, Αλέξη» και γράφει: «∆υστυχώς τα παιδιά είναι πολύ µικρά για να µπορέσουν διάφορα τέρατα να τους προσάψουν την ώρα της τραγωδίας ότι είχαν κάνει οικιστικές αυθαιρεσίες, όπως διέπραξε Ελληνας υπουργός σε διεθνές ΜΜΕ. Πολύ µικρά για να τους ζητήσουν το ΑΦΜ τους ή οτιδήποτε άλλο για να τα δυσφηµήσουν. Στους πόσους… νεκρούς χτυπάει ο θερµοστάτης του αριστερού ηθικού πλεονεκτήµατος;»
(απόσπασμα από το δημοσίευμα «Η δημοσιογραφία της στάχτης», «Εφ.Συν.» 30/7/2018)
Πράγματι το Πρώτο Θέμα και οι εκδότες του είναι το πιο συνεπές και ακλόνητο δείγμα των ακραίων απόψεων και του είδους της δημοσιογραφίας που υπηρετούν!
