Στην πρέσα του πάνδημου αιτήματος εναντίον της συγκάλυψης της εθνικής τραγωδίας των Τεμπών παραμένει η κυβέρνηση. Ο εκνευρισμός του Μαξίμου αποκαλύπτει και το αδιέξοδο στο οποίο έχει παγιδευτεί ο πρωθυπουργός, ο οποίος μιλώντας στο συνέδριο με θέμα «Μεταπολίτευση: 50 χρόνια μετά» ξέχασε εκ νέου να αναλάβει την ευθύνη του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, ενώ επίσης κατήγγειλε «κομματική εργαλειοποίηση», όταν ο ίδιος έκανε πολιτική τυμβωρυχία μετά την πολύνεκρη πυρκαγιά στο Μάτι.
Στο μεταξύ, μπούμερανγκ εναντίον της γυρίζει -μετά το μπάζωμα στο σημείο του δυστυχήματος- το μπάζωμα της αλήθειας μέσα από μια συντονισμένη προσπάθεια να φορτωθούν όλες οι ευθύνες στην Πυροσβεστική. Αποστομωτική ήταν η απάντηση του συντονιστή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Ευάγγελου Φαλάρα, στην απόπειρα πηγών του Μαξίμου, του κυβερνητικού εκπροσώπου και του υφυπουργού Κλιματικής Κρίσης Χρήστου Τριαντόπουλου, οι οποίοι έσπευσαν να διαψεύσουν τα όσα καταγγέλλονται από πολλούς, ανάμεσά τους και η Μαρία Καρυστιανού, μητέρα θύματος των Τεμπών.
Ειδικότερα ο κ. Φαλάρας ανέφερε: «Εγώ ζήτησα να έρθουν οι γερανοί για να σηκωθούν τα βάρη και στο πλαίσιο αυτής της δράσης οι γερανοί -για λόγους στατικότητας του πεδίου- ζήτησαν να έρθουν σταθερά αντικείμενα, κροκάλες και ψηφίδες, προκειμένου να πατήσουν σε στέρεο έδαφος, επειδή αυτό μετατοπιζόταν όσο σηκώνονταν τα βαγόνια.
»Η διαδικασία συνεχίστηκε μέχρι να σηκωθούν και τα βαγόνια της επιβατικής που είχαν τις λαμαρίνες. Οταν σηκώθηκαν και οι τελευταίες λαμαρίνες και ελέγξαμε πως δεν υπήρχε άλλος νεκρός στο πεδίο, συνεχίσαμε να μένουμε στο σημείο έως ότου φύγαμε την Παρασκευή» (documentonews). Σε ερώτηση εάν είχε συμμετοχή στη μετέπειτα εκχωμάτωση και το μπάζωμα του πεδίου ο κ. Φαλάρας απάντησε αρνητικά, προσθέτοντας ότι εκείνο που αιτήθηκε ήταν εξοπλισμός «για να μου δώσει την ευχέρεια να ελέγξω και να εντοπίσω νεκρούς και ζωντανούς».
Κι άλλα αγκάθια…
Κατά τα λοιπά, δρόμο στρωμένο με πολλά αγκάθια έχει να διανύσει ο πρωθυπουργός μέχρι τις ευρωεκλογές. Μπορεί φαινομενικά η Ν.Δ. να πορεύεται στις κάλπες του Ιουνίου με την άνεση των περίπου 20 μονάδων διαφορά στις δημοσκοπήσεις από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ, όμως επί της ουσίας μόνο ως υγιεινό περίπατο δεν αντιμετωπίζει την επικείμενη εκλογική διαδικασία. Αυτό συμβαίνει για μια σειρά γεγονότα, τα οποία δείχνει να λαμβάνει υπόψη ο Κυριάκος Μητσοτάκης σπεύδοντας να χτυπήσει καμπανάκια αφύπνισης και εγρήγορσης.
Μερικά από αυτά είναι οι αβεβαιότητες που υποκρύπτει το γενικότερα ρευστό πολιτικό περιβάλλον, τα σοβαρά προβλήματα καθημερινότητας που αντιμετωπίζει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, όπως η ακρίβεια, και τα οποία αποδίδονται εν πολλοίς στην αναποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής. Η δυσαρέσκεια κοινωνικών κατηγοριών που αισθάνονται είτε αδικημένες είτε εξαπατημένες από την κυβέρνηση και μεταξύ αυτών οι αγρότες. Η φθορά από πολιτικές συμπεριφορές με αλαζονεία και κυνισμό. Και ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι μακρύτερος, οδηγώντας σε μεγαλύτερη ανασφάλεια τον κ. Μητσοτάκη για την επόμενη ημέρα.
Το αντίδοτο στην αντικυβερνητική περιρρέουσα ατμόσφαιρα, που όμως δεν δημιουργεί συνθήκες άμεσης ανατροπής της «γαλάζιας» κυριαρχίας, είναι μια (αμφιλεγόμενη) μεταρρυθμιστική πολιτική (ιδιωτικά ΑΕΙ, ομόφυλα ζευγάρια) στην οποία επενδύει στρατηγικά το Μαξίμου, σε μια προσπάθεια να στείλει το ανάλογο μήνυμα στο επίμαχο εκλογικό ακροατήριο. Ενδεικτική προς μια τέτοια κατεύθυνση, με σαφή σκοπό την περαιτέρω συμπίεση του ΠΑΣΟΚ, είναι η πολεμική που αναπτύσσεται εναντίον της Χαριλάου Τρικούπη και το προσωνύμιο περί «πράσινου ΣΥΡΙΖΑ», το οποίο αποκρούει με έντονη ενόχληση το κόμμα της Κεντροαριστεράς. Πάντως, με τη στάση της αυτή η Ν.Δ. δείχνει να διαλέγει αντίπαλο, «διαβάζοντας» προκαταβολικά όσα θα διαμορφωθούν μέσω της λαϊκής ετυμηγορίας εντός των προσεχών 100 ημερών.
Πιο αναλυτικά, η παρατεταμένη ακρίβεια στην αγορά, τα κοινωνικά μέτωπα όπως συμβαίνει επί του παρόντος με τους φοιτητές ή τους αγρότες και τυχόν διαρροές προς άλλα κόμματα, π.χ. προς το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη ή προς την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, είναι τρεις ισχυροί παράγοντες, που κάνουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη σκεπτικό και ανήσυχο.
Στο πλαίσιο αυτό δεν πέρασαν απαρατήρητες οι επισημάνσεις του στο υπουργικό συμβούλιο της Πέμπτης ότι η κυβέρνηση στοχεύει στη «στήριξη του διαθέσιμου εισοδήματος» με μόνιμες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, προαναγγέλλοντας ότι στο επόμενο υπουργικό συμβούλιο θα αποφασιστεί η οριστική αύξηση για τον κατώτατο μισθό για το 2024, ο οποίος θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Απριλίου. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά τους αγρότες ο πρωθυπουργός υποστήριξε, με το βλέμμα στις ευρωεκλογές, ότι είναι σημαντικό κάποια θέματα «να αναδεικνύονται από το κόμμα και να σκεφτούν και οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι ποιοι είναι αυτοί που την επόμενη μέρα θα μπορούν στις Βρυξέλλες να διεκδικήσουν και να αγωνιστούν για τα δίκαια αιτήματά τους».
Ο κ. Μητσοτάκης έχει ξεκινήσει τον σχεδιασμό του ενόψει ευρωεκλογών και την οργανωτική προετοιμασία της Ν.Δ. Χθες το πρωί συναντήθηκε στο μέγαρο Μαξίμου με τον αντιπρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και επικεφαλής των ευρωβουλευτών της Ν.Δ., Βαγγέλη Μεϊμαράκη, επισημοποιώντας με τον τρόπο αυτό ότι το ιστορικό στέλεχος είναι εκ νέου υποψήφιος για μια νέα θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο ίδιο πλαίσιο της προεκλογικής κινητοποίησης του κομματικού μηχανισμού επρόκειτο το απόγευμα να παραστεί και να μιλήσει στην εναρκτήρια συνεδρίαση της Εθνικής Συνδιάσκεψης της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, θέτοντας στο επίκεντρο το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, στο οποίο η κυβέρνηση επενδύει τα μέγιστα πολιτικά και επικοινωνιακά.
Το σήμα για την επίσημη εκκίνηση του εκλογικού αγώνα αναμένεται να δοθεί τον Απρίλιο (5 με 7 του μήνα) στο συνέδριο της Ν.Δ. που θα διεξαχθεί στην Αθήνα. Θα προηγηθεί εντός Μαρτίου το προσυνέδριο της Θεσσαλονίκης, ενώ το επιτελείο του πρωθυπουργού προγραμματίζει συχνές επισκέψεις του σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και του λεκανοπεδίου, αρχής γενομένης από σήμερα που θα επισκεφθεί τον Ασπρόπυργο.
Τον επόμενο μήνα εκτιμάται ότι θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια του «γαλάζιου» ευρωψηφοδελτίου, που θα έχει λογική ενός κράματος παλαιών και δοκιμασμένων στελεχών με νέα στελέχη προερχόμενα και από την Κεντροαριστερά. Τέτοια περίπτωση αποτελεί η Εύη Χριστοφιλοπούλου. Από εκεί και πέρα, τον σταυρό για τις Βρυξέλλες θα κυνηγήσουν οι: Δημήτρης Τσιόδρας, Γιώργος Αυτιάς, Ναπολέων Μαραβέγιας, Πύρρος Δήμας, Σωτήρης Σέρμπος, Βασίλης Κοντοζαμάνης και Γιώργος Αμυράς. Πλην του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, την επανεκλογή θα διεκδικήσουν οι Αννα Μισέλ-Ασημακοπούλου, Ελίζα Βόζεμπεργκ, Στέλιος Κυμπουρόπουλος, ενώ σε εκκρεμότητα παρέμενε η υποψηφιότητα του Μανώλη Κεφαλογιάννη.
