Η χθεσινή παραίτηση του υπουργού Ναυτιλίας Μ. Βαρβιτσιώτη ήταν μονόδρομος και αναμενόμενη μετά τη δολοφονία του Αντώνη Καργιώτη στο λιμάνι του Πειραιά και όλα τα απαράδεκτα, ακατανόητα και πρωτοφανή που ακολούθησαν αυτή. Συνεργάτες του κ. Βαρβιτσιώτη υποστηρίζουν ότι ο υπουργός είχε έτοιμη την παραίτησή του από την Παρασκευή, ωστόσο ήταν δύσκολο να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό και να τον ενημερώσει λόγω των καταστροφών στη Θεσσαλία.
Εντύπωση φυσικά προκαλεί το γεγονός ότι δύο μέρες μετά το έγκλημα στην προβλήτα Ε3 του λιμανιού που συγκλόνισε το πανελλήνιο, ο κ. Βαρβιτσιώτης ερωτηθείς, μιλώντας στα ΜΜΕ, εάν σκέφτεται να παραιτηθεί είχε δηλώσει: «Θα υπέβαλλα την παραίτησή μου αν υπήρχε ευθύνη άμεση που με εμπλέκει διά πράξεων ή παραλείψεων. Πρέπει να αποδοθούν οι ευθύνες στην εταιρεία, στο πλήρωμα και στο Λιμενικό».
Απ’ ό,τι φαίνεται όμως, η πίεση από το μέγαρο Μαξίμου ήταν μεγάλη, όπως και η οργή της κοινωνίας, και έτσι ο κ. Βαρβιτσιώτης δεν είχε άλλη επιλογή. Εξάλλου ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης σχεδόν είχε προαναγγείλει αυτή την… παραίτηση, όταν ερωτηθείς την περασμένη εβδομάδα είχε απαντήσει «όλοι αξιολογούνται», ενώ χθες χαρακτήρισε την απόφαση του κ. Βαρβιτσιώτη «μετά τις εξελίξεις της προηγούμενης εβδομάδας αναπόφευκτη και ορθή».
Ο ίδιος ο τέως υπουργός, με δήλωσή του που έδωσε χθες στη δημοσιότητα, υποστηρίζει ότι την απόφαση για να παραιτηθεί την έλαβε, καθώς τις τελευταίες μέρες γίνεται στόχος μιας επίθεσης που αποκτά όλο και πιο τοξικά χαρακτηριστικά, ύστερα από δήλωση που έκανε, η οποία «εύκολα παρερμηνεύτηκε» και «προκάλεσε αγανάκτηση», για την οποία όμως, όπως αναφέρει, ζήτησε «άμεσα ειλικρινή συγγνώμη».
Διευκρινίζει και πάλι ότι σε σε καμία περίπτωση δεν εξίσωσε το θύμα με τους θύτες, σε καμία περίπτωση δεν ξέπλυνε τις ευθύνες που έχει η πλοιοκτήτρια εταιρεία, τις οποίες ακόμα αρνείται να αναλάβει, και σημειώνει ότι μίλησε με την οικογένεια του Αντώνη και τους υποσχέθηκε ότι ο Αντώνης δεν θα ξεχαστεί και ότι θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να τιμήσει τη μνήμη του αποδίδοντας δικαιοσύνη στο μέτρο που του αναλογεί. Τέλος, προσθέτει: «Μπορεί για κάποιους να είμαι ένας καλός πολιτικός, για κάποιους άλλους όχι. Αλλά δεν δέχομαι να με πετροβολούν ως άνθρωπο. Η πολιτική μου διαδρομή και η προσωπική μου αξιοπρέπεια επιβάλλουν να μην παραμείνω στη θέση του υπουργού Ναυτιλίας».
Ωστόσο δεν ήταν μόνο η δήλωση του κ. Βαρβιτσιώτη που προκάλεσε την αγανάκτηση, ήταν και το πώς διαχειρίστηκε από την πρώτη στιγμή της αποκάλυψης του εγκλήματος τα θέματα με το Λιμενικό, αλλά και με την πλοιοκτήτρια εταιρεία. Συγκεχυμένες και θολές ήταν οι πληροφορίες που έδινε εξ αρχής, για το εάν την ώρα της δολοφονίας στο σημείο βρισκόταν λιμενικός, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί αρκετές φορές στη διόρθωσή τους.
Βέβαια μπορεί αυτές να τις μετέφερε η ηγεσία του Λιμενικού, ωστόσο αυτός είναι ο πολιτικός προϊστάμενος του Σώματος και αυτός έχει την τελική ευθύνη. Οσο για την πλοιοκτήτρια εταιρεία, την επόμενη ημέρα του εγκλήματος, δηλαδή την Τετάρτη, ο ίδιος υποστήριζε ότι έχει προσπαθήσει να επικοινωνήσει με την εταιρεία, αλλά δεν τα έχει καταφέρει. Και η ερώτηση, εύλογη: Είναι ποτέ δυνατόν τα στελέχη της εταιρείας να μη σήκωναν τα τηλέφωνα στον υπουργό Ναυτιλίας;
Το συγκεκριμένο υπουργείο πάντως φαίνεται ότι δεν «ταιριάζει» στον κ. Βαρβιτσιώτη, καθώς και η πρώτη του θητεία (Ιούνιος 2013-Ιανουάριος 2015) χαρακτηρίστηκε από δύο μεγάλα αρνητικά γεγονότα. Το ένα ήταν το πολύνεκρο ναυάγιο με τους πρόσφυγες στο Φαρμακονήσι το 2014 και το δεύτερο η μεγάλη φωτιά που εκδηλώθηκε στο πλοίο «Norman Atlantic» στα τέλη Δεκεμβρίου του 2014, που άφησε πίσω της νεκρούς και αγνοούμενους.
