Τρία κόμματα στη συσκευασία του ενός συνυπάρχουν μέσα στη Νέα Δημοκρατία, όπως επιβεβαίωσε η χθεσινή κοινή παρουσία στο Ζάππειο Μέγαρο των δύο πρώην πρωθυπουργών, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, και του νυν πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος ήθελε να αξιοποιήσει προεκλογικά την εκδήλωση αυτή για την Ημέρα της Ευρώπης με στόχο να εμφανίσει μια εικόνα ενότητας της «γαλάζιας» παράταξης εν όψει της 21ης Μαΐου.
Ωστόσο, ανεξάρτητα από τα λόγια στήριξης της κυβέρνησης μπροστά στις κάλπες, αυτό που έγινε για άλλη μια φορά ξεκάθαρο είναι οι τρεις διακριτοί πόλοι εντός του κόμματος και οι διαφορετικές και συγκρουόμενες μεταξύ τους αντιλήψεις και λογικές.
«Kοντόφθαλμες πολιτικές»
Εκφράζοντας την καραμανλική λογική της παραδοσιακής Δεξιάς, ο Κώστας Καραμανλής άσκησε έντονη κριτική στην Ευρώπη, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι «δυστυχώς σήμερα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα έχει μείνει ημιτελές και δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των οραματιστών ηγετών αλλά και των λαών των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών» και πως «σε πλείστες περιπτώσεις η αναποτελεσματικότητα, η εσωστρέφεια και η απογοήτευση είναι διάχυτες», ενώ έκανε λόγο για «κοντόφθαλμες πολιτικές υπαγορευόμενες από στενά συμφέροντα κρατών- μελών» που «υπονομεύουν την κοινή προσπάθεια ή καταλήγουν σε ασυνεννοησία και διενέξεις».
Σαφή κριτική στην Ευρώπη άσκησε ο Κώστας Καραμανλής και για το πώς διαχειρίστηκε την οικονομική κρίση του 2008-2009 και για την επιβολή της πολιτικής των μνημονίων, αναφέροντας πως «αντί ταχείας και αποφασιστικής αντίδρασης επικράτησε σύγχυση, δυστοκία στη λήψη αποφάσεων, έλλειψη αλληλεγγύης, ενίοτε και υστεροβουλία», προσθέτοντας: «Προφανώς δεν αμφισβητούνται δικές μας αδυναμίες και λάθη. Δεν αμφισβητείται όμως ότι και η συνταγή που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, πέρα από συγκεκριμένα αυτονόητα και υπερήμερα μέτρα, ήταν εν πολλοίς εξοντωτική, τιμωρητική και προς παραδειγματισμό άλλων».
Αλλά έντονη κριτική ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε στην Ευρώπη και για το θέμα του πολέμου στην Ουκρανία, επαναλαμβάνοντας ότι «πράγματι, η ρωσική εισβολή ήταν πράξη απαράδεκτη και καταδικαστέα. Ομως τούτη την ώρα, με τους κινδύνους της κλιμάκωσης και διάχυσης της σύγκρουσης να ελλοχεύουν, προέχει η κατάπαυση του πυρός και η επάνοδος στο τραπέζι την διαπραγματεύσεων», τονίζοντας ότι «όποιος υποστηρίζει την ολοκληρωτική νίκη οιασδήποτε των αντιμαχόμενων πλευρών είτε ουρανοβατεί είτε υστερόβουλα ευνοεί τη διαιώνιση της σύγκρουσης», φανερώνοντας έτσι ξανά τη διαφορετική του οπτική για τον ρόλο της Δύσης και κρατώντας σαφείς αποστάσεις από αυτήν, σε αντίθεση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος έχει επιλέξει την πολιτική της απόλυτης ταύτισης με τις ΗΠΑ και τις δυνάμεις της Δύσης.
«Αρχές και αξίες»
Σε αυτό το πλαίσιο ο κ. Καραμανλής τόνισε πως «αντί να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αναζήτηση διεξόδου, άγεται και φέρεται αμήχανη και συρόμενη από επιλογές τρίτων», επισημαίνοντας πως «αν η Ευρώπη η ίδια δεν βγει μπροστά για να τερματιστεί ο πόλεμος, που διεξάγεται στο δικό της έδαφος, ο ορίζοντας μόνο ζοφερός μπορεί να χαρακτηριστεί».
Επιπλέον, ενώ θέλησε να στηρίξει την κυβέρνηση εν όψει της εκλογικής αναμέτρησης κάνοντας λόγο για «σοβαρό έργο» σε τομείς που απαρίθμησε, άφησε και κάποια προσεκτικά ψήγματα κριτικής, αφού αναφερόμενος σε μια επόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη δήλωσε ότι «πρέπει να συνεχίσει την προσπάθεια με ακόμα μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Ιδιαίτερα στους ευαίσθητους τομείς της δημόσιας υγείας και παιδείας, της ασφάλειας των πολιτών και της απονομής της δικαιοσύνης».
Τέλος, θέλησε να αναφερθεί εκ νέου στις «αρχές και τις αξίες» της παράταξης, κάνοντας λόγο, μεταξύ άλλων, για «σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμούς. Απέναντι σε κάθε μορφή ανομίας» και δίνοντας έτσι το σήμα ότι εμμένει στις απόψεις που διατύπωσε στα Ανώγεια της Κρήτης, όταν απέρριπτε συνολικά το αφήγημα Μητσοτάκη για τις υποκλοπές.
Από την άλλη, ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος διεκδικεί τον δικό του ρόλο ως ηγέτης της Ακροδεξιάς εντός Ν.Δ., επανέφερε όλη την ακροδεξιά, ξενοφοβική, ρατσιστική και ομοφοβική ατζέντα του, λέγοντας ότι «είναι λάθος για τη Δύση αυτός ο καταχρηστικός δικαιωματισμός, που οδηγεί σε μια διχαστική και ακατανόητη “νέα γλώσσα” πολιτικής ορθότητας», μιλώντας για «πιθηκισμούς εισαγόμενων ανοησιών για το πόσα είναι τα… “φύλα”», υποστηρίζοντας ότι «τα ιερά πρόσωπα της μάνας και του πατέρα υποβιβάζονται σε απρόσωπους αριθμούς:
»“Γονέας 1 και Γονέας 2”», και ότι «αντί να στηρίζουμε τους νέους μας να κάνουν παιδιά, προσπαθούμε να εισάγουμε παράνομους απέξω!», ενώ δεν παρέλειψε να εκτοξεύσει για άλλη μια φορά βολές κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών και να μιλήσει για «“Πρέσπες του Αιγαίου”, που κάποιοι φαίνεται να ετοιμάζουν…». Τέλος, θέλησε να μιλήσει και υπέρ της ακροδεξιάς Ιταλίδας πρωθυπουργού Μελόνι, λέγοντας ότι «είναι “πολύ δημοκρατικό” οι διορισμένοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να απειλούν τους λαούς της Ευρώπης, τις παραμονές των εκλογών, για το τι θα ψηφίσουν; Ετσι δεν έγινε και στην Ιταλία; Οι υποδείξεις τους αγνοήθηκαν».
«Ολέθρια δημαγωγία»
Από τη δική του πλευρά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος επενδύει στην ακροδεξιά σαμαρική ατζέντα ψάχνοντας ψήφους στην Ακροδεξιά, θέλησε να πει ότι «ήρθε η ώρα η Ευρώπη να πληρώσει και αυτή για τον φράχτη τον οποίον θα κατασκευάσουμε στον Εβρο», ενώ εξαπέλυσε επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας για «μελανή εξαίρεση του 2015, όταν ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός λίγο έλειψε να γκρεμίσει σε εβδομάδες όσα ο τόπος έχτιζε επί δεκαετίες, με τον αντιευρωπαϊσμό να γίνεται η μάσκα της πιο ολέθριας δημαγωγίας» και λέγοντας ότι «υψώνονται ξανά μπροστά μας παλιά φαντάσματα, ασυνάρτητες συμμαχίες, που ενώ θα έχουν καταδικαστεί στην κάλπη, μπορεί να αναζητούν την εξουσία ποντάροντας στην παγίδα της απλής αναλογικής.
»Και επιδιώκοντας νέες περιπέτειες με “Δήμητρες” μικρότερης αξίας ακόμα και από τα μυαλά των εμπνευστών τους», επιμένοντας έτσι να ποντάρει τα ρέστα του για τις επικείμενες εκλογές στην ξαναζεσταμένη ρητορική του για τα γεγονότα του 2015, τα οποία βέβαια κρίθηκαν στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
